Bementite
Wzór chemiczny: Mn<sup>2+</sup><sub>7</sub>Si<sub>6</sub>O<sub>15</sub>(OH)<sub>8</sub>
Bementyt to rzadki, bogaty w mangan krzemian warstwowy, tworzący charakterystyczne skupienia włókniste, promieniste lub sferolityczne o barwie od żółtej do brunatnej.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 6
- Połysk
- Pearly, Vitreous, Silky, Dull
- Rysa
- Pale Brown
- Gęstość
- 3.1
- Łupliwość
- Perfect on {001}
- Przełam
- Uneven
- Przezroczystość
- Translucent to nearly Opaque
- Układ krystaliczny
- Monoclinic
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Bementyt najłatwiej rozpoznać po jego charakterystycznych formach występowania - spilśnionych, filcowatych lub promienistych agregatach o żółtawej lub brązowej barwie. Wyróżnia go też stosunkowo wysoka twardość (6) jak na minerał o takim wyglądzie. Często współwystępuje z innymi minerałami manganu, co jest ważną wskazówką. ## Odróżnianie od podobnych Może być mylony z innymi krzemianami manganu, takimi jak piroksmangit czy rodonit, jednak te zazwyczaj tworzą bardziej zbite, ziarniste lub krystaliczne formy i mają inne właściwości fizyczne. Stilpnomelan może mieć podobny wygląd, ale jest znacznie bardziej miękki. Dokładna identyfikacja często wymaga analizy chemicznej (EDS) lub rentgenowskiej (XRD). ## Formy kryształów Dobrze wykształcone kryształy są ekstremalnie rzadkie i mają pokrój tabliczkowy lub listewkowy. Zazwyczaj bementyt tworzy agregaty włókniste, spilśnione (filcowe), promieniste, sferolityczne lub masywne, ziemiste skupienia.
Środowisko występowania
## Geneza Bementyt jest minerałem powstającym w wyniku procesów metamorficznych lub hydrotermalnych w złożach rud manganu. Tworzy się w warunkach stosunkowo niskich temperatur i ciśnień, często w wyniku przeobrażenia pierwotnych minerałów manganu, takich jak rodonit czy węglany manganu. ## Asocjacje mineralne Minerał ten często współwystępuje z innymi minerałami manganu. W lokalizacji typowej (Franklin, New Jersey) są to willemit, franklinit, rodonit, baryt, kalcyt i piroksmangit. W innych lokalizacjach towarzyszą mu hausmanit, braunit, tefroit, alleghanyit i różne tlenki manganu. ## Lokalizacje Najważniejsze i klasyczne stanowiska bementytu znajdują się w USA, w okręgach górniczych Franklin i Sterling Hill w stanie New Jersey, a także na Półwyspie Olimpijskim w stanie Waszyngton. Występuje również w kopalniach manganu w Japonii (np. kopalnia Noda-Tamagawa, prefektura Iwate), w RPA (zagłębie Kalahari), we Włoszech (Liguria) oraz w Szwecji (Värmland).
Rzadkość
Rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Najbardziej cenione przez kolekcjonerów są okazy z dobrze wykształconymi, choćby mikroskopijnymi, kryształami, co jest dużą rzadkością. Wysoko oceniane są również próbki z klasycznych, historycznych lokalizacji, takich jak Franklin w New Jersey. W przypadku skupień włóknistych i promienistych liczy się estetyka formy, jednolitość barwy oraz brak uszkodzeń delikatnej struktury. Kontrastowe połączenia z innymi minerałami, np. z różowym rodonitem czy białym barytem, znacznie podnoszą atrakcyjność okazu. ## Popularne stanowiska Zdecydowanie najbardziej pożądane przez kolekcjonerów są okazy z historycznych kopalń w Franklin i Sterling Hill (New Jersey, USA), które są materiałem typowym. Dużym uznaniem cieszą się także dobrze uformowane, promieniste agregaty z Półwyspu Olimpijskiego (Waszyngton, USA).
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy bementytu należy czyścić bardzo ostrożnie, najlepiej na sucho przy użyciu miękkiego pędzelka do usunięcia kurzu. W przypadku silniejszych zabrudzeń można użyć zwilżonego wacika z wodą destylowaną, unikając przemoczenia okazu, zwłaszcza jeśli ma filcową lub włóknistą strukturę. Należy unikać myjek ultradźwiękowych. ## Czego unikać Minerał jest wrażliwy na działanie kwasów, które mogą go uszkodzić. Należy chronić go przed długotrwałą ekspozycją na wilgoć oraz bezpośrednie światło słoneczne, które może powodować zmiany barwy. Unikać gwałtownych zmian temperatury. ## Przechowywanie Bementyt jest stosunkowo kruchy, dlatego najlepiej przechowywać go w osobnym, wyściełanym pudełku lub gablocie, z dala od twardszych minerałów, które mogłyby go zarysować. Ze względu na jego włóknistą naturę, należy chronić go przed kurzem, który jest trudny do usunięcia.