Aurostibite
Wzór chemiczny: AuSb₂
Aurostibit to rzadki antymonek złota, występujący w postaci drobnych, metalicznych ziaren, spotykany w żyłach hydrotermalnych bogatych w złoto i antymon.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 3
- Barwa
- White
- Połysk
- Metallic
- Rysa
- Black
- Gęstość
- 9.98
- Łupliwość
- None
- Przełam
- Uneven
- Przezroczystość
- Opaque
- Układ krystaliczny
- Isometric
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Cechami diagnostycznymi aurostibitu są jego wysoka gęstość, metaliczny połysk, cynowobiała barwa z różowawym odcieniem oraz kruchość. Charakterystyczne jest jego współwystępowanie z rodzimym złotem i minerałami antymonu. Często ulega rozkładowi, pozostawiając po sobie mieszaninę tlenków antymonu i złota. ## Odróżnianie od podobnych Można go pomylić z innymi metalicznymi minerałami, takimi jak antymon rodzimy, arsenopiryt czy galena. Od antymonu odróżnia go wyższa gęstość i często różowawy odcień. Od arsenopirytu różni się brakiem charakterystycznego czosnkowego zapachu przy uderzeniu. Galena ma doskonałą łupliwość sześcienną, której aurostibit nie posiada. ## Formy kryształów Aurostibit krystalizuje w układzie regularnym. Najczęściej występuje w postaci nieregularnych ziaren i skupień masowych. Rzadko tworzy małe, wykształcone kryształy o pokroju sześciennym lub ośmiościennym, zwykle o wielkości nieprzekraczającej kilku milimetrów.
Środowisko występowania
## Geneza Aurostibit jest minerałem pochodzenia hydrotermalnego. Powstaje w warunkach niskich i średnich temperatur w żyłach kruszcowych bogatych w złoto i antymon. Tworzy się w wyniku bezpośredniej krystalizacji z roztworów hydrotermalnych lub w procesach metasomatycznych. ## Asocjacje mineralne Najczęściej współwystępuje z rodzimym złotem, antymonem rodzimym, pirytem, arsenopirytem, chalkopirytem, sfalerytem, galeną, kwarcem oraz różnymi minerałami z grupy siarkosoli. Często tworzy zrosty z innymi minerałami złota i antymonu. ## Lokalizacje Najważniejsze stanowiska aurostibitu na świecie to kopalnia Giant Yellowknife i Consolidated Discovery w Terytoriach Północno-Zachodnich (Kanada), skąd pochodzi materiał typowy. Znany jest również z Kostajnicy w Bośni i Hercegowinie, złoża Glava w Szwecji, kopalni Trixie w Utah (USA) oraz z niektórych złóż w Australii (Victoria) i na Słowacji.
Rzadkość
Bardzo rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Najbardziej cenione przez kolekcjonerów są okazy z widocznymi, dobrze wykształconymi kryształami aurostibitu, co jest niezwykle rzadkie. Wysoko oceniane są również bogate skupienia tego minerału, wyraźnie odcinające się od skały macierzystej, a zwłaszcza te, które tworzą widoczne zrosty z rodzimym złotem. Czystość okazu i brak śladów utleniania znacząco podnoszą jego wartość. ## Popularne stanowiska Za klasyczne i dostarczające najlepszych okazów uważa się historyczne lokalizacje w Kanadzie, szczególnie w rejonie Yellowknife. Okazy z tych stanowisk, choć trudno dostępne, są wzorcem dla tego minerału.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy aurostibitu należy czyścić wyłącznie mechanicznie, używając miękkiego pędzelka do usunięcia kurzu. Z uwagi na jego kruchość i miękkość, należy unikać myjek ultradźwiękowych oraz silnego tarcia. Stosowanie wody jest niewskazane, ponieważ może przyspieszać procesy utleniania. ## Czego unikać Należy bezwzględnie unikać kontaktu z kwasami i innymi chemikaliami, które mogą reagować ze składnikami minerału. Aurostibit jest wrażliwy na utlenianie, dlatego powinien być chroniony przed wilgocią i długotrwałą ekspozycją na powietrze. Nie należy go podgrzewać. ## Przechowywanie Zaleca się przechowywanie okazów w suchych warunkach, najlepiej w szczelnie zamykanych pudełkach kolekcjonerskich lub klaserach z pochłaniaczem wilgoci. Aby uniknąć zarysowań, należy go przechowywać oddzielnie od twardszych minerałów.