Calciborite
Wzór chemiczny: CaB<sub>2</sub>O<sub>4</sub>
Kalcyboryt to rzadki minerał boranowy, tworzący bezbarwne lub białe, igiełkowe kryształy o jedwabistym połysku, występujący w skarnach.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 4
- Połysk
- Vitreous, Silky
- Rysa
- White
- Gęstość
- 2.89
- Łupliwość
- Perfect on {010}
- Przełam
- Uneven
- Przezroczystość
- Transparent to translucent
- Układ krystaliczny
- Orthorhombic
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Cechami charakterystycznymi kalcyborytu są jego formy występowania - najczęściej w postaci białych, jedwabistych, włóknistych lub promienistych agregatów. Dobrze wykształcone, pryzmatyczne kryształy o rombowym przekroju również są typowe. Identyfikację potwierdza jego geneza (występowanie w skarnach) oraz współwystępowanie z innymi minerałami boranowymi. ## Odróżnianie od podobnych Kalcyboryt można pomylić z innymi białymi, włóknistymi minerałami, takimi jak uleksyt, kolemanit czy niektóre zeolity (np. natrolit). Od uleksytu odróżnia go brak charakterystycznego efektu "telewizyjnego kamienia". Od kolemanitu różni się formą kryształów i twardością. W odróżnieniu od zeolitów, kalcyboryt występuje w specyficznym środowisku skarnowym, a nie w pęcherzach pogazowych w skałach wulkanicznych. ## Formy kryształów Kryształy kalcyborytu są pryzmatyczne, często wydłużone i igiełkowe, o przekroju zbliżonym do rombu. Zazwyczaj tworzą promieniste, gwiaździste lub bezładnie splątane agregaty. Rzadziej występują w formie skupień ziarnistych.
Środowisko występowania
## Geneza Kalcyboryt jest minerałem pochodzenia hydrotermalnego i metamorficznego. Powstaje w wyniku metasomatozy borowej w strefach kontaktowych intruzji magmowych z węglanowymi skałami osadowymi, takimi jak wapienie i dolomity. Tworzy się w obrębie skarnów magnezowych i wapniowych. ## Asocjacje mineralne Minerał ten często współwystępuje z innymi boranami, takimi jak ludwigit, kotoit, szaibelyit (ascharit), sinhalit, a także z kalcytem, dolomitem, magnetytem, spinellem i minerałami z grupy humitu. ## Lokalizacje Najważniejsze i klasyczne stanowiska kalcyborytu znajdują się w Rosji, w złożach boru w Buriacji (złoże Solongo - lokalizacja typowa) i na Syberii (Tajożnoje). Występuje również w Chinach (kopalnie rud żelaza i boru w Liaoning), w Japonii (kopalnia Fuka, Okayama), w Korei Północnej (kopalnia Hol Kol) oraz w Stanach Zjednoczonych (kopalnia New City, Kalifornia).
Rzadkość
Rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Najbardziej cenione przez kolekcjonerów są okazy z dobrze wykształconymi, przezroczystymi, pryzmatycznymi kryształami, zwłaszcza jeśli są one zgrupowane w estetyczne, promieniste rozety. Atrakcyjne są również bogate, czysto białe agregaty włókniste o jedwabistym połysku, kontrastujące z ciemną skałą macierzystą (matrycą). Wielkość kryształów i brak uszkodzeń znacząco podnoszą wartość okazu. ## Popularne stanowiska Okazy pochodzące z rosyjskich złóż (Solongo, Tajożnoje) oraz z kopalni Fuka w Japonii są uważane za klasyczne i najbardziej pożądane. Chińskie stanowiska w ostatnich latach dostarczyły na rynek wiele dobrych jakościowo okazów, często w postaci promienistych agregatów na matrycy.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy kalcyborytu należy czyścić bardzo ostrożnie, używając miękkiego pędzelka do usunięcia kurzu. Ze względu na jego kruchość i włóknistą naturę, należy unikać myjek ultradźwiękowych i silnego strumienia wody. Jeśli konieczne jest użycie wody, powinna być to woda destylowana, a okaz należy natychmiast i dokładnie wysuszyć. ## Czego unikać Należy unikać kontaktu z kwasami, które mogą uszkodzić minerał. Kalcyboryt jest kruchy, więc trzeba chronić go przed uderzeniami i upadkami. Nie należy go podgrzewać ani wystawiać na gwałtowne zmiany temperatury. ## Przechowywanie Włókniste i igiełkowe agregaty są bardzo delikatne, dlatego najlepiej przechowywać je w zamykanych pudełkach klaserowych, wyłożonych miękkim materiałem, aby chronić je przed kurzem i uszkodzeniami mechanicznymi. Należy unikać przechowywania w wilgotnym otoczeniu.