Barroisite
Wzór chemiczny: ☐NaCa[Mg<sub>3</sub>Al<sub>2</sub>](Si<sub>7</sub>Al)O<sub>22</sub>(OH)<sub>2</sub>
Barroisyt to rzadki minerał z grupy amfiboli, tworzący pryzmatyczne kryształy o barwie od niebieskozielonej do czarnej, spotykany w skałach metamorficznych.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 5-6
- Połysk
- Szklisty
- Rysa
- Szarozielona
- Gęstość
- 3.11-3.26
- Łupliwość
- Doskonała wg {110}
- Przełam
- Nierówny
- Przezroczystość
- Przeświecający do nieprzezroczystego
- Układ krystaliczny
- Jednoskośny
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Barroisyt można rozpoznać po jego pryzmatycznym pokroju kryształów, charakterystycznej niebieskozielonej do czarnej barwie oraz występowaniu w skałach metamorficznych. Ważną cechą diagnostyczną jest doskonała łupliwość w dwóch kierunkach, krzyżująca się pod kątami około 56° i 124°, typowa dla amfiboli. ## Odróżnianie od podobnych Barroisyt jest trudny do odróżnienia od innych ciemnych amfiboli, takich jak hornblenda, glaukofan czy aktynolit, bez zaawansowanych badań (analiza chemiczna, metody optyczne). Glaukofan ma zwykle bardziej niebieski odcień, a aktynolit jest typowo zielony. Ostateczna identyfikacja wymaga specjalistycznego sprzętu. ## Formy kryształów Kryształy barroisytu są zazwyczaj pryzmatyczne, wydłużone wzdłuż jednej osi. Często tworzą skupienia słupkowe, włókniste, promieniste lub ziarniste agregaty wrośnięte w skałę.
Środowisko występowania
## Geneza Barroisyt jest minerałem charakterystycznym dla skał metamorficznych, które uległy przeobrażeniom w warunkach wysokiego ciśnienia i umiarkowanych do wysokich temperatur. Powstaje głównie w łupkach niebieskich, eklogitach oraz amfibolitach. ## Asocjacje mineralne Minerał ten często współwystępuje z innymi minerałami typowymi dla facji łupków niebieskich i eklogitowej, takimi jak glaukofan, omfacyt, granat (szczególnie almandyn i pirop), epidot, fengit, paragonit, lawsonit, rutyl i kwarc. ## Lokalizacje Do najważniejszych stanowisk barroisytu na świecie należą Alpy Zachodnie, zwłaszcza w regionie Piemont we Włoszech oraz na Korsyce (Francja). Występuje również w Grecji (Cyklady), Japonii (region Sanbagawa), na Kubie, w Wenezueli oraz w Kalifornii (USA).
Rzadkość
Rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Najbardziej cenione przez kolekcjonerów są okazy z dobrze wykształconymi, ostro zakończonymi kryształami o intensywnej, niebieskozielonej barwie. Atrakcyjność podnosi kontrastujące tło skały macierzystej, na przykład jasnego kwarcu lub fengitu. Duże, pojedyncze kryształy lub estetyczne grupy promienistych agregatów są rzadkie i poszukiwane. ## Popularne stanowiska Najlepszej jakości okazy kolekcjonerskie, znane z ostrych kryształów, pochodzą z alpejskich lokalizacji we Włoszech, szczególnie z doliny Aosty i Piemontu. Również okazy z wyspy Syros w Grecji są cenione na rynku.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy barroisytu należy czyścić ostrożnie, używając miękkiej szczoteczki i wody destylowanej. Należy unikać myjek ultradźwiękowych, które mogą uszkodzić kruche kryształy lub skupienia włókniste. ## Czego unikać Minerał jest wrażliwy na działanie silnych kwasów, które mogą go trawić. Należy chronić go przed gwałtownymi zmianami temperatury oraz długotrwałą ekspozycją na bezpośrednie światło słoneczne, chociaż nie jest ono uznawane za szczególnie szkodliwe. ## Przechowywanie Okazy barroisytu, zwłaszcza te o delikatnej, włóknistej budowie, powinny być przechowywane w osobnych pudełkach lub gablotach, aby uniknąć otarć i uszkodzeń mechanicznych. Należy chronić je przed kurzem, który może być trudny do usunięcia z agregatów.