Belomarinaite

Wzór chemiczny: KNa(S<sup>6+</sup>O<sub>4</sub>)

Belomarynit to rzadki siarczan potasu i sodu, tworzący bezbarwne, szkliste skupienia w produktach wulkanicznej działalności fumarolowej.

## Charakterystyka Belomarynit jest minerałem z grupy siarczanów, składającym się z potasu, sodu i grupy siarczanowej. Występuje w postaci niewielkich, anhedralnych (nieprawidłowo wykształconych) ziaren, które tworzą gęste, ziarniste agregaty. Poszczególne ziarna osiągają rozmiary do 0.2 mm. Minerał jest bezbarwny i przezroczysty, o szklistym połysku. Ze względu na swoje pochodzenie i niewielkie rozmiary kryształów, jest obiektem zainteresowania głównie naukowego. ## Właściwości fizyczne Belomarynit charakteryzuje się twardością w skali Mohsa wynoszącą około 3.5. Ma szklisty połysk i jest przezroczysty. Gęstość minerału wynosi około 2.65 g/cm³. Nie wykazuje fluorescencji w świetle ultrafioletowym. ## Barwy i odmiany Minerał jest bezbarwny. Nie wyróżniono żadnych jego odmian barwnych ani handlowych. ## Historia i nazwa Belomarynit został po raz pierwszy opisany w 2018 roku. Jego nazwa honoruje Marinę Belovą (ur. 1957), rosyjską krystalograf i specjalistkę w dziedzinie analizy strukturalnej minerałów z Instytutu Krystalografii im. Shubnikova w Moskwie. Został zatwierdzony przez Międzynarodową Asocjację Mineralogiczną (IMA) pod numerem 2018-028. Miejscem typowym jest fumarola Jadovitaja na wulkanie Tołbaczyk na Kamczatce w Rosji. ## Zastosowania Belomarynit nie ma żadnego zastosowania przemysłowego i jest wyłącznie obiektem zainteresowania naukowego oraz zaawansowanych kolekcjonerów specjalizujących się w minerałach fumarol wulkanicznych.

Właściwości

Twardość Mohsa
3.5
Połysk
Vitreous
Rysa
White
Gęstość
2.65
Łupliwość
None
Przełam
Uneven
Przezroczystość
Transparent
Układ krystaliczny
Orthorhombic

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Rozpoznanie belomarynitu w warunkach polowych jest praktycznie niemożliwe bez specjalistycznego sprzętu. Identyfikacja wymaga zaawansowanych metod analitycznych, takich jak dyfrakcja rentgenowska (XRD) i analiza chemiczna (EDS/WDS). W kolekcji można go wstępnie zidentyfikować na podstawie miejsca pochodzenia (fumarole wulkanu Tołbaczyk), współwystępujących minerałów i wyglądu (bezbarwne, szkliste, ziarniste agregaty). ## Odróżnianie od podobnych Belomarynit może być mylony z innymi bezbarwnymi siarczanami występującymi w tym samym środowisku, takimi jak aftitalit, metatenardyt czy langbeinit. Aftitalit ma podobny skład, ale krystalizuje w układzie trygonalnym. Pewne odróżnienie od tych minerałów jest możliwe wyłącznie za pomocą analizy rentgenowskiej. ## Formy kryształów Minerał tworzy anhedralne, czyli nieregularne, ziarna o wielkości do 0.2 mm. Ziarna te zrastają się w gęste, ziarniste agregaty. Nie zaobserwowano dobrze wykształconych, pojedynczych kryształów.

Środowisko występowania

## Geneza Belomarynit jest minerałem pochodzenia wulkanicznego, powstającym w procesie sublimacji z gazów wulkanicznych w środowisku aktywnych fumaroli. Krystalizuje w wysokich temperaturach z gazów bogatych w siarkę, sód i potas. Jest produktem ekshalacji wulkanicznych. ## Asocjacje mineralne Minerał ten współwystępuje z innymi siarczanami i halogenkami powstającymi w podobnych warunkach. Najczęściej towarzyszą mu: aftitalit, langbeinit, metatenardyt, halit, sylwin, hematyt, tenoryt oraz rzadkie minerały takie jak arcanit, bradaczekit i sanjuanit. ## Lokalizacje Jedynym potwierdzonym miejscem występowania belomarynitu na świecie jest jego lokalizacja typowa - fumarola Jadovitaja ("Jadowita") na drugim stożku północnego wyłomu Wielkiej Erupcji Szczelinowej wulkanu Tołbaczyk na półwyspie Kamczatka, Daleki Wschód, Rosja.

Rzadkość

Bardzo rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Jakość okazów belomarynitu jest oceniana przede wszystkim na podstawie bogactwa i obfitości agregatów na matrycy skalnej. Ponieważ minerał nie tworzy wykształconych kryształów, jego forma nie jest kryterium oceny. Najbardziej pożądane są okazy z gęstymi, dobrze widocznymi skupieniami bezbarwnych ziaren, kontrastującymi z podłożem. Ważna jest również asocjacja z innymi rzadkimi minerałami fumarolowymi. ## Popularne stanowiska Jedynym źródłem okazów belomarynitu jest jego miejsce typowe na wulkanie Tołbaczyk na Kamczatce. Okazy pochodzące z tej lokalizacji są jedynymi dostępnymi na rynku kolekcjonerskim i mają dużą wartość naukową.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Okazy belomarynitu są niezwykle delikatne i często występują w postaci niewielkich skupień na podłożu. Czyszczenie mechaniczne jest niewskazane. Jeśli konieczne, można użyć sprężonego powietrza (z bezpiecznej odległości) do usunięcia luźnych pyłów. Należy unikać kontaktu z wodą, ponieważ minerał może być w niej rozpuszczalny. ## Czego unikać Należy bezwzględnie unikać kontaktu z wodą i innymi płynami, w tym środkami czyszczącymi. Minerał jest wrażliwy na wilgoć i zmiany temperatury. Należy chronić go przed bezpośrednim działaniem promieni słonecznych i wysoką temperaturą. ## Przechowywanie Okazy należy przechowywać w stabilnych warunkach, w suchym otoczeniu. Najlepszym rozwiązaniem jest szczelne pudełko typu "micromount" z dala od źródeł wilgoci i wahań temperatury. Ze względu na kruchość, należy unikać wibracji i wstrząsów.

Powiązane minerały

Źródła

Czytaj więcej