Badalovite

Wzór chemiczny: NaNaMg(MgFe<sup>3+</sup>)(As<sup>5+</sup>O<sub>4</sub>)<sub>3</sub>

Badalowit to niezwykle rzadki arsenian sodu, magnezu i żelaza, tworzący mikroskopijne, ciemnobrązowe kryształy w fumarolach wulkanu Tołbaczyk w Rosji.

## Charakterystyka Badalowit jest minerałem z grupy alluaudytu, występującym w postaci bardzo małych, pryzmatycznych kryształów, których długość rzadko przekracza 0.2 mm. Tworzy skupienia promieniste, chaotyczne agregaty oraz naskorupienia na porowatym podłożu bazaltowym. Jego kryształy mają barwę od ciemnobrązowej do niemal czarnej i wykazują silny połysk. ## Właściwości fizyczne Połysk badalowitu określa się jako szklisty, na niektórych powierzchniach zbliżony do żywicznego. Jest minerałem nieprzezroczystym, jedynie na najcieńszych krawędziach staje się przeświecający. Gęstość obliczona na podstawie wzoru chemicznego i parametrów komórki elementarnej wynosi 4,15 g/cm³. Twardość nie została określona. ## Barwy i odmiany Minerał ten jest jednobarwny - występuje wyłącznie w odcieniach ciemnego brązu i czerni. Nie wyróżniono żadnych jego odmian. ## Historia i nazwa Badalowit został oficjalnie uznany za nowy minerał przez Międzynarodową Asocjację Mineralogiczną (IMA) w 2014 roku. Jego nazwa honoruje Petrosa Tigranovicha Badalova (1910–2009), uzbeckiego geologa i specjalistę w dziedzinie złóż rud, który wniósł znaczący wkład w badania geologiczne regionu Almalyk. Miejscem typowym i jedynym znanym jest fumarola Arsienatnaja wulkanu Tołbaczyk na Kamczatce. ## Zastosowania Ze względu na swoją ekstremalną rzadkość i mikroskopijne rozmiary, badalowit nie ma żadnego zastosowania praktycznego. Stanowi wyłącznie obiekt badań naukowych oraz cenny nabytek dla wyspecjalizowanych kolekcjonerów rzadkich minerałów i okazów z lokalizacji typowych.

Właściwości

Połysk
Vitreous
Rysa
Brown
Gęstość
4.15
Przełam
Uneven
Przezroczystość
Translucent
Układ krystaliczny
Monoclinic

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Identyfikacja badalowitu jest niemożliwa bez zaawansowanych technik analitycznych. Wstępne rozpoznanie opiera się na charakterystycznym miejscu występowania (fumarole wulkanu Tołbaczyk), ciemnobrązowej barwie, specyficznym pokroju kryształów i współwystępowaniu z innymi arsenianami. Ostateczne potwierdzenie wymaga analizy składu chemicznego (np. metodą EDS) oraz badań rentgenograficznych (XRD). ## Odróżnianie od podobnych Badalowit można pomylić z innymi ciemnymi minerałami występującymi w tym samym środowisku, takimi jak tenoryt, hematyt czy inne złożone arseniany. Odróżnienie go na podstawie cech wizualnych jest praktycznie niemożliwe. Kluczowe znaczenie ma analiza chemiczna, która wykazuje unikalną kombinację sodu, magnezu, żelaza i arsenu. ## Formy kryształów Badalowit tworzy krótkie, pryzmatyczne kryształy, często niedoskonale wykształcone. Zazwyczaj występują one w formie promienistych lub splątanych agregatów, a także jako cienkie naskorupienia na skałach wulkanicznych.

Środowisko występowania

## Geneza Badalowit jest minerałem pochodzenia wulkanicznego, powstającym w procesie sublimacji z gorących gazów (ekshalacji) w strefie wylotu fumaroli. Krystalizuje w bardzo wysokich temperaturach, przekraczających 600°C, w środowisku bogatym w arsen, sód i inne metale, na podłożu zbudowanym z bazaltu. ## Asocjacje mineralne Minerał ten występuje w towarzystwie innych rzadkich minerałów fumarolicznych, takich jak arsenatrotitanit, anhydryt, hematyt, tenoryt, sanidyn, afthitalit, johilleryt, a także różnych nienazwanych jeszcze arsenianów. ## Lokalizacje Jedynym potwierdzonym miejscem występowania badalowitu na świecie jest jego lokalizacja typowa: fumarola Arsienatnaja, znajdująca się na drugim stożku żużlowym Północnego Przełomu Wielkiej Erupcji Szczelinowej wulkanu Tołbaczyk (1975-1976) na Półwyspie Kamczackim w Rosji.

Rzadkość

Ekstremalnie rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości W przypadku mikrominerału, jakim jest badalowit, o wartości kolekcjonerskiej decyduje przede wszystkim bogactwo okazu - liczba i gęstość kryształów na matrycy skalnej. Najwyżej cenione są próbki z dobrze wykształconymi, ostrymi kryształami, tworzącymi estetyczne agregaty. Dodatkowym atutem jest asocjacja z innymi rzadkimi minerałami z tej lokalizacji. ## Popularne stanowiska Wszystkie dostępne na rynku kolekcjonerskim okazy badalowitu pochodzą z jednego miejsca - wulkanu Tołbaczyk na Kamczatce. Jest to minerał dostępny niemal wyłącznie w obiegu specjalistycznym, wśród kolekcjonerów rzadkich gatunków i minerałów systematycznych.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Okazy badalowitu są niezwykle delikatne i małe. Nie należy ich czyścić mechanicznie ani chemicznie. Dopuszczalne jest jedynie usuwanie kurzu za pomocą delikatnego strumienia sprężonego powietrza. Należy unikać wszelkiego kontaktu z wodą i innymi płynami. ## Czego unikać Minerał zawiera arsen, dlatego jest toksyczny. Należy unikać wdychania pyłu i myć ręce po każdym kontakcie z okazem. Trzeba go chronić przed wilgocią, kwasami, detergentami i wszelkimi chemikaliami. Jako minerał fumaroliczny, może być niestabilny w warunkach panujących na powierzchni Ziemi, szczególnie w wilgotnym środowisku. ## Przechowywanie Zaleca się przechowywanie okazów w szczelnie zamkniętych pojemnikach typu „micromount”, które chronią przed kurzem, wilgocią i uszkodzeniami mechanicznymi. Każdy pojemnik powinien być wyraźnie oznaczony, z uwzględnieniem informacji o toksyczności minerału.

Powiązane minerały

Źródła

Czytaj więcej