Artemisinin

Wzór chemiczny: C<sub>15</sub>H<sub>22</sub>O<sub>5</sub>

Artemizynina jest związkiem organicznym, a nie minerałem; jest to substancja krystaliczna pochodzenia roślinnego, znana głównie z zastosowań medycznych.

## Charakterystyka Artemizynina jest seskwiterpenowym laktonem zawierającym mostek nadtlenkowy. W czystej postaci tworzy bezbarwne, igiełkowe kryształy. Nie jest klasyfikowana jako minerał, ponieważ jest związkiem organicznym pochodzenia biologicznego (pozyskiwanym z rośliny *Artemisia annua*) i nie spełnia definicji minerału (nie powstaje w wyniku naturalnych procesów geologicznych). ## Historia i nazwa Została odkryta w 1972 roku przez chińską chemiczkę Tu Youyou, która za swoje badania nad artemizyniną i jej zastosowaniem w leczeniu malarii otrzymała Nagrodę Nobla w dziedzinie fizjologii lub medycyny w 2015 roku. Nazwa pochodzi od nazwy rodzajowej rośliny, z której jest izolowana - *Artemisia* (bylica). ## Zastosowania Artemizynina i jej pochodne są kluczowymi substancjami używanymi w tworzeniu leków przeciwmalarycznych. Ich unikalny mechanizm działania, oparty na reakcji mostka nadtlenkowego z żelazem wewnątrz pasożyta malarii, czyni je skutecznymi w leczeniu tej choroby.

Właściwości

Gęstość
1.24
Układ krystaliczny
Rombowy

Cechy diagnostyczne

Artemizynina nie jest minerałem i nie podlega standardowej diagnostyce mineralogicznej. Identyfikacja odbywa się w warunkach laboratoryjnych za pomocą metod chemicznych, takich jak chromatografia czy spektrometria mas.

Środowisko występowania

Artemizynina nie jest minerałem i nie powstaje w środowisku geologicznym. Jest produktem metabolizmu wtórnego bylicy rocznej (*Artemisia annua*), rośliny pochodzącej z Azji.

Rzadkość

Nie dotyczy (związek organiczny)

Dla kolekcjonerów

Artemizynina nie jest przedmiotem zainteresowania kolekcjonerów minerałów, ponieważ nie jest minerałem. Jej wartość leży w zastosowaniach farmaceutycznych.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Jako związek organiczny, krystaliczna artemizynina jest substancją laboratoryjną i nie kolekcjonuje się jej w formie okazów geologicznych. Czystość substancji jest kluczowa, a "czyszczenie" w sensie mineralogicznym nie ma zastosowania. W laboratorium używa się odpowiednich rozpuszczalników do rekrystalizacji. ## Czego unikać Należy unikać wysokich temperatur, które mogą prowadzić do dekompozycji termicznej. Substancja jest wrażliwa na działanie silnych kwasów i zasad. Należy chronić ją przed ekspozycją na światło UV, które może powodować jej degradację. ## Przechowywanie Przechowywać w szczelnie zamkniętych, światłoodpornych pojemnikach, w chłodnym, suchym i dobrze wentylowanym miejscu, z dala od źródeł ciepła i światła słonecznego.

Powiązane minerały

Źródła zewnętrzne

Źródła

Czytaj więcej