Böhmite
Wzór chemiczny: AlO(OH)
Bemit to wodorotlenek glinu, będący jednym z głównych składników rudy aluminium, czyli boksytu, zwykle występujący w formie mikrokrystalicznych skupień.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 3.5
- Połysk
- Szklisty, Perłowy
- Rysa
- Biała
- Gęstość
- 3.02
- Łupliwość
- Doskonała według {010}, dobra według {100} i słaba według {001}.
- Przełam
- Nierówny
- Przezroczystość
- Prześwitujący
- Układ krystaliczny
- Rombowy
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Rozpoznanie bemitu w terenie jest trudne ze względu na jego mikrokrystaliczną naturę. Zazwyczaj występuje jako składnik ziemistych lub pisolitycznych mas boksytowych. Identyfikacja makroskopowa opiera się na kontekście geologicznym (występowanie w boksytach) i skojarzeniu z gibbsytem i diasporem. Pewne rozpoznanie wymaga metod laboratoryjnych, takich jak dyfrakcja rentgenowska (XRD). ## Odróżnianie od podobnych Bemit jest trudny do odróżnienia od innych składników boksytu, takich jak gibbsyt i diaspor, bez specjalistycznego sprzętu. Diaspor jest znacznie twardszy (6.5-7). Gibbsyt ma podobną twardość, ale krystalizuje w układzie jednoskośnym i ma doskonałą łupliwość w jednym kierunku. Kaolinit i inne minerały ilaste, które mogą tworzyć podobne białe, ziemiste masy, są znacznie bardziej miękkie i plastyczne po zwilżeniu. ## Formy kryształów Dobrze wykształcone kryształy bemitu są niezwykle rzadkie i mają mikroskopijne rozmiary. Zwykle tworzy on skupienia ziemiste, zbite, łuskowate, a także sferolityczne lub pisolityczne (w formie małych, zaokrąglonych ziaren zlepionych ze sobą).
Środowisko występowania
## Geneza Bemit jest produktem wietrzenia laterytowego skał bogatych w glinokrzemiany, takich jak sjenity nefelinowe, bazalty czy granity, w warunkach klimatu tropikalnego lub subtropikalnego. Powstaje w wyniku intensywnego chemicznego wietrzenia, podczas którego krzemionka i inne pierwiastki są wypłukiwane, a nierozpuszczalne tlenki i wodorotlenki glinu oraz żelaza ulegają koncentracji, tworząc złoża boksytów. ## Asocjacje mineralne Minerał ten najczęściej współwystępuje z innymi składnikami boksytów, takimi jak gibbsyt i diaspor. Towarzyszą mu również tlenki żelaza (hematyt, goethyt), minerały ilaste (głównie kaolinit) oraz minerały tytanu (anataz, rutyl). ## Lokalizacje Jako kluczowy składnik boksytów, bemit jest szeroko rozpowszechniony na świecie. Ważne gospodarczo złoża znajdują się w Australii, Gwinei, Brazylii, Wietnamie, Jamajce i Indonezji. W Europie historycznie istotne były złoża we Francji (Les Baux-de-Provence, od którego pochodzi nazwa boksyt), na Węgrzech i w Grecji.
Rzadkość
Pospolity
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Bemit jako taki nie jest minerałem poszukiwanym przez kolekcjonerów w formie izolowanych okazów, ponieważ rzadko tworzy atrakcyjne wizualnie formy. Jego wartość jest niemal wyłącznie przemysłowa. W kontekście kolekcjonerskim można docenić jedynie okazy boksytów o ciekawej strukturze pisolitycznej (grochowej) lub o nietypowym zabarwieniu, gdzie bemit jest jednym z głównych, choć niewidocznych, składników. ## Popularne stanowiska Nie istnieją stanowiska cenione za okazy kolekcjonerskie samego bemitu. Wszelkie okazy pochodzą z kopalń boksytów, a ich lokalizacja jest tożsama z głównymi rejonami wydobycia tej rudy, jak np. historyczne stanowisko w Les Baux-de-Provence we Francji.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy bemitu, zwykle będące częścią skały boksytowej, można czyścić miękką, suchą szczoteczką w celu usunięcia luźnych zanieczyszczeń. Użycie wody jest generalnie bezpieczne, ale należy unikać silnych strumieni, które mogłyby uszkodzić kruchą matrycę skalną. Zawsze należy pozwolić okazowi całkowicie wyschnąć w temperaturze pokojowej. ## Czego unikać Należy unikać kontaktu z silnymi kwasami i zasadami, które mogą chemicznie reagować z minerałem. Bemit jest stosunkowo miękki, więc należy chronić go przed zarysowaniem przez twardsze minerały (kwarc, korund). Nie należy go podgrzewać, ponieważ w wysokiej temperaturze traci wodę i ulega transformacji. ## Przechowywanie Okazy bemitu w boksytach najlepiej przechowywać w suchym miejscu, w osobnych pudełkach lub na podstawkach, aby uniknąć otarć i zarysowań. Nie jest wrażliwy na światło, ale ochrona przed kurzem jest wskazana.