Arsmirandite
Wzór chemiczny: Na<sub>18</sub>Cu<sup>2+</sup><sub>12</sub>Fe<sup>3+</sup>O<sub>8</sub>(As<sup>5+</sup>O<sub>4</sub>)<sub>8</sub>Cl<sub>5</sub>
Arsmirandyt to bardzo rzadki arsenian miedzi, sodu i żelaza, tworzący charakterystyczne, ciemnozielone, igiełkowe kryształy.
Właściwości
- Połysk
- Szklisty
- Rysa
- Zielona
- Łupliwość
- Brak
- Przełam
- Nierówny
- Przezroczystość
- Przezroczysty do przeświecającego
- Układ krystaliczny
- Jednoskośny
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Arsmirandyt można rozpoznać po jego charakterystycznej formie występowania - w postaci naskorupień złożonych z bardzo drobnych, igiełkowych lub włosowatych kryształów o intensywnie ciemnozielonej barwie. Kluczowe dla identyfikacji jest miejsce pochodzenia (fumarole wulkanu Tołbaczyk) oraz współwystępowanie z innymi rzadkimi minerałami ekshalacyjnymi. ## Odróżnianie od podobnych Można go pomylić z innymi miedzionośnymi minerałami wtórnymi o zielonej barwie i igiełkowej formie, takimi jak atacamit, brochantyt czy inne rzadkie arseniany z Tołbaczyka. Pewne rozróżnienie wymaga zaawansowanych metod analitycznych, takich jak spektroskopia Ramana lub analiza chemiczna (EDS). ## Formy kryształów Minerał ten tworzy wydłużone, igiełkowe lub włosowate kryształy, często zebrane w promieniste, gwiaździste lub bezładnie splątane agregaty. Agregaty te formują cienkie naskorupienia i powłoki na powierzchni skały.
Środowisko występowania
## Geneza Arsmirandyt jest minerałem pochodzenia wulkanicznego, krystalizującym bezpośrednio z gorących gazów (ekshalacji) w fumarolach. Powstaje w środowisku bogatym w arsen, miedź, sód, żelazo i chlor, w temperaturze powyżej 450°C. Jest produktem sublimacji na powierzchni skał wulkanicznych. ## Asocjacje mineralne Minerał ten współwystępuje z innymi rzadkimi minerałami fumarolicznymi wulkanu Tołbaczyk, takimi jak hematyt, tenoryt, halit, sylwin, aftitalit, langbeinit, sanidyn, a także arseniany: johillerit, erikssonit, kozyrevskit, svabit i inne. ## Lokalizacje Jedynym potwierdzonym miejscem występowania arsmirandytu na świecie jest jego lokalizacja typowa - fumarola "Arsenatnaya" na drugim stożku żużlowym północnego wyłomu Wielkiej Erupcji Szczelinowej Tołbaczyka (1975-1976) na Kamczatce w Rosji.
Rzadkość
Ekstremalnie rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Najbardziej cenione okazy arsmirandytu to te, które posiadają bogate, gęste pokrycia intensywnie zielonych, dobrze wykształconych igiełkowych kryształów na niewielkim fragmencie skały macierzystej. Kontrast barwy z podłożem oraz obecność rzadkich minerałów towarzyszących podnoszą wartość okazu. Ze względu na mikroskopijny rozmiar kryształów, okazy są oceniane głównie pod powiększeniem. ## Popularne stanowiska Jedyne źródło okazów arsmirandytu to jego miejsce odkrycia - wulkan Tołbaczyk na Kamczatce. Materiał z tej lokalizacji jest niezwykle ograniczony i dostępny niemal wyłącznie na specjalistycznym rynku kolekcjonerskim.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy należy czyścić wyłącznie bardzo ostrożnie, używając sprężonego powietrza do usunięcia kurzu. Należy unikać kontaktu z wodą i wszelkimi środkami chemicznymi. Ze względu na ekstremalną delikatność igiełkowych kryształów, czyszczenie mechaniczne (np. szczoteczką) jest wykluczone. ## Czego unikać Należy bezwzględnie unikać kontaktu z wodą, kwasami, detergentami i innymi płynami. Kryształy są bardzo kruche i łamliwe, dlatego należy chronić okaz przed wstrząsami, uderzeniami i ścieraniem. Nie należy go podgrzewać ani wystawiać na zmiany wilgotności. ## Przechowywanie Okazy arsmirandytu powinny być przechowywane w stabilnych warunkach, najlepiej w zamkniętym, szczelnym pudełku typu "micromount", które chroni je przed kurzem, wilgocią i uszkodzeniami mechanicznymi. Należy unikać dotykania kruchych kryształów.