Belendorffite

Wzór chemiczny: Cu<sub>7</sub>Hg<sub>6</sub>

Belendorffit to bardzo rzadki naturalny amalgamat miedzi i rtęci, tworzący metaliczne, srebrzystobiałe ziarna i blaszki.

## Charakterystyka Belendorffit jest naturalnym stopem (amalgamatem) miedzi i rtęci. Występuje w postaci niewielkich, nieregularnych ziaren, blaszek lub powłok na innych minerałach, zwykle o wielkości nieprzekraczającej 1 mm. Jego powierzchnia jest zazwyczaj srebrzystobiała, często z metalicznym połyskiem, choć z czasem może matowieć lub pokrywać się patyną. ## Właściwości fizyczne Minerał ten jest nieprzezroczysty i wykazuje silny, metaliczny połysk. Jest kowalny i ciągliwy, co oznacza, że można go odkształcać bez kruszenia. Jego twardość jest niska, a gęstość bardzo wysoka ze względu na dużą zawartość rtęci i miedzi. ## Barwy i odmiany Belendorffit ma charakterystyczną srebrzystobiałą barwę, która na świeżej powierzchni może być lekko różowawa. Z czasem jego powierzchnia może ciemnieć. Nie wyróżnia się żadnych odmian tego minerału. ## Historia i nazwa Minerał został odkryty w kopalni Backofen w Landsbergu, niedaleko Obermoschel w Nadrenii-Palatynacie (Niemcy). Został opisany i zatwierdzony przez IMA w 1992 roku. Jego nazwa upamiętnia Klausa Belendorffa (ur. 1953), niemieckiego kolekcjonera minerałów, który znalazł pierwsze próbki tego minerału. ## Zastosowania Ze względu na swoją ekstremalną rzadkość i niewielkie rozmiary wystąpień, belendorffit nie ma żadnego zastosowania przemysłowego. Stanowi wyłącznie obiekt zainteresowania naukowego i kolekcjonerskiego dla wyspecjalizowanych zbieraczy.

Właściwości

Twardość Mohsa
2
Połysk
Metaliczny
Rysa
Srebrzystobiała
Gęstość
12.55
Łupliwość
Brak
Przełam
Haczykowaty
Przezroczystość
Nieprzezroczysty
Układ krystaliczny
Trygonalny

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Kluczowe cechy diagnostyczne to srebrzystobiała barwa, silny metaliczny połysk, wysoka gęstość oraz współwystępowanie z innymi minerałami rtęci w typowych dla nich lokalizacjach. Jego kowalność i ciągliwość również są charakterystyczne. Identyfikacja wymaga jednak zaawansowanych metod analitycznych, takich jak analiza składu chemicznego (EDS). ## Odróżnianie od podobnych Belendorffit można pomylić z rtęcią rodzimą, która jest płynna w temperaturze pokojowej, podczas gdy belendorffit jest ciałem stałym. Można go również mylić z innymi amalgamatami, takimi jak moschellandsbergit (amalgamat srebra), od którego odróżnia go brak srebra w składzie i często różowawy odcień. Ostateczne rozróżnienie wymaga specjalistycznych badań. ## Formy kryształów Belendorffit nie tworzy wykształconych kryształów. Występuje wyłącznie w formie anhedralnych (nieregularnych) ziaren, skupień ziarnistych, blaszek oraz jako powłoki na innych minerałach.

Środowisko występowania

## Geneza Belendorffit jest minerałem pochodzenia hydrotermalnego niskich temperatur. Powstaje w strefach utleniania złóż kruszców zawierających rtęć, w wyniku bezpośredniego wytrącania się z roztworów bogatych w miedź i rtęć. ## Asocjacje mineralne Minerał ten współwystępuje z rtęcią rodzimą, cynobrem, kalomelem, moschellandsbergitem, a także z minerałami miedzi, takimi jak miedź rodzima i kupryt. ## Lokalizacje Najważniejsze i klasyczne stanowisko (localitas typica) to kopalnia Backofen w Landsbergu, w pobliżu Obermoschel w Niemczech. Potwierdzono również jego występowanie w kopalniach rtęci w regionie Almadén w Hiszpanii oraz w kilku miejscach w USA, m.in. w hrabstwie San Benito w Kalifornii.

Rzadkość

Bardzo rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Atrakcyjność kolekcjonerska belendorffitu jest determinowana przez bogactwo i wielkość jego wystąpień na matrycy skalnej. Najbardziej cenione są okazy z wyraźnie widocznymi, obfitymi skupieniami srebrzystych ziaren, kontrastującymi z podłożem. Ważne jest również dobre udokumentowanie pochodzenia okazu, zwłaszcza jeśli pochodzi z lokalizacji typowej. ## Popularne stanowiska Zdecydowanie najbardziej poszukiwane przez kolekcjonerów są okazy z lokalizacji typowej - kopalni Backofen w Niemczech. Materiał z tego miejsca jest uważany za klasyczny dla tego gatunku mineralogicznego.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Okazów belendorffitu zasadniczo nie należy czyścić. Jakakolwiek interwencja mechaniczna lub chemiczna grozi uszkodzeniem lub zniszczeniem delikatnych wystąpień. Należy unikać kontaktu z wodą i środkami chemicznymi. ## Czego unikać Minerał jest wrażliwy na podwyższoną temperaturę, która może spowodować uwalnianie toksycznych oparów rtęci. Należy bezwzględnie unikać podgrzewania. Należy chronić go przed kwasami i innymi chemikaliami. Ze względu na zawartość rtęci, należy unikać bezpośredniego kontaktu ze skórą i przechowywać go z dala od żywności. ## Przechowywanie Zaleca się przechowywanie okazów w szczelnych, zamykanych pojemnikach (np. typu "perky box"), aby ograniczyć potencjalne parowanie rtęci i chronić minerał przed uszkodzeniami mechanicznymi i kurzem. Należy go trzymać w stabilnej temperaturze pokojowej, z dala od źródeł ciepła i bezpośredniego światła słonecznego.

Powiązane minerały

Źródła

Czytaj więcej