Beryllocordierite-Na

Wzór chemiczny: NaMg₄(Al₅Be)(AlSi₅O₁₈)₂·₂H₂O

Beryllocordierite-Na to ekstremalnie rzadki, niebieski minerał z grupy kordierytu, będący uwodnionym berylokrzemianem sodu, magnezu i glinu.

## Charakterystyka Beryllocordierite-Na jest członkiem nadgrupy sekaninaitu i grupy kordierytu. Występuje w postaci bardzo drobnych, anhedralnych (nieforemnych) ziaren o wymiarach do 0.1 mm, tworzących skupienia w skale macierzystej. Ze względu na rozmiar, cechy wizualne pojedynczych kryształów są trudne do zaobserwowania bez użycia specjalistycznego sprzętu. ## Właściwości fizyczne Minerał charakteryzuje się szklistym połyskiem i jest przezroczysty. Jego twardość w skali Mohsa wynosi około 8, co jest wartością wysoką, typową dla minerałów z tej grupy. Gęstość obliczona na podstawie wzoru chemicznego i parametrów komórki elementarnej wynosi 2.55 g/cm³. ## Barwy i odmiany Obserwowane okazy mają bladoniebieską barwę. Rysa minerału jest biała. Nie wyróżniono żadnych odmian. ## Historia i nazwa Nazwa minerału nawiązuje do jego składu chemicznego - jest to analog kordierytu zawierający beryl (Beryllo) i sód (Na). Został zatwierdzony jako nowy minerał przez Międzynarodową Asocjację Mineralogiczną (IMA) w 2016 roku pod numerem IMA2016-057. Typowa lokalizacja, gdzie został odkryty, to góra Koashva na Półwyspie Kolskim w Rosji.

Właściwości

Twardość Mohsa: 8
Połysk: Szklisty
Rysa: Biała
Gęstość: 2.55
Łupliwość: Dobra wzdłuż {100}, słaba wzdłuż {010} i {001}
Przełam: Nierówny
Przezroczystość: Przezroczysty
Układ krystaliczny: Rombowy

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Identyfikacja Beryllocordierite-Na jest niemożliwa bez zaawansowanych technik analitycznych. Wymaga analizy chemicznej (np. za pomocą mikrosondy elektronowej - EDS/WDS) w celu potwierdzenia obecności sodu, magnezu, glinu, berylu i krzemu w odpowiednich proporcjach, a także metod dyfrakcji rentgenowskiej (XRD) do określenia struktury krystalicznej. ## Odróżnianie od podobnych Od innych minerałów z grupy kordierytu (jak kordieryt czy sekaninait) odróżnia go unikalny skład chemiczny, w szczególności jednoczesna obecność berylu i sodu jako dominujących pierwiastków na swoich pozycjach strukturalnych. Wizualnie jest nie do odróżnienia od wielu innych niebieskich minerałów występujących w podobnych paragenezach. ## Formy kryształów Minerał tworzy anhedralne, czyli nieforemne, ziarna o wielkości do 100 mikrometrów.

Środowisko występowania

## Geneza Beryllocordierite-Na powstaje w warunkach metamorfizmu kontaktowego. Na typowej lokalizacji (góra Koashva) występuje w ksenolitach (fragmentach obcej skały) metasedymentów, które zostały włączone w intruzję alkalicznych skał magmowych (urtitów) i poddane działaniu wysokiej temperatury. ## Asocjacje mineralne Minerał ten współwystępuje z takimi minerałami jak donpeacoryt, sekaninait, indialit, enstatyt, andaluzyt, sillimanit, kwarc, plagioklaz, anortyt, klinochlor, flogopit, dravit i piryt. ## Lokalizacje Jedynym potwierdzonym miejscem występowania Beryllocordierite-Na na świecie jest góra Koashva, masyw Chibin, Półwysep Kolski, Obwód murmański, Rosja.

Rzadkość

Ekstremalnie rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Jako minerał mikroskopijny, Beryllocordierite-Na nie jest oceniany pod kątem typowych kryteriów kolekcjonerskich, takich jak rozmiar, kolor czy czystość w sensie wizualnym. Wartość naukowa i kolekcjonerska okazu leży w jego potwierdzonej tożsamości, bogactwie skupień w skale macierzystej oraz obecności interesujących minerałów towarzyszących. Okazy mają znaczenie wyłącznie dla wyspecjalizowanych kolekcji mikrominerałów oraz instytucji naukowych. ## Popularne stanowiska Jedynym źródłem okazów jest ich lokalizacja typowa - góra Koashva w Rosji.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Ze względu na ekstremalną rzadkość i występowanie w postaci mikroskopijnych ziaren wrośniętych w skałę, okazy nie są przedmiotem czyszczenia przez kolekcjonerów. W warunkach laboratoryjnych stosuje się standardowe procedury dla mikrosondy. ## Czego unikać Należy unikać wszelkich agresywnych chemikaliów, ultradźwięków oraz ekstremalnych zmian temperatury. Okazy powinny być traktowane wyłącznie jako materiał badawczy. ## Przechowywanie Okazy powinny być przechowywane w stabilnych warunkach, w specjalistycznych pojemnikach na mikrominerały, z dala od kurzu i zanieczyszczeń, chronione przed uszkodzeniami mechanicznymi.

Powiązane minerały

Źródła

IMA Mineral List (CNMNC)

Czytaj więcej