Aplowite
Wzór chemiczny: Co<sup>2+</sup>S<sup>6+</sup>O<sub>4</sub>·4H<sub>2</sub>O
Aplowit to rzadki, uwodniony siarczan kobaltu, tworzący różowe, naskorupieniowe lub ziemiste skupienia, blisko spokrewniony z moorhouseitem.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 3
- Połysk
- Szklisty
- Rysa
- Bladoróżowa
- Gęstość
- 2.56
- Łupliwość
- Dobra wg {010}
- Przełam
- Nierówny
- Przezroczystość
- Przezroczysty do przeświecającego
- Układ krystaliczny
- Jednoskośny
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Aplowit rozpoznaje się po jego charakterystycznej różowej barwie, występowaniu w formie ziemistych lub pylastych naskorupień na minerałach kobaltowych oraz po jego niestabilności w suchym powietrzu. Reakcja na wilgotność (łatwe uwadnianie i odwadnianie) jest kluczową cechą diagnostyczną. ## Odróżnianie od podobnych Aplowit jest wizualnie niemal identyczny z moorhouseitem, który jest jego produktem dehydratacji. Rozróżnienie obu minerałów bez analizy rentgenowskiej (XRD) jest praktycznie niemożliwe. Można go również pomylić z erytrynem, który jednak zazwyczaj tworzy lepiej wykształcone, igiełkowe lub promieniste agregaty i ma bardziej intensywną, karminową barwę. ## Formy kryształów Kryształy aplowitu są niezwykle rzadkie i mają postać mikroskopijnych, cienkich tabliczek o zarysie sześcioboku. Zazwyczaj tworzy on bardzo drobnoziarniste, pylaste lub ziemiste agregaty i naskorupienia.
Środowisko występowania
## Geneza Aplowit jest minerałem wtórnym, powstającym w strefach utleniania (wietrzenia) złóż kruszców zawierających kobalt, takich jak skutterudyt czy kobaltyn. Tworzy się w warunkach stosunkowo niskiej wilgotności jako produkt dehydratacji siarczanu heksahydratu lub wietrzenia pierwotnych siarczków i arsenków kobaltu. ## Asocjacje mineralne Współwystępuje z innymi wtórnymi minerałami kobaltu i niklu, takimi jak moorhouseit, bieberyt, erytryn, annabergit, a także z pirytem, sfalerytem, galeną i skutterudytem. ## Lokalizacje Najważniejsze stanowiska tego rzadkiego minerału to miejsce odkrycia w kopalni Magnet w Kolumbii Brytyjskiej (Kanada). Notowany był również w kopalniach w rejonie Cobalt-Gowganda w Ontario (Kanada), w Bou Azzer (Maroko) oraz w kopalniach w okolicach Jáchymova (Czechy) i Schneebergu (Niemcy).
Rzadkość
Bardzo rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Dla kolekcjonerów najbardziej wartościowe są okazy z widocznymi, nawet mikroskopijnymi, kryształami aplowitu. Cenione są również bogate, intensywnie wybarwione naskorupienia na kontrastującym podłożu skalnym lub w asocjacji z innymi minerałami kobaltowymi, np. erytrynem. Ze względu na jego niestabilność, kluczowe jest prawidłowe zabezpieczenie okazu. ## Popularne stanowiska Okazy pochodzące z lokalizacji typowej w Kolumbii Brytyjskiej oraz z historycznych stanowisk w rejonie Cobalt w Ontario są najbardziej poszukiwane przez kolekcjonerów specjalistycznych.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Ze względu na dużą kruchość i rozpuszczalność w wodzie, aplowitu nie należy czyścić na mokro. Dopuszczalne jest jedynie delikatne usunięcie kurzu za pomocą miękkiego pędzelka lub strumienia sprężonego powietrza z dużej odległości. ## Czego unikać Należy bezwzględnie unikać kontaktu z wodą i innymi płynami, które mogą go rozpuścić. Minerał jest niestabilny w suchym powietrzu - łatwo traci wodę, zmieniając się w moorhouseit. Należy chronić go przed wysoką temperaturą i bezpośrednim światłem słonecznym. ## Przechowywanie Aplowit wymaga przechowywania w szczelnych, hermetycznych pojemnikach (np. typu "membrane box" lub w fiolkach), aby utrzymać stabilną wilgotność otoczenia i zapobiec jego dehydratacji. Powinien być przechowywany w ciemnym i chłodnym miejscu.