Anorthominasragrite

Wzór chemiczny: V₄+O(S₆+O₄)·₅H₂O

Anortominasragryt to bardzo rzadki, uwodniony siarczan wanadylu, tworzący mikroskopijne, niebieskie kryształy i naloty.

## Charakterystyka Anortominasragryt jest minerałem wtórnym z grupy siarczanów, chemicznie uwodnionym siarczanem wanadylu. Występuje w postaci bardzo małych, tabliczkowych lub listewkowych kryształów, które rzadko przekraczają 0.2 mm długości. Tworzy także skupienia ziarniste, rozetowe agregaty oraz cienkie naloty i powłoki na skałach macierzystych. Jego najbardziej charakterystyczną cechą jest intensywnie niebieska barwa. ## Właściwości fizyczne Kryształy anortominasragrytu wykazują połysk szklisty. Ze względu na niewielki rozmiar kryształów, wiele właściwości fizycznych, takich jak twardość czy gęstość, nie zostało precyzyjnie określonych. Minerał jest przezroczysty do przeświecającego. ## Barwy i odmiany Minerał ten jest jednobarwny i występuje w różnych odcieniach koloru niebieskiego, od jasnoniebieskiego po ciemnoniebieski. Nie wyróżniono żadnych jego odmian. ## Historia i nazwa Anortominasragryt został po raz pierwszy opisany w 1993 roku przez Howarda T. Evansa Jr. i Marvina E. Mrose. Jego nazwa nawiązuje do dwóch faktów: przynależności do układu trójskośnego (gr. *anorthos* - ukośny) oraz do jego związku strukturalnego z minasragrytem, który jest jego jednoskośnym odpowiednikiem (dimorfem). Nazwa minerału macierzystego, minasragrytu, pochodzi od miejsca jego odkrycia w kopalni Minas Ragra w Peru. ## Zastosowania Anortominasragryt nie ma żadnego zastosowania przemysłowego. Jego znaczenie jest wyłącznie naukowe i kolekcjonerskie, jako bardzo rzadki i specyficzny minerał wanadu.

Właściwości

Połysk: Szklisty
Rysa: Jasnoniebieska
Przezroczystość: Przezroczysty do przeświecającego
Układ krystaliczny: Trójskośny

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Anortominasragryt jest rozpoznawany na podstawie swojej intensywnie niebieskiej barwy, specyficznej formy występowania w postaci drobnych nalotów i mikroskopijnych kryształów oraz środowiska geologicznego. Kluczowe jest jego współwystępowanie z innymi minerałami wanadu, zwłaszcza patronitem. ## Odróżnianie od podobnych Minerał ten można pomylić z minasragrytem, który ma identyczny skład chemiczny i bardzo podobny wygląd. Rozróżnienie tych dwóch minerałów jest możliwe niemal wyłącznie za pomocą zaawansowanych metod analitycznych, takich jak dyfrakcja rentgenowska (XRD), która pozwala na określenie układu krystalograficznego. Wizualnie jest trudny do odróżnienia od innych wtórnych, niebieskich siarczanów wanadu lub miedzi. ## Formy kryształów Kryształy są bardzo małe, zwykle o pokroju tabliczkowym lub listewkowym. Często tworzą promieniste lub rozetowe agregaty, a także cienkie, pylaste naloty i skorupy.

Środowisko występowania

## Geneza Anortominasragryt jest minerałem wtórnym, powstającym w wyniku wietrzenia i utleniania złóż siarczków wanadu, głównie patronitu (VS₄). Tworzy się w strefach utleniania (żelaznych czapach) tych złóż, w warunkach niskiej temperatury i pod wpływem wód powierzchniowych. ## Asocjacje mineralne Minerał ten najczęściej współwystępuje z minerałem, z którego powstaje - patronitem. Towarzyszą mu również inne wtórne minerały wanadu, takie jak minasragryt, oraz siarczki żelaza jak piryt i markasyt. ## Lokalizacje Jedyne potwierdzone i klasyczne miejsce występowania (lokalizacja typowa) anortominasragrytu na świecie to kopalnia Minas Ragra w departamencie Pasco w Peru. Jest to największe na świecie złoże wanadu, znane z występowania wielu rzadkich minerałów tego pierwiastka.

Rzadkość

Bardzo rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Atrakcyjność kolekcjonerska okazów anortominasragrytu zależy przede wszystkim od intensywności i nasycenia niebieskiej barwy oraz bogactwa nalotu na skale macierzystej. Najbardziej cenione są okazy, na których widoczne są, nawet pod powiększeniem, wykształcone mikrokryształy tworzące rozetowe skupienia. Ze względu na mikroskopijny rozmiar kryształów, ich forma i czystość mają drugorzędne znaczenie w porównaniu z ogólnym pokryciem i kolorem. ## Popularne stanowiska Jedynym źródłem okazów kolekcjonerskich jest historyczna lokalizacja typowa - kopalnia Minas Ragra w Peru. Materiał z tego miejsca jest niezwykle rzadki na rynku.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Okazy należy czyścić wyłącznie sprężonym powietrzem w celu usunięcia kurzu. Ze względu na rozpuszczalność w wodzie i ekstremalną delikatność, należy unikać jakiegokolwiek kontaktu z płynami i czyszczenia mechanicznego. ## Czego unikać Należy bezwzględnie unikać kontaktu z wodą, która może rozpuścić i zniszczyć minerał. Należy go również chronić przed wysoką wilgotnością powietrza, która może prowadzić do jego powolnej degradacji. Unikać wibracji i wstrząsów. ## Przechowywanie Okazy anortominasragrytu muszą być przechowywane w szczelnych, suchych pojemnikach, najlepiej z dodatkiem środka pochłaniającego wilgoć (np. żelu krzemionkowego). Powinny być eksponowane z dala od źródeł ciepła i wilgoci.

Powiązane minerały

Źródła

IMA Mineral List (CNMNC)

Czytaj więcej