Benavidesite
Wzór chemiczny: Pb<sup>2+</sup><sub>4</sub>Mn<sup>2+</sup>Sb<sup>3+</sup><sub>6</sub>S<sup>2-</sup><sub>14</sub>
Benawidesyt to rzadki, ołowiano-szary minerał siarkosoli o metalicznym połysku, występujący w formie igiełkowych kryształów.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 3.5
- Połysk
- Metaliczny
- Rysa
- Czarna
- Gęstość
- 5.61
- Łupliwość
- Dobra na {010}
- Przełam
- Nierówny
- Przezroczystość
- Nieprzezroczysty
- Układ krystaliczny
- Monokliniczny
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Benawidesyt jest trudny do jednoznacznej identyfikacji wizualnej bez zaawansowanych metod badawczych. Jego cechami charakterystycznymi są igiełkowa forma kryształów, stalowoszara barwa, metaliczny połysk oraz współwystępowanie z innymi siarkosolami w złożach hydrotermalnych. Pewne rozpoznanie wymaga analizy chemicznej (EDS) lub rentgenowskiej (XRD). ## Odróżnianie od podobnych Minerał ten jest praktycznie niemożliwy do odróżnienia gołym okiem od wielu innych igiełkowych siarkosoli, takich jak jamesonit, boulangeryt, zinkenit czy plagionit. Wszystkie te minerały mają podobną barwę, połysk i formę występowania. Odróżnienie możliwe jest jedynie na podstawie analizy składu chemicznego. ## Formy kryształów Benawidesyt tworzy bardzo drobne, wydłużone kryształy o pokroju igiełkowym lub włosowatym, często zebrane w splątane agregaty. Kryształy mogą osiągać do kilku milimetrów długości, ale są niezwykle cienkie.
Środowisko występowania
## Geneza Benawidesyt powstaje w wyniku procesów hydrotermalnych w żyłach kruszcowych, w strefach mineralizacji srebra, ołowiu i cynku. Krystalizuje w warunkach średnich i niskich temperatur z roztworów bogatych w siarkę, antymon, ołów i mangan. ## Asocjacje mineralne Minerał ten często współwystępuje z innymi siarkosolami i siarczkami. Do jego najczęstszych minerałów towarzyszących należą alabandyn, galena, sfaleryt, pirotyn, piryt, arsenopiryt, jamesonit, boulangeryt, a także kwarc, rodochrozyt i bustamit. ## Lokalizacje Najważniejszym i typowym miejscem występowania benawidesytu jest kopalnia Uchucchacua w prowincji Oyon, w regionie Lima w Peru. Jest to główna lokalizacja, z której pochodzą najlepiej wykształcone okazy. Odnotowano go również w kopalni Quiruvilca w Peru oraz w kilku miejscach w Japonii (kopalnie Toyoha i Date).
Rzadkość
Bardzo rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Atrakcyjność kolekcjonerska benawidesytu zależy przede wszystkim od bogactwa i estetyki agregatów igiełkowych kryształów. Najbardziej cenione są okazy, na których drobne, błyszczące igły tworzą gęste skupienia, kontrastujące z minerałami towarzyszącymi, takimi jak różowy rodochrozyt czy kwarc. Ważna jest również weryfikacja okazu za pomocą analizy, potwierdzająca jego tożsamość. ## Popularne stanowiska Zdecydowanie najbardziej cenione i poszukiwane przez kolekcjonerów okazy pochodzą z miejsca typowego - kopalni Uchucchacua w Peru. Jest to praktycznie jedyne źródło materiału kolekcjonerskiego dostępnego na rynku.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy benawidesytu są bardzo delikatne i kruche. Należy je czyścić wyłącznie sprężonym powietrzem w celu usunięcia kurzu. Jakikolwiek kontakt z wodą, a zwłaszcza z chemikaliami, jest niewskazany i może prowadzić do uszkodzenia lub chemicznej degradacji minerału. ## Czego unikać Należy unikać myjek ultradźwiękowych, wszelkich środków chemicznych, kwasów i detergentów. Minerał jest wrażliwy na wstrząsy i uderzenia, a jego drobne kryształy łatwo ulegają zniszczeniu. Należy chronić go przed wilgocią i gwałtownymi zmianami temperatury. ## Przechowywanie Okazy należy przechowywać w stabilnych warunkach, w zamkniętych pudełkach lub gablotach, aby chronić je przed kurzem i uszkodzeniami mechanicznymi. Ze względu na zawartość ołowiu i antymonu, po kontakcie z minerałem zaleca się umycie rąk.