Botuobinskite

Wzór chemiczny: SrFe²⁺(Ti⁴⁺₁₂Cr³⁺₆)Mg₂[O₃₆(OH)₂]

Botuobinskit to ekstremalnie rzadki minerał tlenkowy z grupy crichtonitu, znajdowany wyłącznie w jakuckich złożach diamentów.

## Charakterystyka Botuobinskit jest niezwykle rzadkim minerałem należącym do grupy crichtonitu. Występuje w postaci bardzo drobnych, pojedynczych, heksagonalnych kryształów o tabliczkowym pokroju, osiągających rozmiary do 0.2 x 0.5 mm. Jest nieprzezroczysty, o czarnej barwie i metalicznym połysku. ## Właściwości fizyczne Minerał ten charakteryzuje się dużą twardością, szacowaną na 7.5-8 w skali Mohsa. Jego gęstość obliczona na podstawie wzoru chemicznego i parametrów komórki elementarnej wynosi 4.55 g/cm³. Wykazuje silny, metaliczny połysk. ## Barwy i odmiany Botuobinskit jest czarny, a w cienkich odłamkach prześwieca na ciemnoczerwono. Nie wyróżniono żadnych jego odmian. ## Historia i nazwa Został odkryty w koncentratach z kimberlitu z komina Botuobinskaya w Jakucji (Rosja), od którego pochodzi jego nazwa. Zatwierdzony jako nowy minerał przez Międzynarodową Asocjację Mineralogiczną (IMA) w 2011 roku. Opisany został przez zespół rosyjskich naukowców, w tym I.O. Galuskina. ## Zastosowania Ze względu na swoją ekstremalną rzadkość i mikroskopijne rozmiary, botuobinskit nie ma żadnego zastosowania przemysłowego. Stanowi wyłącznie obiekt zainteresowania naukowego i kolekcjonerskiego dla wyspecjalizowanych instytucji.

Właściwości

Twardość Mohsa: 7.5 - 8
Barwa: Jet black
Połysk: Metallic
Rysa: Streak was not measured due to lack of material.
Gęstość: 4.3582
Łupliwość: None
Przełam: Irregular/Uneven
Przezroczystość: Opaque
Układ krystaliczny: Trigonal

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Identyfikacja botuobinskitu jest niemożliwa bez zaawansowanych technik laboratoryjnych. Wymaga analizy chemicznej (mikrosonda elektronowa - EDS/WDS) w celu potwierdzenia unikalnego składu z dominacją strontu, żelaza, tytanu i chromu. Krystalografia rentgenowska (XRD) jest konieczna do potwierdzenia jego struktury krystalicznej. ## Odróżnianie od podobnych Można go pomylić z innymi czarnymi, metalicznymi minerałami akcesorycznymi w kimberlitach, takimi jak ilmenit, magnetyt, chromit czy inne minerały z grupy crichtonitu (np. crichtonit, lindsleyit). Odróżnienie opiera się wyłącznie na precyzyjnej analizie składu chemicznego – botuobinskit wyróżnia się wysoką zawartością strontu i chromu. ## Formy kryształów Tworzy bardzo małe, sześcioboczne, tabliczkowe kryształy, często o heksagonalnym zarysie. Występują jako pojedyncze, izolowane ziarna w skale macierzystej.

Środowisko występowania

## Geneza Botuobinskit krystalizuje w ultrazasadowych skałach magmowych - kimberlitach. Jego powstanie wiąże się z procesami metasomatozy zachodzącymi w głębi płaszcza Ziemi, w warunkach wysokiego ciśnienia i temperatury. Jest minerałem pierwotnym, który został wyniesiony na powierzchnię wraz z magmą kimberlitową. ## Asocjacje mineralne Minerał ten współwystępuje z innymi minerałami typowymi dla kimberlitów, takimi jak ilmenit, chromit, pirop, diopsyd chromowy, a przede wszystkim z innymi tlenkami z grupy crichtonitu, takimi jak lindsleyit i mathiasyt. ## Lokalizacje Jedynym potwierdzonym miejscem występowania botuobinskitu na świecie jest komin kimberlitowy Botuobinskaya, położony w obrębie pola kimberlitowego Nakyn w Jakucji, w azjatyckiej części Rosji.

Rzadkość

Ekstremalnie rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Jakość okazu botuobinskitu zależy przede wszystkim od wielkości i stopnia wykształcenia jego mikroskopijnych kryształów. Najbardziej pożądane są okazy, na których widoczne są dobrze uformowane, heksagonalne kryształy, nawet jeśli mają one ułamki milimetra. Kontrast z jaśniejszą skałą macierzystą (kimberlitem) również podnosi wartość wizualną. ## Popularne stanowiska Jedynym źródłem okazów jest lokalizacja typowa - komin kimberlitowy Botuobinskaya w Jakucji (Rosja). Okazy z tego miejsca są ekstremalnie trudne do zdobycia i trafiają niemal wyłącznie do instytucji naukowych i muzeów.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Ze względu na mikroskopijny rozmiar kryształów i ich występowanie w skale macierzystej, czyszczenie pojedynczych okazów jest w praktyce niemożliwe i niezalecane. Wszelkie próby mechanicznego lub chemicznego czyszczenia mogą bezpowrotnie zniszczyć minerał. ## Czego unikać Należy unikać kontaktu z jakimikolwiek chemikaliami, ultradźwiękami oraz ekstremalnymi zmianami temperatury. Okazów nie należy poddawać żadnym testom twardości ani innym inwazyjnym metodom badawczym, które mogłyby uszkodzić delikatne kryształy. ## Przechowywanie Okazy botuobinskitu, zazwyczaj w postaci fragmentów skały macierzystej (kimberlitu), powinny być przechowywane w stabilnych warunkach, w specjalistycznych pudełkach typu "micromount", chroniących przed kurzem, wstrząsami i wilgocią. Najlepiej przechowywać je w ciemności, aby uniknąć potencjalnej degradacji pod wpływem światła.