Barberiite
Wzór chemiczny: N<sup>3-</sup>H<sub>4</sub>BF<sub>4</sub>
Barberyit to rzadki, bezbarwny lub biały fluorek boru i amonu, występujący w postaci nalotów i skorup w środowiskach wulkanicznych.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 2-3
- Połysk
- Szklisty
- Rysa
- Biała
- Gęstość
- 1.85
- Łupliwość
- Dobra wg {010}
- Przełam
- Nierówny
- Przezroczystość
- Przezroczysty do przeświecającego
- Układ krystaliczny
- Rombowy
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Identyfikacja barberyitu jest możliwa niemal wyłącznie za pomocą zaawansowanych metod analitycznych, takich jak dyfrakcja rentgenowska (XRD) i analiza chemiczna (EDS/WDS). W warunkach polowych lub w kolekcji jest niemożliwy do zidentyfikowania wizualnie. Jego występowanie ogranicza się do specyficznego środowiska aktywnych fumaroli wulkanicznych. ## Odróżnianie od podobnych Można go pomylić z innymi produktami sublimacji wulkanicznej, takimi jak salmiak (chlorek amonu) czy inne rzadkie fluorki. Salmiak ma jednak słony smak i krystalizuje w układzie regularnym. Pewne rozróżnienie wymaga specjalistycznego sprzętu laboratoryjnego. ## Formy kryształów Tworzy bardzo małe, tabliczkowe lub krótkosłupowe kryształy, zazwyczaj o wielkości poniżej 1 mm. Najczęściej spotykany jest w postaci drobnoziarnistych agregatów, proszkowych nalotów i kruchych skorup.
Środowisko występowania
## Geneza Barberyit jest minerałem pochodzenia wulkanicznego, powstającym w procesie sublimacji z gorących gazów (ekshalacji) wulkanicznych. Krystalizuje bezpośrednio z fazy gazowej w temperaturach od 100 do 250°C w otoczeniu aktywnych fumaroli. ## Asocjacje mineralne Współwystępuje z innymi minerałami uformowanymi w podobnych warunkach, takimi jak salmiak, siarka rodzima, realgar, aurypigment oraz inne rzadkie fluorki i siarczany. ## Lokalizacje Jedyne potwierdzone miejsce występowania tego minerału na świecie to krater La Fossa na wulkanie Vulcano, należącym do Wysp Liparyjskich (Eolskich) na północ od Sycylii, we Włoszech.
Rzadkość
Ekstremalnie rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Z uwagi na ekstremalną rzadkość, każdy potwierdzony analitycznie okaz barberyitu jest niezwykle cenny dla wyspecjalizowanych kolekcjonerów i instytucji naukowych. Wartość okazu zależy od bogactwa nalotu, obecności widocznych (choćby mikroskopijnych) kryształów oraz estetyki skały macierzystej. Okazy z dobrze udokumentowaną lokalizacją i analizą chemiczną są najbardziej pożądane.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Ze względu na ekstremalną rzadkość i delikatność, okazy barberyitu w zasadzie nie podlegają czyszczeniu. Jakakolwiek ingerencja mechaniczna lub chemiczna grozi zniszczeniem minerału. Okazy powinny być zachowane w stanie, w jakim zostały znalezione. ## Czego unikać Barberyit jest rozpuszczalny w wodzie. Należy unikać kontaktu z wodą, wilgocią, chemikaliami oraz wysoką temperaturą, która może spowodować jego rozkład. Należy chronić go przed wszelkimi wibracjami i uderzeniami. ## Przechowywanie Okazy należy przechowywać wyłącznie w specjalistycznych, hermetycznie zamykanych pojemnikach (tzw. micromount boxach), w suchym środowisku, z dala od źródeł światła i zmian temperatury. Najlepiej w połączeniu ze środkiem pochłaniającym wilgoć.