Borisenkoite
Wzór chemiczny: Cu<sup>2+</sup><sub>3</sub>[(V<sup>5+</sup>,As<sup>5+</sup>)O<sub>4</sub>]<sub>2</sub>
Borisenkoit to rzadki minerał z grupy wanadanów, będący miedziowym wanadanem z domieszką arsenu, tworzący drobne, tabliczkowe kryształy.
Właściwości
- Połysk
- Vitreous
- Rysa
- Green
- Łupliwość
- Perfect on {001}
- Przezroczystość
- Translucent
- Układ krystaliczny
- Triclinic
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Rozpoznanie borisenkoitu w warunkach amatorskich jest praktycznie niemożliwe. Identyfikacja wymaga zaawansowanych metod analitycznych, takich jak spektroskopia Ramana czy analiza chemiczna z użyciem mikrosondy elektronowej (EDS/WDS). Wstępną wskazówką może być ciemnozielona barwa, tabliczkowy pokrój kryształów i występowanie w produktach fumaroli wulkanicznych. ## Odróżnianie od podobnych Borisenkoit może być mylony z innymi rzadkimi, zielonymi minerałami wtórnymi z grupy wanadanów lub arsenianów miedzi, które występują w tym samym środowisku, np. z lammeritem, eriostoranitem czy popovitem. Pewne odróżnienie jest możliwe wyłącznie na podstawie analizy chemicznej i krystalograficznej. ## Formy kryształów Tworzy bardzo małe, cienkie, tabliczkowe kryształy, często zebrane w rozetkowe lub promieniste agregaty. Pojedyncze kryształy są rzadkością.
Środowisko występowania
## Geneza Borisenkoit jest minerałem pochodzenia wulkanicznego, krystalizującym z gazów (ekshalacji) w strefach aktywnych fumaroli. Powstaje w wyniku sublimacji w temperaturze około 150-250°C w środowisku bogatym w miedź, wanad i arsen. ## Asocjacje mineralne Minerał ten współwystępuje z innymi produktami ekshalacji wulkanicznych, takimi jak hematyt, tenoryt, eriostoranit, lammerit, popovit, chalkantyt, belloit i atlasovit. ## Lokalizacje Jedynym potwierdzonym miejscem występowania borisenkoitu na świecie jest jego lokalizacja typowa - fumarola Jadowitaja (Yadovitaya) na drugim stożku żużlowym północnego wyłomu Wielkiej Erupcji Szczelinowej wulkanu Tołbaczyk na Kamczatce w Rosji.
Rzadkość
Ekstremalnie rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Jakość okazu borisenkoitu zależy przede wszystkim od bogactwa i wykształcenia kryształów na matrycy skalnej. Najbardziej cenione są okazy z wyraźnymi, dobrze uformowanymi agregatami krystalicznymi, kontrastującymi z podłożem. Ze względu na mikroskopijny rozmiar kryształów, kluczowa jest estetyka całego skupienia, a nie pojedynczego kryształu. ## Popularne stanowiska Jedynym źródłem okazów jest lokalizacja typowa na wulkanie Tołbaczyk na Kamczatce. Materiał z tego miejsca jest ekstremalnie rzadki i dostępny niemal wyłącznie w wyspecjalizowanych kolekcjach i instytucjach badawczych.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Ze względu na ekstremalną kruchość i niewielki rozmiar kryształów, mechaniczne czyszczenie jest niewskazane. Okazy należy chronić przed kurzem, przechowując je w zamkniętych pojemnikach. Jeśli czyszczenie jest absolutnie konieczne, można użyć sprężonego powietrza z bezpiecznej odległości. ## Czego unikać Należy unikać kontaktu z wodą, chemikaliami, a także wszelkimi wibracjami i uderzeniami. Kryształy są bardzo delikatne i łatwo ulegają uszkodzeniu lub odspojeniu od podłoża. ## Przechowywanie Zaleca się przechowywanie okazów borisenkoitu wyłącznie w specjalistycznych, zamykanych pudełkach typu "micromount", które chronią je przed uszkodzeniami mechanicznymi i kurzem. Należy unikać ekspozycji na zmiany wilgotności i temperatury.