Bario-olgite

Wzór chemiczny: Na(Na,Sr,Ce<sup>3+</sup>)<sub>2</sub>Ba(PO<sub>4</sub>)<sub>2</sub>

Bario-olgit to rzadki fosforan sodu, baru i strontu, będący barowym analogiem olgitu, tworzący niewielkie, niebieskozielone kryształy.

## Charakterystyka Bario-olgit jest rzadkim minerałem należącym do grupy fosforanów, chemicznie spokrewnionym z belgitem i olgitem. Tworzy niewielkie, tabliczkowe lub krótkosłupkowe kryształy, które rzadko przekraczają kilka milimetrów. Najczęściej występuje w formie drobnych, ziarnistych skupień wrosłych w skałę macierzystą. Jego najbardziej charakterystyczną cechą jest atrakcyjna, jasna barwa. ## Właściwości fizyczne Minerał ten jest stosunkowo miękki, o twardości wynoszącej 4.5 w skali Mohsa. Ma szklisty połysk i jest przezroczysty. Jego gęstość jest dość duża i wynosi około 4.13 g/cm³. ## Barwy i odmiany Bario-olgit występuje w odcieniach od jasnoniebieskiego do niebieskozielonego. Jego barwa jest jedną z głównych cech pozwalających na wstępną identyfikację. Nie wyróżnia się jego odmian handlowych ani barwnych. ## Historia i nazwa Minerał został opisany po raz pierwszy w 1981 roku przez Aleksandra P. Chomiakowa, E. I. Semenova i innych. Jego nazwa nawiązuje do składu chemicznego - dominacji baru ("bario") - oraz do jego strukturalnego podobieństwa do olgitu. Olgit z kolei został nazwany na cześć rosyjskiej geolog Olgi Anisimowne-Worobiowej. ## Zastosowania Ze względu na swoją ekstremalną rzadkość i niewielkie rozmiary kryształów, bario-olgit nie ma żadnego zastosowania przemysłowego. Stanowi wyłącznie obiekt zainteresowania naukowego i kolekcjonerskiego.

Właściwości

Twardość Mohsa
4.5
Połysk
Vitreous
Rysa
White
Gęstość
4.13
Łupliwość
Good on {0001}
Przezroczystość
Transparent
Układ krystaliczny
Trigonal

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Kluczowymi cechami diagnostycznymi bario-olgitu są jego charakterystyczna niebieskozielona barwa, szklisty połysk oraz występowanie w specyficznym środowisku geologicznym - pegmatytach alkalicznych. Dobra łupliwość w jednym kierunku może być również pomocna w identyfikacji. ## Odróżnianie od podobnych Bario-olgit może być mylony z innymi niebieskimi lub zielonymi minerałami z tej samej lokalizacji, a zwłaszcza ze spokrewnionym olgitem. Odróżnienie tych dwóch minerałów na podstawie cech wizualnych jest praktycznie niemożliwe i wymaga zaawansowanych analiz chemicznych (np. EDS) w celu potwierdzenia dominacji baru nad strontem. ## Formy kryształów Kryształy bario-olgitu mają pokrój trygonalny, najczęściej w formie sześciobocznych tabliczek lub krótkich pryzm. Zazwyczaj są niewielkie i występują jako pojedyncze kryształy lub ziarniste skupienia w skale.

Środowisko występowania

## Geneza Bario-olgit jest minerałem pochodzenia magmowego, krystalizującym w późnych stadiach ewolucji pegmatytów nefelinowo-syenitowych. Powstaje w środowisku silnie alkalicznym, bogatym w sód, bar i pierwiastki ziem rzadkich. ## Asocjacje mineralne Minerał ten występuje w towarzystwie innych rzadkich minerałów alkalicznych. Do jego najczęstszych asocjacji należą egiryn, analcym, fluorapatyt, lorenzenit, mikroklin, nefelin, sodalit, ussingit oraz wuonnemit. ## Lokalizacje Jedynym znaczącym i klasycznym miejscem występowania bario-olgitu na świecie jest jego lokalizacja typowa - góra Karnasurt w Masywie Łozowierskim (Lovozero) na Półwyspie Kolskim w Rosji. Jest to jedno z najsłynniejszych na świecie stanowisk rzadkich minerałów alkalicznych.

Rzadkość

Bardzo rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Jakość okazów bario-olgitu ocenia się przede wszystkim na podstawie intensywności i czystości barwy, wielkości i stopnia wykształcenia kryształów oraz ich przezroczystości. Najbardziej cenione są dobrze uformowane, niebieskozielone kryształy osadzone na kontrastującej matrycy skalnej, często w towarzystwie innych rzadkich minerałów z Masywu Łozowierskiego. ## Popularne stanowiska Dla kolekcjonerów jedynym źródłem pozyskania okazów bario-olgitu jest Masyw Łozowierski na Półwyspie Kolskim w Rosji. Okazy z tej lokalizacji są standardem dla tego minerału i punktem odniesienia dla całej światowej podaży.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Okazy bario-olgitu należy czyścić bardzo ostrożnie, używając miękkiego pędzelka i wody destylowanej. Ze względu na jego umiarkowaną twardość, łatwo go zarysować. Należy unikać myjek ultradźwiękowych, które mogą uszkodzić kryształy. ## Czego unikać Minerał ten jest wrażliwy na działanie kwasów. Należy unikać kontaktu z chemikaliami domowymi i laboratoryjnymi. Powinno się go również chronić przed uderzeniami i gwałtownymi zmianami temperatury. ## Przechowywanie Kolekcjonerskie okazy bario-olgitu najlepiej przechowywać w osobnych, wyściełanych pudełkach, aby zapobiec otarciom i zarysowaniom przez twardsze minerały. Chronić przed kurzem i wilgocią.

Powiązane minerały

Źródła

Czytaj więcej