Bonaccorsiite

Wzór chemiczny: KK<sub>2</sub>Na<sub>3</sub>(Al<sub>6</sub>Si<sub>36</sub>)O<sub>84</sub>

Bonaccorsiit to niezwykle rzadki minerał z grupy osumilitu, odkryty we Włoszech, tworzący drobne, heksagonalne kryształy w lawach wulkanicznych.

## Charakterystyka Bonaccorsiit jest bardzo rzadkim krzemianem z grupy osumilitu, nazwanym na cześć mineralogów Eleny Bonaccorsi i Stefano Merlino. Występuje w postaci bardzo małych, sześciobocznych, tabliczkowych kryształów, zazwyczaj nieprzekraczających 0,1 mm. Kryształy te są bezbarwne i przezroczyste, o szklistym połysku. Ze względu na swój mikroskopijny rozmiar, jest to minerał dostępny głównie dla wyspecjalizowanych kolekcjonerów i instytucji naukowych. ## Właściwości fizyczne Kryształy bonaccorsiitu wykazują twardość około 6 w skali Mohsa. Mają szklisty połysk i są przezroczyste. Gęstość obliczona wynosi 2,62 g/cm³. Minerał nie wykazuje fluorescencji w świetle ultrafioletowym. ## Barwy i odmiany Bonaccorsiit jest bezbarwny. Nie są znane żadne jego barwne odmiany ani nazwy handlowe. ## Historia i nazwa Minerał został odkryty w próbkach pochodzących z lokalizacji Case Collina, w pobliżu Pitigliano w Toskanii we Włoszech. Został zatwierdzony przez Międzynarodową Asocjację Mineralogiczną (IMA) w 2007 roku pod numerem IMA2007-037. Nazwa honoruje Elenę Bonaccorsi i Stefano Merlino, profesorów mineralogii na Uniwersytecie w Pizie, za ich wkład w badania nad krzemianami. ## Zastosowania Bonaccorsiit nie ma żadnego zastosowania przemysłowego. Jego znaczenie jest czysto naukowe i kolekcjonerskie, jako ekstremalnie rzadki członek grupy osumilitu.

Właściwości

Twardość Mohsa
6
Połysk
Szklisty
Rysa
Biała
Gęstość
2.62
Łupliwość
Brak
Przełam
Nierówny
Przezroczystość
Przezroczysty
Układ krystaliczny
Heksagonalny

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Identyfikacja bonaccorsiitu jest niemożliwa bez zaawansowanych technik analitycznych, takich jak rentgenowska analiza strukturalna (XRD) i mikroanaliza chemiczna (EDS/WDS). W warunkach kolekcjonerskich rozpoznanie opiera się wyłącznie na etykiecie z wiarygodnego źródła, potwierdzającej wcześniejsze badania naukowe. ## Odróżnianie od podobnych Można go pomylić z innymi bezbarwnymi, heksagonalnymi minerałami z grupy osumilitu, takimi jak sam osumilit czy yagiit. Odróżnienie wymaga specjalistycznej analizy składu chemicznego, zwłaszcza zawartości potasu, sodu i magnezu. ## Formy kryształów Bonaccorsiit tworzy sześcioboczne, tabliczkowe kryształy o heksagonalnym zarysie. Występują one jako pojedyncze, izolowane kryształy w niewielkich pustkach (druzach) w skale wulkanicznej.

Środowisko występowania

## Geneza Bonaccorsiit krystalizuje w niewielkich pustkach (druzach) w obrębie law trachitowych. Powstaje w późnym etapie aktywności wulkanicznej, w warunkach wysokiej temperatury, w środowisku bogatym w krzemionkę i alkalia (potas, sód). ## Asocjacje mineralne Minerał ten współwystępuje z innymi rzadkimi minerałami wulkanicznymi, takimi jak trydymit, hematyt, cristobalit oraz inne krzemiany. ## Lokalizacje Jedyną potwierdzoną i opisaną lokalizacją (località tipo) jest Case Collina, Pitigliano, Prowincja Grosseto, Toskania we Włoszech. Jest to jedyne miejsce na świecie, z którego pochodzą naukowe opisy tego minerału.

Rzadkość

Ekstremalnie rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Jakość okazu z bonaccorsiitem zależy od bogactwa występowania mikrokryształów w druzie oraz ich widoczności. Ponieważ kryształy są mikroskopijne, okazy są oceniane pod mikroskopem. Najlepsze okazy to te, które zawierają liczne, dobrze wykształcone kryształy na kontrastującym tle skały macierzystej. ## Popularne stanowiska Jedynym źródłem okazów jest lokalizacja typowa w Pitigliano we Włoszech. Wszystkie dostępne na rynku kolekcjonerskim okazy pochodzą z tego jednego miejsca.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Ze względu na mikroskopijny rozmiar kryształów i ich osadzenie w skale macierzystej, mechaniczne czyszczenie nie jest zalecane ani możliwe bez specjalistycznego sprzętu. Okazy należy chronić przed kurzem. ## Czego unikać Należy unikać kontaktu z silnymi kwasami i chemikaliami, które mogłyby uszkodzić zarówno sam minerał, jak i skałę macierzystą. Nie należy poddawać okazu ultradźwiękom ani gwałtownym zmianom temperatury. ## Przechowywanie Okazy bonaccorsiitu powinny być przechowywane w stabilnych warunkach, w zamkniętych pudełkach typu "micromount", aby chronić je przed kurzem i uszkodzeniami mechanicznymi. Należy unikać bezpośredniej ekspozycji na światło słoneczne, chociaż nie ma dowodów na jego blaknięcie.

Powiązane minerały

Źródła

Czytaj więcej