Anthoinite
Wzór chemiczny: AlW<sup>6+</sup>O<sub>3</sub>(OH)<sub>3</sub>
Antoinit to rzadki, wtórny minerał wolframu, tworzący mikroskopijne, białe lub bezbarwne skupienia o ziemistym wyglądzie.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 1
- Połysk
- Earthy
- Rysa
- White
- Gęstość
- 3.6
- Łupliwość
- Perfect on {100}
- Przełam
- Uneven
- Przezroczystość
- Opaque
- Układ krystaliczny
- Triclinic
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Antoinit jest trudny do zidentyfikowania bez zaawansowanych metod analitycznych, takich jak dyfrakcja rentgenowska (XRD). W warunkach polowych lub w kolekcji można go podejrzewać na podstawie jego wyglądu - białych, kredopodobnych i bardzo miękkich nalotów lub mas w strefach utleniania złóż wolframu, zwłaszcza w asocjacji z ferberytem lub szelitem. ## Odróżnianie od podobnych Można go pomylić z innymi wtórnymi minerałami wolframu, takimi jak hydrotungstyt, a także z minerałami ilastymi (np. kaolinitem) lub innymi ziemistymi nalotami. Kaolinit jest jednak znacznie lżejszy. Pewne odróżnienie od podobnych tlenków i wodorotlenków wolframu wymaga analizy chemicznej. ## Formy kryształów Tworzy wyłącznie mikroskopijne, listewkowate lub tabliczkowe kryształy, które łączą się w ziemiste, pylaste lub kredopodobne agregaty i naloty.
Środowisko występowania
## Geneza Antoinit jest minerałem wtórnym, powstającym w wyniku wietrzenia i utleniania pierwotnych minerałów wolframu, głównie ferberytu i szelitu. Tworzy się w strefach utlenienia (żelaznych czapach) złóż wolframonośnych, często w żyłach kwarcowych. ## Asocjacje mineralne Najczęściej współwystępuje z minerałem, z którego powstał - ferberytem. Towarzyszą mu również kwarc, muskowit, a także inne wtórne minerały wolframu i żelaza, takie jak goethyt, hematyt, tungstyt i hydrotungstyt. ## Lokalizacje Najważniejszym i typowym miejscem występowania jest kopalnia złota i wolframu w Kilo, w prowincji Ituri w Demokratycznej Republice Konga. Notowany był również w niewielkich ilościach w kopalni Wolfram Camp w Queensland w Australii oraz w kilku miejscach w Brazylii.
Rzadkość
Bardzo rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Jakość okazów antoinitu ocenia się głównie na podstawie bogactwa i czystości nalotu na skale macierzystej. Ponieważ jest to minerał mikroskopijny, najbardziej cenione są okazy, gdzie antoinit tworzy wyraźne, grube i dobrze zdefiniowane skupienia, kontrastujące z podłożem. Ważna jest również dobrze udokumentowana asocjacja z innymi minerałami, zwłaszcza z ferberytem. ## Popularne stanowiska Zdecydowanie najbardziej klasyczne i poszukiwane okazy pochodzą z lokalizacji typowej w Demokratycznej Republice Konga. Okazy z innych miejsc są ekstremalnie rzadkie i stanowią dużą gratkę dla kolekcjonerów specjalizujących się w systematyce minerałów.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy antoinitu są ekstremalnie delikatne i kruche. Nie zaleca się czyszczenia mechanicznego ani przy użyciu wody, ponieważ może to zniszczyć lub rozpuścić drobne skupienia. Najbezpieczniej jest usuwać kurz za pomocą delikatnego strumienia powietrza z gruszki fotograficznej. ## Czego unikać Należy unikać kontaktu z wodą, chemikaliami, a także wszelkimi wibracjami i uderzeniami. Minerał jest bardzo miękki i łatwo ulega starciu lub rozpadowi. Przechowywać z dala od wilgoci. ## Przechowywanie Zaleca się przechowywanie okazów wyłącznie w szczelnych, wyściełanych pudełkach typu "micromount", aby chronić je przed uszkodzeniami mechanicznymi, kurzem i wilgocią. Nie nadaje się do ekspozycji poza takim zabezpieczeniem.