Angelit

Wzór chemiczny: CaS<sup>6+</sup>O<sub>4</sub>

Angielit jest minerałem z grupy siarczanów, odmianą anhydrytu, charakteryzującą się delikatnymi, niebieskimi barwami.

## Charakterystyka Angielit to niebieska odmiana anhydrytu, minerału z grupy siarczanów. Zazwyczaj występuje w postaci zbitych mas o drobnokrystalicznej strukturze, rzadziej tworzy dobrze wykształcone kryształy. Jego barwa waha się od jasnoniebieskiej do liliowoniebieskiej, często z białymi lub szarymi smugami. Powierzchnia angielitu jest zazwyczaj matowa lub lekko woskowa. ## Właściwości fizyczne Angielit wykazuje twardość w zakresie 3-3.5 w skali Mohsa, co czyni go stosunkowo miękkim minerałem. Jego połysk jest szklisty do perłowego na świeżych przełamach, natomiast na powierzchniach zwietrzałych staje się matowy. Jest przezroczysty do przeświecającego. Angielit ma doskonałą łupliwość w trzech kierunkach, co oznacza, że łatwo rozpada się na regularne fragmenty. ## Barwy i odmiany Typową barwą angielitu jest błękit, często z odcieniami fioletu lub szarości. Intensywność barwy może być zróżnicowana, od bardzo jasnych, niemal białych tonów, po bardziej nasycone błękity. Nie wyróżnia się specyficznych odmian handlowych poza samą nazwą "angielit" dla niebieskiego anhydrytu. ## Historia i nazwa Nazwa "angielit" pochodzi od greckiego słowa "angelos", co oznacza "posłaniec", prawdopodobnie w nawiązaniu do jego eterycznego, anielskiego wyglądu lub delikatnej barwy. Jest to stosunkowo nowa nazwa handlowa dla niebieskiej odmiany anhydrytu, która zyskała popularność w jubilerstwie i kolekcjonerstwie. ## Zastosowania Angielit, ze względu na swoją delikatną barwę i stosunkowo niską twardość, jest wykorzystywany głównie w jubilerstwie do wyrobu kaboszonów, koralików i rzeźb, a także jako kamień ozdobny. Jest również ceniony przez kolekcjonerów minerałów.

Właściwości

Twardość Mohsa
3-3.5
Połysk
Szklisty do perłowego
Rysa
Biała
Gęstość
0
Łupliwość
Doskonała wg {010}, {100} i {001}
Przełam
Nierówny
Przezroczystość
Przezroczysty do przeświecającego
Układ krystaliczny
Rombowy

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Angielit można rozpoznać po jego charakterystycznej niebieskiej barwie, często z odcieniami fioletu lub szarości, oraz zbitej, drobnokrystalicznej strukturze. Jest stosunkowo miękki, co można sprawdzić, próbując zarysować go paznokciem (choć nie jest to zalecana metoda dla cennych okazów). Wykazuje szklisty do perłowego połysk na świeżych przełamach. ## Odróżnianie od podobnych Angielit może być mylony z chalcedonem, lapis lazuli lub sodalitem, jednak różni się od nich twardością i składem chemicznym. Chalcedon jest znacznie twardszy, lapis lazuli często zawiera piryt, a sodalit ma zazwyczaj ciemniejszy, bardziej intensywny błękit. Angielit jest również odmianą anhydrytu, co oznacza, że w kontakcie z wodą może przekształcić się w gips, czego nie obserwuje się w przypadku innych niebieskich minerałów. ## Formy kryształów Angielit najczęściej występuje w postaci zbitych, ziarnistych lub włóknistych agregatów. Rzadziej tworzy dobrze wykształcone kryształy, które są zazwyczaj tabliczkowe lub słupkowe.

Środowisko występowania

## Geneza Angielit powstaje w środowiskach ewaporatowych, gdzie dochodzi do odparowania słonych wód morskich lub jeziornych. Jest to minerał wtórny, tworzący się z anhydrytu w wyniku procesów metamorfizmu lub diagenezy. Często występuje w złożach soli i gipsów. ## Asocjacje mineralne Angielit często współwystępuje z innymi minerałami ewaporatowymi, takimi jak gips, halit, celestyn oraz kalcyt. Może być również znajdowany w towarzystwie siarki rodzimej. ## Lokalizacje Najbardziej znane złoża angielitu znajdują się w Peru, zwłaszcza w rejonie San Pedro de Cachiyacu. Inne miejsca występowania to Meksyk, Polska (np. okolice Lubina), Niemcy i Stany Zjednoczone.

Rzadkość

Ekstremalnie rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Najbardziej cenione okazy angielitu charakteryzują się intensywną, jednolitą barwą niebieską, bez znaczących wtrąceń czy przebarwień. Ważna jest również przezroczystość lub przeświecalność oraz brak pęknięć i uszkodzeń mechanicznych. Okazy o dobrze wykształconych kryształach są rzadkie i szczególnie poszukiwane. ## Ceny rynkowe Ceny angielitu są zróżnicowane i zależą od jakości, rozmiaru i formy okazu. Małe, surowe kawałki mogą kosztować od kilku do kilkunastu złotych. Większe, dobrze wybarwione okazy, zwłaszcza te w formie kaboszonów lub rzeźb, mogą osiągać ceny od kilkudziesięciu do kilkuset złotych. Wyjątkowo rzadkie i estetyczne kryształy mogą być znacznie droższe. ## Popularne stanowiska Najbardziej cenione okazy angielitu pochodzą z Peru, gdzie występują w dużych ilościach i charakteryzują się piękną, niebieską barwą.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Angielit jest minerałem stosunkowo miękkim, dlatego należy czyścić go delikatnie. Najlepiej używać miękkiej, wilgotnej ściereczki lub szczoteczki. Można użyć letniej wody z niewielką ilością łagodnego mydła, a następnie dokładnie spłukać czystą wodą. Po umyciu należy go osuszyć, unikając pozostawiania wilgoci. ## Czego unikać Należy unikać kontaktu angielitu z kwasami, silnymi detergentami i substancjami chemicznymi, które mogą uszkodzić jego powierzchnię lub zmienić barwę. Ze względu na jego miękkość, należy chronić go przed zarysowaniami i uderzeniami. Długotrwała ekspozycja na światło słoneczne może spowodować blaknięcie koloru. Angielit jest również wrażliwy na wilgoć, ponieważ jest odmianą anhydrytu, który w kontakcie z wodą może przekształcić się w gips, co prowadzi do utraty struktury i wyglądu. ## Przechowywanie Angielit najlepiej przechowywać w suchym miejscu, z dala od bezpośredniego światła słonecznego i źródeł wilgoci. Idealnie jest umieścić go w miękkim woreczku lub oddzielnym pudełku, aby zapobiec zarysowaniom od innych, twardszych minerałów. W przypadku ekspozycji, należy zapewnić mu stabilne warunki, chroniące przed zmianami temperatury i wilgotności.

Powiązane minerały

Źródła zewnętrzne

Źródła

Czytaj więcej