Auroantimonate

Wzór chemiczny: AuSbO<sub>3</sub>

Auroantymonian to rzadki tlenek złota i antymonu, tworzący mikroskopijne, heksagonalne kryształy o intensywnie czerwonej barwie.

## Charakterystyka Auroantymonian jest minerałem z grupy tlenków, składającym się ze złota i antymonu. Występuje w postaci niezwykle małych, sześciobocznych, tabliczkowych kryształów, które rzadko przekraczają 20 mikrometrów średnicy. Ze względu na swój rozmiar, jego cechy wizualne są obserwowalne głównie pod dużym powiększeniem. Tworzy cienkie powłoki i naloty na innych minerałach. ## Właściwości fizyczne Kryształy auroantymonianu wykazują intensywnie czerwoną barwę i są przezroczyste. Połysk określany jest jako submetaliczny do diamentowego. Ze względu na mikroskopijny rozmiar kryształów, cechy takie jak twardość czy gęstość nie zostały precyzyjnie zmierzone, a jedynie obliczone na podstawie parametrów strukturalnych. ## Barwy i odmiany Minerał ten charakteryzuje się jednolitą, głęboką czerwoną barwą. Nie są znane żadne jego odmiany kolorystyczne ani handlowe. ## Historia i nazwa Nazwa auroantymonian (ang. auroantimonate) bezpośrednio odnosi się do jego składu chemicznego - złota (łac. *aurum*) i antymonu (*antimony*). Minerał został po raz pierwszy opisany w 1999 roku przez A.C. Robertsa i współpracowników na podstawie materiału z kopalni Meikle w Nevadzie, USA. Jego odkrycie zostało zatwierdzone przez Międzynarodową Asocjację Mineralogiczną (IMA). ## Zastosowania Auroantymonian nie ma żadnego praktycznego ani komercyjnego zastosowania. Jego znaczenie jest czysto naukowe i kolekcjonerskie, jako rzadki i unikalny przedstawiciel mineralogii złota.

Właściwości

Połysk
Półmetaliczny
Rysa
Czerwona
Gęstość
7.45
Łupliwość
Doskonała w {0001}
Przezroczystość
Przezroczysty
Układ krystaliczny
Trygonalny

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Identyfikacja auroantymonianu w terenie jest niemożliwa. W warunkach laboratoryjnych rozpoznaje się go na podstawie unikalnego połączenia cech: intensywnie czerwonej barwy, heksagonalnego pokroju mikrokryształów, współwystępowania z innymi minerałami złota i antymonu oraz charakterystycznego składu chemicznego, potwierdzonego metodami analitycznymi (np. EDS). ## Odróżnianie od podobnych Ze względu na barwę i formę występowania, może być mylony z cynobrem (HgS) lub realgarem (As₄S₄), które również tworzą czerwone naloty. Odróżnienie wymaga jednak zaawansowanej analizy chemicznej, ponieważ auroantymonian występuje w paragenezie, gdzie te minerały również mogą się pojawić. ## Formy kryształów Tworzy bardzo małe, heksagonalne, tabliczkowe kryształy, często zgrupowane w rozetkowe agregaty lub tworzące cienkie powłoki i naloty na powierzchni skały macierzystej lub innych minerałów.

Środowisko występowania

## Geneza Auroantymonian jest minerałem wtórnym, powstającym w strefach utleniania (gossanach) hydrotermalnych, złotonośnych złóż kruszcowych bogatych w antymon. Tworzy się w warunkach niskich temperatur w wyniku wietrzenia pierwotnych rud złota i minerałów antymonu. ## Asocjacje mineralne Współwystępuje z innymi rzadkimi minerałami wtórnymi, takimi jak stibikonit, tripuhyit, a także z kwarcem, barytem, stibnitem i złotem rodzimym. ## Lokalizacje Jedyne potwierdzone i dobrze udokumentowane stanowisko występowania tego minerału na świecie to jego lokalizacja typowa - kopalnia Meikle w hrabstwie Elko, Nevada, USA. Jest to jedno z najważniejszych na świecie złóż złota typu Carlin.

Rzadkość

Ekstremalnie rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Jakość okazu auroantymonianu jest oceniana przede wszystkim na podstawie bogactwa i widoczności czerwonych nalotów lub mikrokryształów na matrycy skalnej. Najbardziej cenione są próbki, na których agregaty kryształów są na tyle duże i wyraźne, że można je obserwować pod mikroskopem stereoskopowym. Kontrast z jasną matrycą (np. kwarcem) również podnosi wartość wizualną okazu. ## Popularne stanowiska Jedynym źródłem okazów kolekcjonerskich jest kopalnia Meikle w Nevadzie, USA. Okazy z tej lokalizacji są niezwykle poszukiwane przez kolekcjonerów specjalizujących się w minerałach systematycznych i rzadkich oraz w okazach typu "micromount".

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Okazy z auroantymonianem są niezwykle delikatne ze względu na mikroskopijny charakter minerału. Czyszczenie nie jest zalecane, ponieważ może łatwo usunąć lub uszkodzić cienkie naloty. Jeśli jest to absolutnie konieczne, można użyć sprężonego powietrza z bezpiecznej odległości w celu usunięcia kurzu. ## Czego unikać Należy unikać jakiegokolwiek kontaktu mechanicznego, w tym dotykania, pocierania czy używania szczoteczek. Należy unikać również wszelkich chemikaliów, ultradźwięków oraz gwałtownych zmian temperatury. Okazów nie wolno myć w wodzie. ## Przechowywanie Okazy należy przechowywać wyłącznie w zamkniętych, stabilnych pojemnikach typu "micromount", aby chronić je przed kurzem i uszkodzeniami mechanicznymi. Ekspozycja powinna odbywać się z dala od wibracji i bezpośredniego światła słonecznego.

Powiązane minerały

Źródła

Czytaj więcej