Arzakite
Wzór chemiczny: Hg<sub>3</sub>S<sub>2</sub>(Br,Cl)<sub>2</sub>
Arzakit to rzadki siarczek i halogenek rtęci, tworzący drobne, czerwone do czerwonopomarańczowych kryształy i agregaty.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 2
- Połysk
- Adamantine
- Rysa
- Light orange
- Gęstość
- 7.7
- Łupliwość
- Perfect on {100}
- Przełam
- Uneven
- Przezroczystość
- Translucent to Opaque
- Układ krystaliczny
- Monoclinic
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Kluczowe cechy diagnostyczne arzakitu to jego intensywna czerwona lub czerwonopomarańczowa barwa, jasnopomarańczowa rysa, wysoka gęstość oraz współwystępowanie z innymi minerałami rtęci. Diamentowy połysk dobrze wykształconych kryształów, choć rzadkich, jest również pomocny w identyfikacji. ## Odróżnianie od podobnych Arzakit można pomylić z cynobrem (HgS), z którym często współwystępuje. Cynober ma podobną barwę i twardość, ale zazwyczaj tworzy lepiej wykształcone, większe kryształy i ma nieco inną, czerwoną rysę. Odróżnienie od innych czerwonych minerałów rtęci, takich jak korderoit, może wymagać zaawansowanych metod analitycznych (np. EDS/XRD). ## Formy kryształów Arzakit krystalizuje w układzie jednoskośnym. Tworzy bardzo małe, tabliczkowe lub krótkopryzmatyczne kryształy. Najczęściej spotykany jest w formie drobnoziarnistych, ziemistych lub proszkowych skupień, a także jako naloty na innych minerałach.
Środowisko występowania
## Geneza Arzakit jest minerałem pochodzenia hydrotermalnego niskich temperatur. Powstaje w strefach utleniania złóż rtęciowo-antymonowych, często w wyniku przeobrażenia innych minerałów rtęci, takich jak cynober. ## Asocjacje mineralne Minerał ten współwystępuje z innymi minerałami rtęci i kruszcami. Najczęściej towarzyszą mu: cynober, rtęć rodzima, korderoit, kalomel, eglestonit, kuzniecowit, a także kwarc, kalcyt, baryt i antymonit. ## Lokalizacje Najważniejszym i typowym miejscem występowania arzakitu jest złoże Arzak w Republice Tuwy w Rosji. Został również zidentyfikowany w niewielkich ilościach w kilku innych lokalizacjach na świecie, w tym w złożu Khaidarkan w Kirgistanie oraz w kopalniach Terlingua w Teksasie, USA.
Rzadkość
Bardzo rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Najbardziej pożądane przez kolekcjonerów są okazy z widocznymi, choćby mikroskopijnymi, dobrze wykształconymi kryształami arzakitu o intensywnej, czerwonej barwie. Wysoko cenione są również bogate skupienia i naloty o żywym kolorze, kontrastujące z minerałem macierzystym (matrycą), najczęściej z kwarcem. Ze względu na rzadkość, każdy udokumentowany okaz ma wartość kolekcjonerską. ## Popularne stanowiska Zdecydowanie najbardziej cenione i klasyczne okazy pochodzą z lokalizacji typowej - złoża Arzak w Rosji. Materiał z tego miejsca jest uważany za wzorcowy dla tego gatunku mineralogicznego.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Ze względu na kruchość i potencjalną toksyczność, czyszczenie mechaniczne jest wysoce niewskazane. Jeśli jest to absolutnie konieczne, można użyć sprężonego powietrza do usunięcia kurzu. Należy unikać kontaktu z wodą i chemikaliami. ## Czego unikać Arzakit jest minerałem zawierającym rtęć, która jest toksyczna. Należy bezwzględnie unikać wdychania pyłu i bezpośredniego kontaktu ze skórą. Nie należy go podgrzewać, ponieważ może to prowadzić do uwalniania toksycznych oparów rtęci. Należy chronić go przed kwasami i innymi chemikaliami. ## Przechowywanie Okazy arzakitu muszą być przechowywane w szczelnie zamkniętych, wyraźnie oznaczonych pojemnikach (np. typu "perky box"), z dala od dzieci i zwierząt. Przechowywać w suchym miejscu, z dala od światła słonecznego i źródeł ciepła. Zaleca się mycie rąk po każdym kontakcie z minerałem.