Arsenuranylite
Wzór chemiczny: Ca(U<sup>6+</sup>O<sub>2</sub>)<sub>4</sub>(As<sup>5+</sup>O<sub>4</sub>)<sub>2</sub>(OH)<sub>4</sub>·6H<sub>2</sub>O
Arsenuranylit to rzadki, silnie radioaktywny minerał wtórny uranu, tworzący charakterystyczne, żółte do pomarańczowożółtych naloty i skorupy.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 2
- Połysk
- Matowy, Ziemisty, Szklisty
- Rysa
- Jasnożółta
- Gęstość
- 3.66-3.88
- Łupliwość
- Brak
- Przełam
- Nierówny
- Przezroczystość
- Przeświecający do nieprzezroczystego
- Układ krystaliczny
- Rombowy
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Kluczowe cechy diagnostyczne to jaskrawa, żółto-pomarańczowa barwa, występowanie w formie ziemistych nalotów i skorup w strefach utleniania złóż uranu oraz bardzo silna radioaktywność. Pod wpływem krótkofalowego światła ultrafioletowego wykazuje słabą, zieloną fluorescencję. ## Odróżnianie od podobnych Arsenuranylit można pomylić z innymi wtórnymi minerałami uranu o podobnej barwie, takimi jak uranofan, autunit czy torbernit. Odróżnienie często wymaga analizy chemicznej (test na obecność arsenu) lub badań rentgenograficznych (XRD). W porównaniu do często szklistych i lepiej wykształconych kryształów autunitu, arsenuranylit tworzy głównie skupienia ziemiste i matowe. ## Formy kryształów Kryształy są niezwykle rzadkie i mają postać mikroskopijnych, cienkich, sześciobocznych tabliczek lub listewek. Zazwyczaj tworzy agregaty ziemiste, proszkowe, rozetkowe lub promieniste, a także cienkie skorupy.
Środowisko występowania
## Geneza Arsenuranylit jest minerałem wtórnym, powstającym w strefach utleniania (wietrzenia) złóż uranu bogatych w arsen. Tworzy się w wyniku przeobrażenia pierwotnych minerałów uranowych, takich jak uraninit, w obecności roztworów zawierających arsen. ## Asocjacje mineralne Często współwystępuje z innymi wtórnymi minerałami uranu, takimi jak uranofan, fosfuranylit, torbernit, zeuneryt, a także z uraninitem (jako minerałem pierwotnym), kwarcem i hematytem. ## Lokalizacje Najważniejsze stanowiska na świecie to m.in. Lachaux (Puy-de-Dôme) we Francji (miejsce typowe); kopalnia Rabejac w Hérault we Francji; Menzenschwand i Wittichen w Schwarzwaldzie w Niemczech; Jáchymov w Czechach; a także niektóre złoża w stanie Utah w USA.
Rzadkość
Rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Najbardziej cenione przez kolekcjonerów są okazy z widocznymi, choćby mikroskopijnymi, kryształami tworzącymi rozetkowe lub promieniste agregaty. Ważny jest intensywny, jaskrawy kolor oraz kontrast z minerałem macierzystym. Ze względu na rzadkość, nawet bogate naloty i skorupy na matrycy skalnej są uważane za wartościowe. ## Popularne stanowiska Okazy pochodzące z klasycznych europejskich lokalizacji, takich jak Menzenschwand w Niemczech czy Rabejac we Francji, są szczególnie poszukiwane przez specjalistów kolekcjonujących minerały uranowe.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazów arsenuranyitu generalnie nie powinno się czyścić na mokro. Pył i luźne cząstki można usuwać bardzo ostrożnie za pomocą miękkiego pędzelka lub gruszki fotograficznej. Ze względu na jego kruchość i miękkość, należy unikać jakiegokolwiek kontaktu mechanicznego. ## Czego unikać Należy bezwzględnie unikać kontaktu z wodą i chemikaliami. Minerał jest wrażliwy na zmiany wilgotności. Jako minerał silnie radioaktywny, wymaga specjalnych środków ostrożności - należy unikać wdychania pyłu i bezpośredniego kontaktu ze skórą. Po każdym kontakcie należy dokładnie umyć ręce. ## Przechowywanie Okazy arsenuranyitu muszą być przechowywane w szczelnych, wyraźnie oznakowanych pojemnikach z etykietą ostrzegającą o radioaktywności. Należy trzymać je z dala od innych minerałów, które mogłyby ulec uszkodzeniu przez promieniowanie. Przechowywać w suchym miejscu, z dala od źródeł ciepła i miejsc stałego przebywania ludzi.