Burovaite-Ca

Wzór chemiczny: (Na,K)₄Ca₂(Ti⁴⁺,Nb⁵⁺)₈[Si₄O₁₂]₄(OH,O)₈·₁₂H₂O

Burovaite-Ca to bardzo rzadki minerał z grupy krzemianów, tworzący mikroskopijne, żółtobrązowe kryształy w pegmatytach alkalicznych.

## Charakterystyka Burovaite-Ca jest złożonym krzemianem tytanu, sodu i wapnia, należącym do grupy labuntsovitu. Występuje w postaci bardzo małych, tabliczkowych lub pryzmatycznych kryształów, rzadko przekraczających 1 mm długości. Zazwyczaj tworzy promieniste lub gwiaździste agregaty. Jest minerałem przezroczystym do przeświecającego, o szklistym połysku. ## Właściwości fizyczne Minerał charakteryzuje się twardością około 5 w skali Mohsa. Jego gęstość wynosi około 2.76 g/cm³. Kryształy wykazują doskonałą łupliwość w jednym kierunku. ## Barwy i odmiany Burovaite-Ca ma charakterystyczną żółtą do żółtobrązowej barwę. Nie są znane jego odmiany barwne ani handlowe. ## Historia i nazwa Minerał został nazwany na cześć Tatiany Iwanowny Burowej (1916-1984), rosyjskiej geolog, która badała masyw Chibin. Zatwierdzony przez IMA w 2000 roku. Miejscem typowym jest góra Njorkpachk w masywie Chibin na Półwyspie Kolskim w Rosji. ## Zastosowania Ze względu na swoją ekstremalną rzadkość i mikroskopijne rozmiary kryształów, Burovaite-Ca nie ma żadnego zastosowania przemysłowego i jest wyłącznie obiektem zainteresowania naukowego oraz kolekcjonerskiego dla specjalistów gromadzących minerały rzadkie i mikrominerały.

Właściwości

Twardość Mohsa: 5
Barwa: White
Połysk: Vitreous
Rysa: White
Gęstość: 2.73
Łupliwość: Perfect on {100}
Przełam: Uneven
Przezroczystość: Transparent to translucent
Układ krystaliczny: Monoclinic

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Rozpoznanie Burovaite-Ca jest możliwe niemal wyłącznie na podstawie analizy chemicznej (EDS/WDS) i krystalograficznej (XRD) z powodu jego mikroskopijnych rozmiarów i występowania w złożonych paragenezach. Wizualnie charakteryzuje się żółtobrązową barwą i typowymi promienistymi agregatami drobnych, tabliczkowych kryształów. ## Odróżnianie od podobnych Można go pomylić z innymi minerałami z grupy labuntsovitu, takimi jak labuntsovit-Mn czy gutkovaite-Mn, które często współwystępują w tych samych lokalizacjach i mają podobny wygląd. Pewne rozróżnienie wymaga zaawansowanych metod analitycznych w celu określenia dominacji wapnia, sodu i tytanu w składzie chemicznym. ## Formy kryształów Tworzy wydłużone, pryzmatyczne lub spłaszczone, tabliczkowe kryształy, które łączą się w charakterystyczne promieniste lub gwiaździste agregaty. Pojedyncze, dobrze wykształcone kryształy są niezwykle rzadkie.

Środowisko występowania

## Geneza Burovaite-Ca jest minerałem pochodzenia hydrotermalnego, krystalizującym w późnych stadiach ewolucji pegmatytów agpaitowych (silnie alkalicznych). Powstaje w pustkach i szczelinach w obrębie tych pegmatytów. ## Asocjacje mineralne Najczęściej współwystępuje z innymi rzadkimi minerałami alkalicznymi, takimi jak natrolit, vinogradovit, labuntsovit-Mn, rait, catapleiit, egiryn, lorenzenit oraz analcym. ## Lokalizacje Jest to minerał ekstremalnie rzadki, znany jedynie z kilku miejsc na świecie. Najważniejsze i typowe stanowisko to góra Njorkpachk w masywie Chibin na Półwyspie Kolskim w Rosji. Został również zidentyfikowany w masywie Lowoziero (również na Półwyspie Kolskim) oraz w kompleksie Ilímaussaq na Grenlandii.

Rzadkość

Ekstremalnie rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Najwyżej cenione są okazy, na których widoczne są dobrze wykształcone, promieniste agregaty kryształów Burovaite-Ca, wyraźnie odcinające się barwą od skały macierzystej (matriksu). Ze względu na mikroskopowy charakter minerału, kluczowa jest jakość samego mikromontażu. Wielkość agregatów (nawet jeśli to tylko kilka milimetrów) oraz intensywność żółtej barwy podnoszą wartość okazu. ## Popularne stanowiska Jedynym źródłem okazów kolekcjonerskich jest masyw Chibin na Półwyspie Kolskim w Rosji. Okazy z innych lokalizacji praktycznie nie istnieją na rynku.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Okazy należy czyścić wyłącznie sprężonym powietrzem w celu usunięcia kurzu. Ze względu na mikroskopijny rozmiar kryształów i ich kruchość, odradza się jakąkolwiek formę czyszczenia mechanicznego lub chemicznego, w tym z użyciem wody. ## Czego unikać Należy unikać kontaktu z wszelkimi chemikaliami, kwasami i detergentami. Kryształy są bardzo kruche i wrażliwe na uszkodzenia mechaniczne, ultradźwięki oraz gwałtowne zmiany temperatury. ## Przechowywanie Okazy mikromontażowe powinny być przechowywane w specjalistycznych, zamykanych pudełkach (tzw. micromount boxes), aby chronić je przed kurzem, wstrząsami i uszkodzeniami mechanicznymi. Należy unikać ekspozycji na bezpośrednie światło słoneczne i wysoką wilgotność.