Antitaenite
Wzór chemiczny: (Ni,Fe)
Antytaenit to rzadki, metaliczny minerał niklu i żelaza, występujący niemal wyłącznie w meteorytach.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 5-6
- Połysk
- Metaliczny
- Rysa
- Szara
- Gęstość
- 8.0-8.2
- Łupliwość
- Brak
- Przełam
- Haczykowaty
- Przezroczystość
- Nieprzezroczysty
- Układ krystaliczny
- Regularny
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Antytaenit jest niemożliwy do zidentyfikowania wizualnie lub za pomocą standardowych testów gemmologicznych. Jego potwierdzenie wymaga specjalistycznych technik laboratoryjnych, takich jak metalografia, mikrosonda elektronowa (EDS/WDS) i dyfrakcja rentgenowska (XRD), które pozwalają na analizę struktury krystalicznej i składu chemicznego w mikroskali. ## Odróżnianie od podobnych W obrazie mikroskopowym jest odróżniany od współwystępujących minerałów - kamacytu (mniej niklu) i taenitu (inna struktura krystaliczna) - na podstawie składu chemicznego i właściwości krystalograficznych. Wizualnie są one nie do odróżnienia. ## Formy kryształów Antytaenit tworzy mikroskopijne, blaszkowate lub nieregularne ziarna w obrębie większej masy metalicznej meteorytu.
Środowisko występowania
## Geneza Antytaenit powstaje w wyniku ekstremalnie powolnego stygnięcia (rzędu kilku stopni Celsjusza na milion lat) stopu żelazowo-niklowego w jądrach planetoid, z których pochodzą meteoryty. Tworzy się w specyficznym zakresie temperatur i składu chemicznego (wysoka zawartość niklu, powyżej 30%). ## Asocjacje mineralne Minerał ten występuje w ścisłym związku z innymi minerałami meteorytowymi, głównie taenitem, kamacytem i tetrataenitem. Może również współwystępować z troilitem i schreibersytem. ## Lokalizacje Antytaenit został zidentyfikowany w bogatych w nikiel meteorytach żelaznych (ataksytach) oraz w metalicznych fragmentach niektórych mezosyderytów. Potwierdzone wystąpienia obejmują meteoryty takie jak Estherville (USA), San Cristobal (Chile) i Tlacotepec (Meksyk).
Rzadkość
Bardzo rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Antytaenit jako taki nie jest przedmiotem handlu kolekcjonerskiego ze względu na mikroskopijną formę. Wartość kolekcjonerska przypisywana jest całemu meteorytowi, w którym został on zidentyfikowany. Dla kolekcjonerów meteorytów liczy się typ meteorytu (ataksyty są rzadsze), jego masa, historia oraz jakość zachowania okazu (brak nadmiernej korozji). Posiadanie okazu z potwierdzoną obecnością rzadkich faz, takich jak antytaenit, może podnieść jego wartość naukową i prestiż w specjalistycznych kolekcjach.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy meteorytów zawierające antytaenit są stabilne, ale należy je czyścić wyłącznie na sucho, używając miękkiego pędzelka do usunięcia kurzu. Woda może przyspieszyć utlenianie (rdzewienie) innych obecnych w meteorycie minerałów żelaza. ## Czego unikać Wszelka wilgoć i chemikalia są szkodliwe. Długotrwałe wystawienie na wilgotne powietrze prowadzi do korozji. Należy unikać kwasów, które mogłyby zniszczyć delikatne struktury w meteorycie. ## Przechowywanie Meteoryty z antytaenitem najlepiej przechowywać w suchym środowisku, najlepiej w szczelnym pojemniku z pochłaniaczem wilgoci (np. żelem krzemionkowym). Stabilna temperatura pokojowa jest odpowiednia.