Cabalzarite
Wzór chemiczny: CaMg₂(As⁵⁺O₄)₂·2H₂O
Kabalcaryt to rzadki, różowoczerwony arsenian wapnia i magnezu, tworzący drobne, szkliste kryształy w złożach manganu.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 5
- Barwa
- Light brownish to salmon-pink or orange-brown.
- Połysk
- Vitreous
- Rysa
- White
- Gęstość
- 3.89
- Łupliwość
- Perfect on {010}
- Przełam
- Irregular/Uneven
- Przezroczystość
- Transparent
- Układ krystaliczny
- Monoclinic
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Cechami charakterystycznymi kabalcarytu są jego intensywnie różowoczerwona barwa, występowanie w formie drobnych, tabliczkowych kryształów tworzących rozetowe agregaty oraz specyficzne środowisko geologiczne. Reakcja z kwasem solnym (gwałtowne rozpuszczanie) jest silną wskazówką diagnostyczną, ale niszczy próbkę. ## Odróżnianie od podobnych Kabalcaryt można pomylić z innymi różowymi lub czerwonymi arsenianami z grupy rosellitu, takimi jak rosellit czy brandtyt. Rosellit ma podobny kolor, ale krystalizuje w układzie jednoskośnym i ma inny skład chemiczny (zawiera kobalt zamiast magnezu). Brandtyt również jest podobny, ale zawiera mangan. Ostateczne odróżnienie tych minerałów wymaga zaawansowanych analiz chemicznych (EDS) lub rentgenowskich (XRD). ## Formy kryształów Kryształy są bardzo małe, zwykle o pokroju tabliczkowym lub listewkowym, spłaszczone. Często tworzą wachlarzowate, promieniste lub rozetowe skupienia i agregaty. Występują także w formie cienkich powłok i naskorupień na skale macierzystej.
Środowisko występowania
## Geneza Kabalcaryt jest minerałem wtórnym, powstającym w wyniku procesów hydrotermalnych lub metamorficznych w obrębie złóż rud manganu i żelaza. Tworzy się w szczelinach i pustkach skalnych, krystalizując z roztworów bogatych w arsen, wapń i magnez. ## Asocjacje mineralne Minerał ten współwystępuje z innymi rzadkimi minerałami manganu i arsenianami. W lokalizacji typowej (Falotta, Szwajcaria) znaleziono go w towarzystwie brandtytu, sarkinitu, berzeliitu, ekdemitu, a także kwarcu, barytu i kalcytu. ## Lokalizacje Najważniejszym i typowym miejscem występowania kabalcarytu jest dolina Falotta w regionie Oberhalbstein (Surses) w kantonie Gryzonia w Szwajcarii. Jest to jedyna potwierdzona i dobrze udokumentowana lokalizacja tego minerału na świecie.
Rzadkość
Bardzo rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Jakość okazów kabalcarytu ocenia się przede wszystkim na podstawie bogactwa i estetyki agregatów krystalicznych. Najbardziej cenione są próbki z wyraźnie uformowanymi, nieuszkodzonymi rozetami lub wachlarzami kryształów o intensywnej, różowoczerwonej barwie. Ważny jest również kontrast z matrycą skalną oraz obecność rzadkich minerałów towarzyszących. ## Popularne stanowiska Jedynym źródłem okazów kolekcjonerskich jest jego lokalizacja typowa - dolina Falotta w Szwajcarii. Okazy z tego miejsca są niezwykle poszukiwane przez kolekcjonerów specjalizujących się w minerałach alpejskich oraz rzadkich gatunkach (tzw. "systematyków").
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy należy czyścić wyłącznie bardzo ostrożnie, używając miękkiego pędzelka do usunięcia kurzu. Ze względu na rozpuszczalność w kwasach, kontakt z wodą, zwłaszcza zdemineralizowaną, powinien być jak najkrótszy. Najbezpieczniejsze jest czyszczenie na sucho. ## Czego unikać Należy bezwzględnie unikać kontaktu z kwasami (w tym kwasem solnym), które gwałtownie go rozpuszczają. Należy chronić go przed wysoką temperaturą, która może spowodować utratę wody z jego struktury. Unikać ultradźwiękowych myjek i twardych szczotek, które mogą zniszczyć delikatne kryształy. ## Przechowywanie Okazy kabalcarytu, zazwyczaj w formie mikromontów, powinny być przechowywane w zamykanych, przezroczystych pudełkach (perky box), które chronią je przed kurzem, wilgocią i uszkodzeniami mechanicznymi. Należy unikać ekspozycji na bezpośrednie światło słoneczne i skrajne wahania temperatury.