Arsenogorceixite

Wzór chemiczny: BaAl<sub>3</sub>As<sup>5+</sup>O<sub>4</sub>(As<sup>5+</sup>O<sub>3</sub>OH)(OH)<sub>6</sub>

Arsenogorceixyt to rzadki arsenian z grupy alunokalkopirytu, tworzący drobne, szkliste kryształy o barwie od bezbarwnej do bladożółtej.

## Charakterystyka Arsenogorceixyt jest minerałem z gromady arsenianów, należącym do nadgrupy alunokalkopirytu. Występuje w postaci bardzo małych, tabliczkowych lub pseudokubicznych kryształów, rzadko przekraczających 0,5 mm. Kryształy te są zazwyczaj bezbarwne, białe lub bladożółte i charakteryzują się szklistym połyskiem. ## Właściwości fizyczne Minerał ten jest stosunkowo miękki, o twardości około 4,5 w skali Mohsa. Jest przezroczysty do przeświecającego. Jego gęstość wynosi około 3,76 g/cm³. ## Historia i nazwa Nazwa arsenogorceixyt nawiązuje do jego składu chemicznego - dominacji arsenu - oraz do jego związku strukturalnego z gorceixytem. Został opisany po raz pierwszy przez D.I. Biełakowskiego, M.D. Diarowa i W.A. Muftachowa w 1991 roku na podstawie materiału z gór Kara-Tasz w zachodnim Uzbekistanie.

Właściwości

Twardość Mohsa
4.5
Połysk
Szklisty
Rysa
Biała
Gęstość
3.76
Łupliwość
Dobra wzdłuż {0001}
Przełam
Nieregularny
Przezroczystość
Przezroczysty do przeświecającego
Układ krystaliczny
Trigonalny

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Identyfikacja arsenogorceixytu wymaga zaawansowanych metod analitycznych, takich jak spektroskopia rentgenowska (EDS/WDS) w celu potwierdzenia składu chemicznego (obecności baru, glinu i arsenu). Wizualnie jest praktycznie niemożliwy do odróżnienia od innych minerałów z jego grupy bez specjalistycznego sprzętu. ## Odróżnianie od podobnych Można go pomylić z innymi minerałami z grupy alunokalkopirytu, takimi jak arsenogoyazyt, gorceixyt czy filipsbornit. Różnice między nimi opierają się głównie na składzie chemicznym, zwłaszcza na dominującym kationie w określonej pozycji strukturalnej. ## Formy kryształów Tworzy bardzo małe, tabliczkowe kryształy o zarysie heksagonalnym lub trygonalnym, a także kryształy pseudokubiczne i romboedryczne. Zazwyczaj występuje w postaci pojedynczych, rozproszonych kryształów na powierzchni skały macierzystej.

Środowisko występowania

## Geneza Arsenogorceixyt jest minerałem wtórnym, powstającym w strefach utleniania (wietrzenia) złóż kruszcowych bogatych w arsen. Tworzy się w środowisku kwaśnym, w wyniku oddziaływania roztworów zawierających arsen na minerały glinokrzemianowe i barytonośne. ## Asocjacje mineralne Współwystępuje z innymi minerałami wtórnymi strefy utleniania, takimi jak kwarc, olivenit, konichalcyt, agardyt, beudantyt, segnityt, arsenogoyazyt i farmakosyderyt. ## Lokalizacje Najważniejsze stanowiska tego minerału to kopalnia Clara w Schwarzwaldzie (Niemcy), gdzie występuje w formie dobrze wykształconych mikrokryształów. Inne znane lokalizacje to m.in. góry Kara-Tasz w Uzbekistanie (miejsce odkrycia), kopalnia Cap Garonne we Francji oraz niektóre złoża w Grecji i Szwajcarii.

Rzadkość

Bardzo rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Dla kolekcjonerów mikrominerałów najbardziej pożądane są okazy z ostrymi, dobrze wykształconymi i izolowanymi kryształami, kontrastującymi z podłożem. Wielkość kryształów, chociaż zawsze niewielka, również ma znaczenie - większe okazy (powyżej 0,2 mm) są bardziej cenione. Ważna jest także estetyka całej próbki i obecność rzadkich minerałów towarzyszących.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Okazy należy czyścić wyłącznie sprężonym powietrzem w celu usunięcia kurzu. Ze względu na mały rozmiar kryształów i ich kruchość, należy unikać kontaktu z wodą i szczoteczkami. ## Czego unikać Należy unikać wszelkich chemikaliów, zwłaszcza kwasów, które mogą uszkodzić minerał. Kryształy są kruche i wrażliwe na uszkodzenia mechaniczne. Nie należy podgrzewać ani myć w myjkach ultradźwiękowych. ## Przechowywanie Okazy arsenogorceixytu, jako mikrominerały, powinny być przechowywane w specjalistycznych pudełkach typu "micromount", które chronią je przed kurzem, wilgocią i uszkodzeniami mechanicznymi.

Powiązane minerały

Źródła

Czytaj więcej