Aurivilliusite
Wzór chemiczny: Hg<sup>1+</sup>Hg<sup>2+</sup>OI<sup>1-</sup>
Aurivilliusyt to ekstremalnie rzadki tlenohalogenek rtęci i jodu, tworzący mikroskopijne, tabliczkowe kryształy o intensywnie czerwonej barwie.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 2
- Połysk
- Adamantine
- Rysa
- Orange
- Gęstość
- 8.25
- Łupliwość
- Perfect on {010}
- Przełam
- Uneven
- Przezroczystość
- Transparent to translucent
- Układ krystaliczny
- Orthorhombic
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Aurivilliusyt jest rozpoznawany na podstawie swojego unikalnego wyglądu: mikroskopijnych, tabliczkowych kryształów o jaskrawej, czerwonej barwie i diamentowym połysku, występujących w specyficznym środowisku geologicznym. Ze względu na rozmiar, ostateczna identyfikacja wymaga zaawansowanych metod analitycznych, takich jak spektroskopia Ramana czy analiza chemiczna (EDS). ## Odróżnianie od podobnych Można go pomylić z innymi czerwonymi minerałami wtórnymi rtęci, takimi jak cynober (cinnabar) czy eglestonit. Cynober ma jednak zazwyczaj bardziej ziarnistą lub masywną formę i niższą intensywność połysku. Eglestonit tworzy kryształy w innym układzie (regularnym) i ma inny odcień. Odróżnienie od innych mikroskopijnych tlenohalogenków rtęci (np. terlinguaite, poyarkovite) jest niemożliwe bez analizy laboratoryjnej. ## Formy kryształów Tworzy bardzo małe, cienkie, tabliczkowe lub listewkowe kryształy, często o sześciobocznym zarysie. Występują jako pojedyncze, izolowane kryształy lub niewielkie, luźne agregaty na powierzchni skały.
Środowisko występowania
## Geneza Aurivilliusyt jest minerałem wtórnym, powstającym w strefach utleniania złóż rtęci. Tworzy się w wyniku wietrzenia pierwotnych minerałów rtęci, takich jak rtęć rodzima czy cynober, w obecności roztworów bogatych w jod. Występuje w pustkach i szczelinach w skałach krzemionkowo-węglanowych. ## Asocjacje mineralne Na stanowisku typowym (kopalnia Clear Creek) współwystępuje z rtęcią rodzimą, edgardem, eglestonitem, cynobrem, kalcytem, kwarcem i magnezytem. ## Lokalizacje Jedynym potwierdzonym i opisanym miejscem występowania aurivilliusytu na świecie jest jego lokalizacja typowa - kopalnia Clear Creek w New Idria District, w hrabstwie San Benito w Kalifornii, USA.
Rzadkość
Ekstremalnie rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Jakość okazu aurivilliusytu jest determinowana przez wielkość i ostrość kryształów, ich liczbę oraz intensywność i czystość czerwonej barwy. Najbardziej pożądane są okazy z dobrze wykształconymi, wyraźnie widocznymi kryształami, kontrastującymi z matrycą skalną. Ze względu na ekstremalną rzadkość, każdy, nawet mikroskopijny okaz z potwierdzoną tożsamością jest cenny dla kolekcjonerów specjalizujących się w minerałach rzadkich lub systematycznych. ## Popularne stanowiska Jedyne źródło okazów to historyczne znaleziska z kopalni Clear Creek w Kalifornii, która jest obecnie zamknięta i niedostępna. Sprawia to, że nowe okazy nie trafiają na rynek, a te dostępne pochodzą wyłącznie ze starych kolekcji.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Ze względu na ekstremalną kruchość, niewielkie rozmiary kryształów i rozpuszczalność w kwasach, czyszczenie mechaniczne lub chemiczne jest absolutnie niewskazane. Okazy należy pozostawić w stanie nienaruszonym. ## Czego unikać Należy unikać kontaktu z wodą, kwasami i wszelkimi chemikaliami. Minerał jest bardzo kruchy, więc należy unikać jakichkolwiek wstrząsów, tarcia czy dotyku. Jako minerał rtęci, jest toksyczny - należy unikać wdychania pyłu i bezpośredniego kontaktu ze skórą. ## Przechowywanie Okazy aurivilliusytu powinny być przechowywane wyłącznie w zamkniętych, stabilnych pojemnikach (np. typu "perky box"), aby chronić je przed uszkodzeniami mechanicznymi i kurzem. Należy je trzymać w suchym miejscu, z dala od źródeł wibracji i bezpośredniego światła słonecznego. Zawsze myj ręce po kontakcie z okazem.