Bonaccordite
Wzór chemiczny: Ni<sup>2+</sup><sub>2</sub>Fe<sup>3+</sup>O<sub>2</sub>(BO<sub>3</sub>)
Bonaccordyt to ekstremalnie rzadki, czarny minerał z grupy boranów, wyróżniający się metalicznym połyskiem i wysoką twardością.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 6.5-7.5
- Połysk
- Metallic
- Rysa
- Black
- Gęstość
- 5.0-5.11
- Łupliwość
- Good on {100} and {010}
- Przezroczystość
- Opaque
- Układ krystaliczny
- Orthorhombic
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Cechami kluczowymi do identyfikacji bonaccordytu są: czarna barwa, silny metaliczny połysk, czarna rysa oraz wysoka twardość (6.5-7.5). Jego duża gęstość jest również wyczuwalna nawet w niewielkich próbkach. Najważniejszą wskazówką diagnostyczną jest jednak jego asocjacja z innymi rzadkimi minerałami niklu. ## Odróżnianie od podobnych Bonaccordyt jest wizualnie niemal identyczny z trevorytem, z którym często współwystępuje. Trevorit jest jednak znacznie bardziej miękki (twardość ok. 5) i krystalizuje w układzie regularnym. Odróżnienie go od innych czarnych, metalicznych minerałów, takich jak magnetyt czy chromit, może wymagać testów. Magnetyt jest silnie magnetyczny, a chromit ma zazwyczaj rysę w odcieniu brązowoczarnym. ## Formy kryształów Bonaccordyt najczęściej tworzy anhedralne (nieprawidłowo wykształcone) ziarna zrośnięte w masywne agregaty. Rzadko obserwuje się go w postaci niewielkich, listewkowych lub tabliczkowych kryształów.
Środowisko występowania
## Geneza Bonaccordyt jest minerałem pochodzenia metamorficznego. Powstaje w specyficznych warunkach w obrębie zserpentynizowanych skał ultrazasadowych, bogatych w nikiel. Jego występowanie jest związane z procesami, które zachodziły w archaicznych kompleksach skalnych typu greenstone belts. ## Asocjacje mineralne Minerał ten występuje w towarzystwie innych rzadkich minerałów niklu i żelaza. Najczęściej spotykane asocjacje obejmują trevoryt, nimit, willemseit, nichromit, a także siarczki niklu takie jak wiolaryt i milleryt. ## Lokalizacje Najważniejszym i historycznym miejscem występowania bonaccordytu jest złoże Bon Accord w pobliżu Barberton (prowincja Mpumalanga, RPA), które jest jego lokalizacją typową. Poza tym, jego obecność odnotowano w zaledwie kilku miejscach na świecie, w tym w Hiszpanii (Carratraca, Málaga) i w Rosji (Ural Polarny).
Rzadkość
Ekstremalnie rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Dla kolekcjonerów największą wartość mają okazy, w których bonaccordyt tworzy bogate skupienia lub jest wyraźnie widoczny na matrycy skalnej. Ze względu na rzadkość dobrze uformowanych kryształów, nawet mikroskopijne, ale wyraźne formy krystaliczne są wysoko cenione. Wartość okazu podnosi również obecność innych rzadkich minerałów towarzyszących, zwłaszcza trevorytu. ## Popularne stanowiska Jedynym źródłem okazów o znaczeniu kolekcjonerskim jest historyczna lokalizacja typowa - złoże Bon Accord w Republice Południowej Afryki. Okazy z innych lokalizacji są ekstremalnie rzadkie i zazwyczaj dostępne tylko w zbiorach instytucjonalnych.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy bonaccordytu należy czyścić bardzo ostrożnie, najlepiej za pomocą miękkiego pędzelka na sucho w celu usunięcia kurzu. W razie silniejszych zabrudzeń można użyć zwilżonej w wodzie destylowanej miękkiej szczoteczki, a następnie dokładnie osuszyć okaz. Należy unikać myjek ultradźwiękowych. ## Czego unikać Minerał ten jest wrażliwy na działanie silnych kwasów. Mimo dużej twardości, należy chronić go przed uderzeniami i upadkami, które mogą spowodować pęknięcia wzdłuż płaszczyzn łupliwości. Nie ma doniesień o jego wrażliwości na światło słoneczne czy zmiany temperatury. ## Przechowywanie Zaleca się przechowywanie okazów w osobnych, wyściełanych pudełkach lub klaserach, aby uniknąć zarysowania przez twardsze minerały (np. korund, diament) oraz ścierania o inne okazy. Ekspozycja powinna chronić go przed kurzem.