Auriacusite

Wzór chemiczny: Fe<sup>3+</sup>Cu<sup>2+</sup>(As<sup>5+</sup>O<sub>4</sub>)O

Auriacusyt to rzadki arsenian żelaza i miedzi, tworzący skupienia drobnych, igiełkowych kryształów o charakterystycznej, złocistożółtej barwie.

## Charakterystyka Auriacusyt jest arsenianem żelaza i miedzi, występującym w formie drobnych, igiełkowych lub listewkowych kryształów. Tworzy on promieniste agregaty, rozetki lub sferulityczne skupienia, rzadziej występuje w postaci pojedynczych, pryzmatycznych kryształów. Jego najbardziej charakterystyczną cechą jest intensywna, złocistożółta do pomarańczowożółtej barwa, której zawdzięcza swoją nazwę. ## Właściwości fizyczne Kryształy auriacusytu są bardzo małe, zwykle nie przekraczają 1 mm długości. Minerał ten charakteryzuje się szklistym połyskiem i jest przezroczysty do przeświecającego. Jego twardość w skali Mohsa wynosi około 3, a gęstość to w przybliżeniu 4,85 g/cm³. Jest minerałem kruchym. ## Barwy i odmiany Minerał ten występuje w odcieniach od złocistożółtego do pomarańczowożółtego. Nie wyróżniono żadnych jego odmian. ## Historia i nazwa Nazwa auriacusytu pochodzi od łacińskich słów *aurum* (złoto) i *acus* (igła), co jest bezpośrednim nawiązaniem do jego typowej barwy i formy kryształów. Został on po raz pierwszy opisany w 2011 roku przez Stuarta J. Millsa i współpracowników, a jako nowy minerał zatwierdzony przez Międzynarodową Asocjację Mineralogiczną (IMA2011-044). Miejscem typowym jest kopalnia Maria-Josefa w Hiszpanii. ## Zastosowania Auriacusyt nie ma żadnego zastosowania przemysłowego. Jest wyłącznie obiektem zainteresowania kolekcjonerów specjalizujących się w rzadkich minerałach lub minerałach z konkretnych lokalizacji.

Właściwości

Twardość Mohsa
3
Połysk
Szklisty
Rysa
Jasnożółta
Gęstość
4.85
Łupliwość
Dobra wg {010}
Przełam
Nierówny
Przezroczystość
Przezroczysty do przeświecającego
Układ krystaliczny
Rombowy

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Cechami charakterystycznymi auriacusytu są jego złocistożółta barwa, szklisty połysk oraz forma występowania w postaci drobnych, igiełkowych kryształów tworzących promieniste agregaty. Ze względu na niewielkie rozmiary kryształów, do jego identyfikacji często niezbędne jest użycie mikroskopu lub lupy. ## Odróżnianie od podobnych Może być mylony z innymi wtórnymi arsenianami o podobnej barwie, takimi jak mimetesyt czy farmakosyderyt. Auriacusyt odróżnia się od nich formą kryształów (cienkie igiełki w promienistych skupieniach) oraz specyficznym środowiskiem występowania. Ostateczne potwierdzenie wymaga jednak zaawansowanych metod analitycznych, jak spektroskopia Ramana czy analiza EDS. ## Formy kryształów Auriacusyt krystalizuje w postaci bardzo drobnych, igiełkowych lub listewkowych kryształów, które niemal zawsze występują w promienistych lub sferulitycznych agregatach. Pojedyncze, dobrze wykształcone kryształy są niezwykle rzadkie.

Środowisko występowania

## Geneza Auriacusyt jest minerałem wtórnym, powstającym w strefach utleniania (gossanach) złóż polimetalicznych bogatych w arsen. Tworzy się w wyniku wietrzenia arsenopirytu i innych siarczków w obecności minerałów miedzi. ## Asocjacje mineralne Najczęściej współwystępuje z goethytem, farmakosyderytem, skorodytem, olivenitem, conicalcytem, arseniosyderytem oraz kwarcem. ## Lokalizacje Najważniejsze i najlepiej udokumentowane stanowiska auriacusytu na świecie to: - Kopalnia Maria-Josefa, Rodalquilar, Andaluzja, Hiszpania - lokalizacja typowa. - Kopalnia Clara, Wolfach, Schwarzwald, Niemcy. - Kopalnia Cap Garonne, Le Pradet, Var, Francja.

Rzadkość

Bardzo rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Najwyżej cenione okazy auriacusytu to te, które posiadają bogate, dobrze uformowane agregaty promieniste o intensywnej, złocistożółtej barwie. Ważny jest kontrast z matrycą skalną, najczęściej ciemnym goethytem lub kwarcem. Ze względu na mikroskopijny rozmiar kryształów, okazy oceniane są głównie pod powiększeniem. Duże, dobrze zdefiniowane sferulity lub rozetki na estetycznej matrycy osiągają najwyższą wartość. ## Popularne stanowiska Najbardziej poszukiwane przez kolekcjonerów okazy pochodzą z lokalizacji typowej - kopalni Maria-Josefa w Hiszpanii, a także z kopalni Clara w Niemczech, która słynie z dostarczania wysokiej jakości mikrominerałów.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Okazy auriacusytu należy czyścić z najwyższą ostrożnością, używając sprężonego powietrza do usuwania kurzu. Ze względu na jego kruchość i potencjalną reaktywność, odradza się stosowanie wody, a zwłaszcza roztworów chemicznych. Jakikolwiek kontakt z płynami może prowadzić do uszkodzenia delikatnych kryształów. ## Czego unikać Należy unikać myjek ultradźwiękowych, wszelkich chemikaliów (kwasów, zasad, rozpuszczalników), wysokiej temperatury oraz nagłych jej zmian. Minerał jest kruchy, więc trzeba chronić go przed uderzeniami i wibracjami. Jako arsenian, powinien być przechowywany z dala od wilgoci, aby zapobiec potencjalnym reakcjom chemicznym. ## Przechowywanie Zaleca się przechowywanie okazów w zamkniętych, stabilnych pojemnikach typu "micromount", które chronią je przed kurzem, uszkodzeniami mechanicznymi i wilgocią. Należy unikać ekspozycji na bezpośrednie światło słoneczne, chociaż nie ma dowodów na jego blaknięcie.

Powiązane minerały

Źródła

Czytaj więcej