Aqualite

Wzór chemiczny: (H₃O)₈(Na,K,Sr)₅Ca₆Zr₄+₃Si₂₆O₆₆(OH)₉Cl

Akwalit to uwodniony cyrkonokrzemian sodu, potasu, strontu i wapnia, tworzący drobne, bezbarwne kryształy w unikalnym środowisku geologicznym.

## Charakterystyka Akwalit jest złożonym uwodnionym cyrkonokrzemianem z grupy eudialitu, występującym w postaci bardzo małych, sferoidalnych skupień lub słabo wykształconych, tabliczkowych kryształów, które rzadko przekraczają 0.1 mm wielkości. Zazwyczaj jest bezbarwny i ma białą rysę. Ze względu na mikroskopijny rozmiar kryształów, jego cechy wizualne są trudne do oceny bez specjalistycznego sprzętu. ## Właściwości fizyczne Kryształy akwalitu wykazują szklisty połysk. Twardość w skali Mohsa wynosi około 5. Minerał ten jest kruchy i charakteryzuje się nierównym przełamem. Nie wykazuje łupliwości. Jego gęstość obliczona na podstawie wzoru chemicznego i parametrów komórki elementarnej wynosi 2.76 g/cm³. ## Historia i nazwa Nazwa minerału, pochodząca od łacińskich słów *aqua* (woda) i *-lith* (kamień), nawiązuje do jego statusu jako silnie uwodnionego członka grupy eudialitu. Został on zatwierdzony jako nowy gatunek mineralny przez Międzynarodową Asocjację Mineralogiczną (IMA) w 2003 roku. Opisany został przez Olega I. Pienkowskiego i jego zespół na podstawie materiału zebranego w masywie Chibin na Półwyspie Kolskim w Rosji.

Właściwości

Twardość Mohsa: 5
Połysk: Szklisty
Rysa: Biała
Gęstość: 2.76
Łupliwość: Brak
Przełam: Nieregularny
Przezroczystość: Przezroczysty
Układ krystaliczny: Trygonalny

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Identyfikacja akwalitu jest niemożliwa bez zaawansowanych technik analitycznych. Wymaga użycia mikroskopu elektronowego z analizą składu chemicznego (EDS/WDS) oraz dyfrakcji rentgenowskiej (XRD) w celu potwierdzenia struktury krystalicznej. Wizualnie, w skale macierzystej, może być widoczny jako drobne, bezbarwne ziarenka. ## Odróżnianie od podobnych Można go pomylić z wieloma innymi bezbarwnymi minerałami z grupy eudialitu (np. eudialitem, kentbrooksytem) lub innymi krzemianami występującymi w tym samym środowisku (np. kwarcem, nefelinem). Pewne rozróżnienie jest możliwe wyłącznie na podstawie analizy chemicznej i strukturalnej. ## Formy kryształów Tworzy sferolityczne agregaty lub bardzo małe, niedoskonale wykształcone kryształy o pokroju tabliczkowym, osiągające rozmiary do 0.1 mm.

Środowisko występowania

## Geneza Akwalit powstaje w późnych stadiach procesów hydrotermalnych w silnie zróżnicowanych, alkalicznych intruzjach nefelinowo-sjenitowych. Krystalizuje w pustkach i szczelinach w pegmatytach, w obecności roztworów bogatych w cyrkon, sód i pierwiastki ziem rzadkich. ## Asocjacje mineralne Współwystępuje z innymi minerałami typowymi dla pegmatytów agpaitowych, takimi jak mikroklin, nefelin, egiryn, eudialit, lorenzenit, lamprofyllit, a także z innymi minerałami z grupy eudialitu. ## Lokalizacje Jedynym potwierdzonym miejscem występowania (lokalizacja typowa) akwalitu na świecie jest góra Raswumczorr w masywie Chibin na Półwyspie Kolskim w Rosji.

Rzadkość

Ekstremalnie rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Akwalit jest minerałem o znaczeniu wyłącznie naukowym i systematycznym, nie kolekcjonerskim w tradycyjnym tego słowa znaczeniu. Wartość okazu polega na potwierdzonej obecności minerału, udokumentowanej przez analizy. Najcenniejsze są próbki z jak największą ilością materiału do badań, pochodzące z lokalizacji typowej. ## Popularne stanowiska Jedynym źródłem akwalitu jest jego lokalizacja typowa - góra Raswumczorr w masywie Chibin w Rosji. Okazy z tej lokalizacji, zwłaszcza te, które posłużyły do oryginalnego opisu, są niezwykle cenne naukowo.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Ze względu na ekstremalną rzadkość i mikroskopijny rozmiar, okazy akwalitu nie są przedmiotem standardowego czyszczenia. Wszelkie operacje powinny być przeprowadzane wyłącznie w warunkach laboratoryjnych przez specjalistów. ## Czego unikać Należy unikać wszelkich czynników mogących uszkodzić skałę macierzystą, w której tkwią mikrokryształy akwalitu. Obejmuje to chemikalia, ultradźwięki, nagłe zmiany temperatury oraz naprężenia mechaniczne. ## Przechowywanie Okazy zawierające akwalit powinny być przechowywane w stabilnych warunkach, w specjalistycznych pudełkach na mikrominerały, chronione przed kurzem, wilgocią i wibracjami. Najlepiej trzymać je w oryginalnym opakowaniu z etykietą potwierdzającą identyfikację.