Biraite-(La)
Wzór chemiczny: La<sub>2</sub>Fe<sup>2+</sup>(CO<sub>3</sub>)(Si<sub>2</sub>O<sub>7</sub>)
Bardzo rzadki krzemianowęglan lantanu i żelaza, tworzący mikroskopijne, brązowe kryształy w skarnach.
Opis
## Charakterystyka Biraite-(La) jest złożonym krzemianowęglanem z grupy minerałów rzadkich. Występuje w postaci bardzo małych, pryzmatycznych lub igiełkowych kryształów, których długość rzadko przekracza 0.2 mm. Kryształy te często tworzą promieniste lub bezładne skupienia. Zazwyczaj jest brązowy, żółtobrązowy do czerwonobrązowego. Ze względu na mikroskopijny rozmiar kryształów, jego cechy są najczęściej obserwowane pod powiększeniem. ## Właściwości fizyczne Minerał ten charakteryzuje się twardością wynoszącą około 5 w skali Mohsa. Ma szklisty połysk i jest przeświecający. Jego gęstość, obliczona na podstawie składu chemicznego i struktury, wynosi około 4.66 g/cm³, co jest wartością wysoką, typową dla minerałów zawierających pierwiastki ziem rzadkich. ## Barwy i odmiany Obserwowane barwy biraitu-(La) obejmują odcienie od żółtobrązowego przez brązowy do czerwonobrązowego. Nie są znane żadne jego odmiany barwne ani handlowe. ## Historia i nazwa Nazwa "Biraite" pochodzi od rzeki Bira, w pobliżu której znajduje się jego lokalizacja typowa w Rosji. Przyrostek "-(La)" w nazwie (zgodnie z klasyfikacją Levinsona) wskazuje, że lantan jest dominującym pierwiastkiem ziem rzadkich w tym minerale. Został on oficjalnie uznany przez Międzynarodową Asocjację Mineralogiczną (IMA) w 2001 roku. ## Zastosowania Biraite-(La) nie ma żadnego zastosowania przemysłowego. Jest obiektem zainteresowania wyłącznie naukowego i kolekcjonerskiego jako bardzo rzadki minerał.
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Identyfikacja biraitu-(La) na podstawie cech wizualnych jest niemożliwa ze względu na jego mikroskopijne rozmiary i podobieństwo do wielu innych minerałów. Pewne rozpoznanie wymaga zaawansowanych technik laboratoryjnych, takich jak mikroanaliza rentgenowska (EDS/WDS) do określenia składu chemicznego (konieczne jest potwierdzenie obecności La, Fe, Si i grupy węglanowej) oraz dyfrakcja rentgenowska (XRD) do analizy struktury krystalicznej. ## Odróżnianie od podobnych Można go pomylić z innymi brązowymi, drobnokrystalicznymi minerałami występującymi w skarnach, takimi jak niektóre granaty, wezuwian czy tytanit. Odróżnienie od innych minerałów ziem rzadkich, które mogą z nim współwystępować, jest możliwe wyłącznie za pomocą analizy chemicznej. ## Formy kryształów Tworzy wydłużone, pryzmatyczne lub igiełkowe kryształy, często zgrupowane w promieniste agregaty lub chaotyczne skupienia. Kryształy są zazwyczaj bardzo małe, osiągając maksymalnie ułamki milimetra.
Środowisko geologiczne
## Geneza Biraite-(La) jest minerałem pochodzenia metasomatycznego. Powstaje w skarnach magnezytowo-forsterytowych, które uformowały się na kontakcie intruzji granitoidów z skałami węglanowymi. ## Asocjacje mineralne Minerał ten występuje w towarzystwie innych minerałów typowych dla środowiska skarnowego. Najczęściej są to forsteryt, magnetyt, andradyt, hedenbergit, klinochlor, wezuwian oraz apatyt. ## Lokalizacje Jedynym potwierdzonym miejscem występowania biraitu-(La) na świecie jest jego lokalizacja typowa - złoże Bira w paśmie górskim Mały Chingan, w Żydowskim Obwodzie Autonomicznym w Rosji.
Rzadkość
Ekstremalnie rzadki
Aspekty kolekcjonerskie
## Kryteria jakości Jako minerał mikroskopijny, biraite-(La) jest ceniony przede wszystkim przez wyspecjalizowanych kolekcjonerów mikromontaży. O wartości okazu decyduje bogactwo występowania minerału na matrycy, ostrość i wykształcenie kryształów (nawet tych najmniejszych) oraz estetyczne skomponowanie z minerałami towarzyszącymi. Najbardziej pożądane są okazy z dobrze wyizolowanymi, promienistymi agregatami na kontrastującym tle. ## Popularne stanowiska Jedynym źródłem okazów jest lokalizacja typowa w Rosji. Nie jest to stanowisko popularne ani łatwo dostępne; okazy pochodzą z badań naukowych i rzadko trafiają na rynek kolekcjonerski.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy z biraitem-(La) to zazwyczaj mikromontaże, które są bardzo delikatne. Czyszczenie jest niewskazane. W razie konieczności można użyć jedynie sprężonego powietrza (z bezpiecznej odległości) do usunięcia kurzu. Należy unikać kontaktu z wodą i wszelkimi środkami chemicznymi. ## Czego unikać Minerał jest wrażliwy na wstrząsy i uszkodzenia mechaniczne. Należy unikać kontaktu z kwasami, które mogą go uszkodzić ze względu na obecność grupy węglanowej. Przechowywać z dala od wilgoci i skrajnych temperatur. ## Przechowywanie Najbezpieczniejszą metodą przechowywania jest zamknięte pudełko do mikromontaży, które chroni okaz przed kurzem, uszkodzeniami mechanicznymi i nagłymi zmianami otoczenia. Należy unikać ekspozycji na bezpośrednie światło słoneczne.