Bariopharmacoalumite

Wzór chemiczny: Ba<sub>0.5</sub>Al<sub>4</sub>(As<sup>5+</sup>O<sub>4</sub>)<sub>3</sub>(OH)<sub>4</sub>·4H<sub>2</sub>O

Bariopharmacoalumite to rzadki arsenian z grupy farmakoalumitu, wyróżniający się obecnością baru i tworzący charakterystyczne, sześcienne kryształy.

## Charakterystyka Bariopharmacoalumite jest uwodnionym arsenianem glinu i baru, należącym do grupy farmakoalumitu. Minerał ten tworzy bardzo małe, ale dobrze wykształcone, sześcienne kryształy, których rozmiar rzadko przekracza 0,2 mm. Kryształy te występują zazwyczaj w formie rozproszonych skupień lub niewielkich druz w zagłębieniach skały macierzystej. Ze względu na swój rozmiar, do jego obserwacji niezbędne jest użycie mikroskopu. ## Właściwości fizyczne Kryształy bariopharmacoalumitu charakteryzują się szklistym połyskiem. Twardość minerału w skali Mohsa wynosi około 3, co klasyfikuje go jako minerał miękki. Jest przezroczysty do przeświecającego. Gęstość obliczona na podstawie wzoru chemicznego i parametrów komórki elementarnej wynosi 3,21 g/cm³. ## Barwy i odmiany Bariopharmacoalumite jest zazwyczaj bezbarwny, rzadziej przybiera barwę białą lub bladożółtą. Nie wyróżniono żadnych nazwanych odmian tego minerału. ## Historia i nazwa Nazwa minerału nawiązuje do jego składu chemicznego - obecności baru (Bario-) oraz do jego strukturalnego i chemicznego podobieństwa do farmakoalumitu (-pharmacoalumite). Został on zatwierdzony jako nowy gatunek minerału przez Międzynarodową Asocjację Mineralogiczną (IMA) w 2010 roku. Opisany został przez zespół badaczy, w tym Igora V. Pekova, na podstawie okazów znalezionych w Grecji. ## Zastosowania Bariopharmacoalumite nie ma żadnego zastosowania przemysłowego. Jego znaczenie jest czysto naukowe i kolekcjonerskie, będąc obiektem zainteresowania wyspecjalizowanych kolekcjonerów minerałów rzadkich i mikromontów.

Właściwości

Twardość Mohsa
3
Połysk
Szklisty
Rysa
Biała
Gęstość
3.21
Łupliwość
Brak
Przełam
Muszlowy
Przezroczystość
Przezroczysty do przeświecającego
Układ krystaliczny
Regularny

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Identyfikacja bariopharmacoalumitu w warunkach amatorskich jest praktycznie niemożliwa. Kluczową cechą wizualną, widoczną pod mikroskopem, są charakterystyczne, idealnie wykształcone sześcienne kryształy. Pewne rozpoznanie wymaga zaawansowanych metod analitycznych, takich jak spektroskopia Ramana lub analiza chemiczna z użyciem mikrosondy elektronowej (EDS/WDS). ## Odróżnianie od podobnych Bariopharmacoalumite można pomylić z innymi minerałami z grupy farmakoalumitu, takimi jak farmakoalumit, natropharmacoalumite czy farmakosyderyt. Odróżnienie ich na podstawie wyglądu jest niemożliwe i wymaga specjalistycznej analizy chemicznej w celu określenia dominującego kationu (baru, potasu, sodu, żelaza). ## Formy kryształów Minerał ten krystalizuje w formie regularnych, ostro zakończonych sześcianów. Kryształy są zazwyczaj izolowane lub tworzą niewielkie, luźne skupienia na powierzchni skały.

Środowisko występowania

## Geneza Bariopharmacoalumite jest minerałem wtórnym, powstającym w strefach utleniania (wietrzenia) złóż kruszcowych bogatych w arsen. Tworzy się w wyniku reakcji roztworów zawierających arsen, glin i bar z minerałami skał otaczających. ## Asocjacje mineralne Minerał ten współwystępuje z innymi wtórnymi arsenianami. W lokalizacji typowej (kopalnia Hilarion, Grecja) znaleziono go w towarzystwie olivenitu, konichalcytu, arseniosyderytu, goethytu, kwarcu oraz innych minerałów z grupy farmakoalumitu. ## Lokalizacje Najważniejszym i typowym miejscem występowania bariopharmacoalumitu jest kopalnia Hilarion w regionie Attyka, w Grecji. Jest to jak dotąd jedyna potwierdzona i dobrze udokumentowana lokalizacja tego minerału na świecie.

Rzadkość

Bardzo rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Jakość okazów kolekcjonerskich zależy od kilku czynników. Najbardziej cenione są okazy z ostrymi, dobrze wykształconymi i przezroczystymi kryształami o regularnym, sześciennym kształcie. Ważny jest również kontrast z matrycą skalną oraz bogactwo skupień. Ze względu na mikroskopijny rozmiar kryształów, nawet niewielkie, ale wyraźne i estetycznie rozmieszczone grupy są uważane za wartościowe. ## Popularne stanowiska Jedynym źródłem okazów kolekcjonerskich jest kopalnia Hilarion w Lavrion (Grecja). Okazy z tej lokalizacji są standardem dla tego minerału.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Okazy należy czyścić wyłącznie sprężonym powietrzem w celu usunięcia kurzu. Ze względu na ekstremalną delikatność i niewielki rozmiar kryształów, każda inna metoda, w tym użycie wody czy szczoteczek, grozi ich bezpowrotnym zniszczeniem. ## Czego unikać Należy unikać kontaktu z wodą, chemikaliami, ultradźwiękami oraz wszelkimi wibracjami i uderzeniami. Minerał jest miękki i kruchy, a jego kryształy łatwo ulegają uszkodzeniu mechanicznemu. Nie należy go podgrzewać, ponieważ zawiera wodę w swojej strukturze. ## Przechowywanie Okazy bariopharmacoalumitu, zazwyczaj w formie mikromontów, powinny być przechowywane wyłącznie w dedykowanych, zamykanych pudełkach perky box, które chronią je przed kurzem, wilgocią i uszkodzeniami mechanicznymi. Należy unikać ekspozycji na bezpośrednie światło słoneczne.

Powiązane minerały

Źródła

Czytaj więcej