Ashburtonite
Wzór chemiczny: HPb<sup>2+</sup><sub>4</sub>Cu<sup>2+</sup><sub>4</sub>(Si<sub>4</sub>O<sub>12</sub>)(HCO<sub>3</sub>)<sub>4</sub>(OH)<sub>4</sub>Cl
Ashburtonit to rzadki, turkusowo-niebieski uwodniony krzemian ołowiu i miedzi, znany wyłącznie z jednej lokalizacji na świecie.
Właściwości
- Połysk
- Vitreous
- Rysa
- Pale blue
- Gęstość
- 4.68
- Łupliwość
- Perfect on {001}
- Przezroczystość
- Transparent
- Układ krystaliczny
- Tetragonal
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Kluczowe cechy diagnostyczne ashburtonitu to jego charakterystyczny turkusowo-niebieski kolor, cienkotabliczkowe kryształy tworzące rozetki oraz szklisty połysk. Najważniejszym wskaźnikiem jest jednak jego pochodzenie - minerał ten znany jest wyłącznie z jednego miejsca na świecie. Identyfikacja w terenie jest praktycznie niemożliwa bez znajomości lokalizacji. ## Odróżnianie od podobnych Ashburtonit może być mylony z innymi wtórnymi minerałami miedzi o niebieskiej barwie, takimi jak chryzokola (która jest amorficzna i ma woskowy połysk) czy aurichalcyt (który tworzy igiełkowe kryształy i reaguje z kwasem solnym). Ostateczne potwierdzenie tożsamości wymaga zaawansowanych metod analitycznych, takich jak dyfrakcja rentgenowska (XRD). ## Formy kryształów Minerał ten tworzy cienkie, tabliczkowe kryształy o kwadratowym lub prostokątnym zarysie. Kryształy te często łączą się w niewielkie, rozetkowe lub promieniste agregaty. Występuje również w formie cienkich naskorupień na skale macierzystej.
Środowisko występowania
## Geneza Ashburtonit jest minerałem wtórnym, powstającym w strefie utleniania (wietrzenia) polimetalicznych, hydrotermalnych złóż kruszcowych. Tworzy się w wyniku przeobrażenia pierwotnych minerałów zawierających ołów i miedź w obecności roztworów bogatych w krzemionkę, chlorki i węglany. ## Asocjacje mineralne Minerał ten występuje w towarzystwie innych minerałów wtórnych strefy utleniania. Najczęściej współwystępuje z malachitem, chryzokolą, cerusytem, anglesytem, beudantytem, piromorfitem, oliwenitem, bayldonitem, duftytem, hemimorfitem, goethytem oraz kwarcem. ## Lokalizacje Jedynym potwierdzonym i opisanym miejscem występowania ashburtonitu na świecie jest jego lokalizacja typowa: złoże w rejonie Ashburton Downs, Hrabstwo Ashburton, Australia Zachodnia, Australia.
Rzadkość
Ekstremalnie rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Jakość okazów ashburtonitu, które niemal zawsze są mikromontami, ocenia się na podstawie kilku kryteriów. Najwyżej cenione są okazy z dobrze wykształconymi, ostrymi kryształami tworzącymi estetyczne rozetki. Intensywność i czystość turkusowej barwy również znacząco podnosi wartość. Ważna jest także obfitość minerału na matrycy skalnej oraz atrakcyjne skojarzenia z innymi rzadkimi minerałami wtórnymi. ## Popularne stanowiska Jedyne źródło okazów kolekcjonerskich to lokalizacja typowa w Ashburton Downs w Australii Zachodniej. Materiał z tego miejsca jest niezwykle ograniczony i rzadko pojawia się na rynku.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy ashburtonitu są niezwykle delikatne i kruche. Należy czyścić je wyłącznie na sucho, używając miękkiego pędzelka lub gruszki fotograficznej do usunięcia kurzu. Kontakt z wodą, zwłaszcza z kwasami, może uszkodzić minerał. Myjki ultradźwiękowe są bezwzględnie zabronione. ## Czego unikać Jako minerał zawierający ołów, jest toksyczny - po każdym kontakcie należy umyć ręce. Należy unikać kontaktu z chemikaliami, w szczególności z kwasami, które powodują jego rozkład. Jest wrażliwy na wstrząsy i uderzenia. Należy chronić go przed wysoką temperaturą. ## Przechowywanie Najbezpieczniejszą metodą przechowywania jest umieszczenie okazu w zamykanym pudełku typu mikromount, które chroni go przed kurzem, wilgocią i uszkodzeniami mechanicznymi. Należy unikać ekspozycji na bezpośrednie światło słoneczne, chociaż nie ma danych o jego blaknięciu.