Aubertite
Wzór chemiczny: Cu<sup>2+</sup>Al(S<sup>6+</sup>O<sub>4</sub>)<sub>2</sub>Cl·14H<sub>2</sub>O
Aubertyt to bardzo rzadki, rozpuszczalny w wodzie siarczan miedzi i glinu, tworzący niebieskie, włókniste naloty i skorupy.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 2
- Połysk
- Szklisty
- Rysa
- Biała
- Gęstość
- 1.82
- Łupliwość
- Doskonała w {100}
- Przełam
- Nierówny
- Przezroczystość
- Przezroczysty do przeświecającego
- Układ krystaliczny
- Trójskośny
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Kluczowymi cechami diagnostycznymi aubertytu są jego błękitna barwa, występowanie w formie delikatnych, włóknistych lub igiełkowych agregatów oraz skrajna nietrwałość. Rozpuszczalność w wodzie jest jego cechą charakterystyczną. Występuje w specyficznym środowisku - jako produkt działalności fumaroli wulkanicznych. ## Odróżnianie od podobnych Można go pomylić z innymi wtórnymi, niebieskimi siarczanami miedzi, takimi jak chalkantyt czy linaryt. Chalkantyt tworzy jednak zazwyczaj lepiej wykształcone, większe kryształy i jest mniej włóknisty. Linaryt jest znacznie twardszy (2.5) i gęstszy. Kluczowe dla odróżnienia jest jednak środowisko występowania (fumarole) oraz potwierdzenie składu chemicznego za pomocą specjalistycznych analiz. ## Formy kryształów Aubertyt krystalizuje w układzie trójskośnym. Tworzy wydłużone, igiełkowe lub włosowate kryształy, które łączą się w delikatne, splątane agregaty, skorupy i puszyste naloty.
Środowisko występowania
## Geneza Aubertyt jest minerałem wtórnym, powstającym w bardzo specyficznych warunkach. Tworzy się jako produkt sublimacji (resublimacji) gazów wulkanicznych w aktywnych fumarolach. Krystalizuje bezpośrednio z gorących par bogatych w siarkę, miedź, glin i chlor, osadzając się na chłodniejszych powierzchniach skał wulkanicznych. ## Asocjacje mineralne Współwystępuje z innymi minerałami powstającymi w podobnym środowisku, takimi jak siarka rodzima, alunogen, metawoltyn, cyjanotrychin, chalkantyt, brochantyt oraz anglesyt. ## Lokalizacje Najważniejszym i jednocześnie typowym miejscem występowania aubertytu są fumarole wulkanu Wezuwiusz we Włoszech. Znany jest również z wulkanu Quetena w regionie Antofagasta w Chile. Są to jedyne potwierdzone i dobrze udokumentowane lokalizacje tego minerału na świecie.
Rzadkość
Bardzo rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Dla kolekcjonerów najważniejsza jest obfitość i jakość delikatnych, włóknistych agregatów na matrycy skalnej. Cenione są okazy z wyraźnie widocznymi, nieuszkodzonymi skupieniami igiełkowych kryształów o intensywnie niebieskiej barwie. Wielkość okazu i kontrast z podłożem również wpływają na jego atrakcyjność. ## Popularne stanowiska Zdecydowanie najbardziej cenione i poszukiwane przez kolekcjonerów okazy pochodzą z klasycznej lokalizacji – fumaroli na Wezuwiuszu we Włoszech. Okazy z Chile są znacznie rzadziej spotykane na rynku.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Minerału **nie wolno czyścić na mokro**, ponieważ jest rozpuszczalny w wodzie. Do usuwania kurzu można użyć bardzo ostrożnie miękkiego pędzelka lub gruszki fotograficznej (bezkontaktowo). ## Czego unikać Należy bezwzględnie unikać kontaktu z wodą, parą wodną i wszelkimi płynami. Minerał jest higroskopijny, co oznacza, że chłonie wilgoć z powietrza, co może prowadzić do jego rozpadu. Należy chronić go przed wysoką temperaturą, która może spowodować utratę wody z jego struktury krystalicznej. Przechowywać z dala od źródeł ciepła i bezpośredniego światła słonecznego. ## Przechowywanie Okazy aubertytu wymagają przechowywania w warunkach o kontrolowanej, niskiej wilgotności. Najlepszym rozwiązaniem jest szczelny pojemnik (np. typu "perky box") z dodatkiem środka pochłaniającego wilgoć (np. żelu krzemionkowego). Ekspozycja powinna odbywać się wyłącznie w zamkniętych gablotach, z dala od wilgoci i zmian temperatury.