Argentodufrénoysite

Wzór chemiczny: Ag<sup>1+</sup><sub>3</sub>Pb<sup>2+</sup><sub>26</sub>As<sup>3+</sup><sub>35</sub>S<sup>2-</sup><sub>80</sub>

Argentodufrénoysit jest rzadkim, ołowiano-szarym siarkosolnym minerałem srebra, ołowiu i arsenu, tworzącym drobne, wrosłe ziarna.

## Charakterystyka Argentodufrénoysit to złożona siarkosól z grupy sartorytu, składająca się ze srebra, ołowiu, arsenu i siarki. Występuje w postaci bardzo małych, anhedralnych (nie wykazujących własnych ścian kryształu) ziaren, zwykle wrośniętych w inne minerały, głównie w sartoryt. Jego rozmiar rzadko przekracza 100 mikrometrów. Z wyglądu jest nie do odróżnienia gołym okiem od innych szarych siarkosoli. ## Właściwości fizyczne Minerał charakteryzuje się metalicznym połyskiem i ołowiano-szarą barwą. Ze względu na mikroskopijny rozmiar ziaren, większość właściwości fizycznych, takich jak twardość, gęstość czy przezroczystość, nie została precyzyjnie określona. Gęstość obliczona na podstawie wzoru chemicznego i parametrów komórki elementarnej wynosi 5,43 g/cm³. ## Historia i nazwa Argentodufrénoysit został po raz pierwszy opisany w 2018 roku przez zespół mineralogów pod kierownictwem Dan

Właściwości

Połysk
Metaliczny
Rysa
Czarna
Gęstość
5.43
Przezroczystość
Nieprzezroczysty
Układ krystaliczny
Jednoskośny

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Identyfikacja argentodufrénoysitu jest możliwa wyłącznie przy użyciu zaawansowanych technik laboratoryjnych, takich jak analiza chemiczna z użyciem mikrosondy elektronowej (EMPA) oraz dyfrakcja rentgenowska (XRD). Gołym okiem lub pod mikroskopem optycznym jest on praktycznie niemożliwy do odróżnienia od innych siarkosoli ołowiu. ## Odróżnianie od podobnych Minerał ten jest najczęściej mylony z sartorytem, w którym tworzy wrostki, a także z innymi minerałami z grupy sartorytu, takimi jak dufrénoysit czy baumhaueryt. Różnice między nimi są subtelne i dotyczą głównie proporcji metali (srebra, ołowiu, arsenu), co można stwierdzić jedynie metodami analitycznymi. ## Formy kryształów Argentodufrénoysit występuje wyłącznie w formie anhedralnych, nieregularnych ziaren o wielkości od kilku do około 100 mikrometrów. Ziarna te są zawsze wrośnięte w inne minerały, najczęściej w sartoryt.

Środowisko występowania

## Geneza Argentodufrénoysit powstaje w warunkach hydrotermalnych, w złożach polimetalicznych. Jego tworzenie się jest związane z krystalizacją z roztworów bogatych w arsen, siarkę, ołów i srebro w specyficznych warunkach ciśnienia i temperatury. ## Asocjacje mineralne Minerał ten występuje niemal wyłącznie w paragenezie z sartorytem, często tworząc w nim mikroskopijne wrostki. Współwystępuje również z innymi siarkosolami ołowiu i arsenu, takimi jak dufrénoysit, baumhaueryt, a także z realgarem, aurypigmentem i pirytem. ## Lokalizacje Jedynym potwierdzonym miejscem występowania (lokalizacją typową) argentodufrénoysitu na świecie jest kamieniołom Lengenbach w dolinie Binn (Binntal) w kantonie Valais w Szwajcarii. Jest to klasyczna lokalizacja dla wielu rzadkich siarkosoli.

Rzadkość

Ekstremalnie rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Argentodufrénoysit nie tworzy okazów kolekcjonerskich w tradycyjnym rozumieniu. Jego wartość jest czysto naukowa i systematyczna. Dla wyspecjalizowanych kolekcji mikrominerałów (tzw. "micromounts") cenne mogą być próbki z potwierdzoną analitycznie obecnością tego minerału, pochodzące z lokalizacji typowej. ## Popularne stanowiska Jedynym źródłem materiału do badań i dla kolekcji systematycznych jest kamieniołom Lengenbach w Szwajcarii.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Ze względu na mikroskopijny charakter i występowanie w postaci wrostków, okazy nie są przedmiotem czyszczenia w typowym tego słowa znaczeniu. Wszelkie próby mechanicznego lub chemicznego oddzielenia minerału od matrycy skalnej prowadzą do jego zniszczenia. ## Czego unikać Należy unikać kontaktu z kwasami i innymi agresywnymi chemikaliami, które mogą reagować ze siarczkami. Okazy zawierające argentodufrénoysit powinny być chronione przed wilgocią, aby zapobiec utlenianiu współwystępujących minerałów. ## Przechowywanie Przechowywanie w suchych warunkach, w zamkniętych pojemnikach lub klaserach mineralogicznych jest wystarczające do zabezpieczenia okazów. Nie ma specjalnych wymagań dotyczących ekspozycji na światło czy temperaturę.

Powiązane minerały

Źródła

Czytaj więcej