Baratovite
Wzór chemiczny: KLi<sub>3</sub>Ca<sub>7</sub>Ti<sup>4+</sup><sub>2</sub>(SiO<sub>3</sub>)<sub>12</sub>F<sub>2</sub>
Baratowit to rzadki krzemian o złożonym składzie chemicznym, wyróżniający się unikalnym, różowofioletowym zabarwieniem i blaszkowatą budową.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 3
- Połysk
- Szklisty, Perłowy
- Rysa
- Biała
- Gęstość
- 2.92
- Łupliwość
- Dobra wg {001}
- Przełam
- Nierówny
- Przezroczystość
- Przeświecający do nieprzezroczystego
- Układ krystaliczny
- Jednoskośny
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Kluczowymi cechami do rozpoznania baratowitu są jego charakterystyczna różowa do różowofioletowej barwa, blaszkowata lub łuskowa budowa oraz perłowy połysk na powierzchniach łupliwości. Jest to minerał miękki, który można zarysować miedziakiem. Reaguje z kwasem solnym, co również jest cechą diagnostyczną. ## Odróżnianie od podobnych Baratowit może być mylony z innymi różowymi minerałami o blaszkowatej budowie, takimi jak niektóre miki (np. lepidolit) czy rzadki charoit. Od lepidolitu odróżnia go brak doskonałej łupliwości w jednej płaszczyźnie i często bardziej fioletowy odcień. Od charoitu, z którym współwystępuje, różni się prostszą, blaszkowatą strukturą w przeciwieństwie do włóknisto-splątanej budowy charoitu. ## Formy kryształów Baratowit tworzy agregaty złożone z cienkich, tabliczkowych lub blaszkowatych kryształów, często ułożonych w sposób przypominający rozetę lub wachlarz. Rzadko spotyka się pojedyncze, dobrze wykształcone kryształy.
Środowisko występowania
## Geneza Baratowit jest minerałem pochodzenia metasomatycznego. Powstaje w wyniku przeobrażenia skał osadowych (wapieni i piaskowców) pod wpływem intruzji alkalicznych syenitów. Jest typowym minerałem skarnów i fenitów powstałych w strefie kontaktu tych dwóch typów skał. ## Asocjacje mineralne Minerał ten często współwystępuje z innymi rzadkimi minerałami alkalicznymi. Do jego typowych asocjacji należą egiryn, kwarc, mikroklin, tinaksyt, miserit, ekanit oraz charoit, z którym tworzy charakterystyczne paragenezy w skałach z Masywu Muruńskiego. ## Lokalizacje Jedyne znane i potwierdzone miejsce występowania baratowitu o znaczeniu komercyjnym i kolekcjonerskim to rejon rzeki Chara w Masywie Muruńskim na Syberii w Rosji. Jest to lokalizacja typowa dla tego minerału, a także dla charoitu.
Rzadkość
Bardzo rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Najbardziej cenione okazy baratowitu to te, które wykazują intensywną, równomiernie rozłożoną różowofioletową barwę. Atrakcyjność podnoszą dobrze uformowane agregaty blaszkowatych kryształów, tworzące rozety lub wachlarze. Duże, nieuszkodzone agregaty są rzadkie i poszukiwane. Okazy, w których baratowit kontrastuje z innymi minerałami, np. ciemnozielonym egirynem, są również wysoko oceniane. ## Popularne stanowiska Jedynym źródłem okazów kolekcjonerskich jest Masyw Muruński na Syberii w Rosji. Okazy z tej lokalizacji są uważane za klasyczne i najbardziej pożądane przez kolekcjonerów rzadkich minerałów.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Baratowit jest minerałem miękkim i delikatnym, dlatego należy go czyścić z dużą ostrożnością. Najlepiej używać miękkiego pędzelka do usuwania kurzu. W razie potrzeby można go przemyć czystą wodą destylowaną, a następnie natychmiast i dokładnie osuszyć miękką szmatką. ## Czego unikać Należy unikać kontaktu z kwasami i innymi agresywnymi chemikaliami. Ze względu na niską twardość, jest podatny na zarysowania, dlatego nie powinien być przechowywany razem z twardszymi minerałami. Nie należy go czyścić ultradźwiękami ani parą. Należy chronić go przed uderzeniami i upadkiem. ## Przechowywanie Okazy baratowitu najlepiej przechowywać w osobnych, wyściełanych pudełkach lub na miękkim podłożu w gablotach kolekcjonerskich, z dala od minerałów o większej twardości. Chronić przed kurzem i wilgocią.