Andreybulakhite
Wzór chemiczny: Ni<sup>2+</sup>((C<sub>2</sub>)<sup>6+</sup>O<sub>4</sub>)·2H<sub>2</sub>O
Andreybulakhit to ekstremalnie rzadki, nowo odkryty minerał z grupy szczawianów, tworzący mikroskopijne, zielone kryształy na podłożu kwarcowym.
Właściwości
- Połysk
- Szklisty
- Rysa
- Jasnozielona
- Łupliwość
- Dobra wg {100}
- Przełam
- Nierówny
- Przezroczystość
- Przezroczysty do przeświecającego
- Układ krystaliczny
- Jednoskośny
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Identyfikacja minerału jest możliwa wyłącznie za pomocą zaawansowanych metod analitycznych, takich jak spektroskopia Ramana czy analiza chemiczna w mikrosondzie elektronowej (EDS). Wizualnie, w terenie lub w kolekcji, jest niemożliwy do odróżnienia od innych wtórnych, zielonych minerałów niklu bez specjalistycznego sprzętu. ## Odróżnianie od podobnych Może być mylony z innymi rzadkimi szczawianami niklu, takimi jak moolooit, lub innymi wtórnymi minerałami niklu (np. annabergit). Ostateczne rozróżnienie wymaga analizy strukturalnej i chemicznej. ## Formy kryształów Tworzy bardzo małe, igiełkowe lub listewkowe kryształy, zazwyczaj zgrupowane w promieniste lub chaotyczne agregaty. Kryształy są wydłużone wzdłuż osi [001] i spłaszczone.
Środowisko występowania
## Geneza Andreybulakhit jest minerałem wtórnym, który prawdopodobnie powstał w wyniku procesów hydrotermalnych lub wietrzenia. Jego dokładna geneza jest wciąż przedmiotem badań, ale przypuszcza się, że uformował się w warunkach niskotemperaturowych w obecności roztworów bogatych w nikiel i kwas szczawiowy, pochodzący z rozkładu materii organicznej. ## Asocjacje mineralne Występuje w towarzystwie kwarcu, na którym tworzy naloty. ## Lokalizacje Jedynym potwierdzonym miejscem występowania (lokalizacja typowa) jest historyczny materiał z hałd górniczych w rejonie Schlema-Alberoda, Erzgebirge, Saksonia, Niemcy. Jest to obszar znany z mineralizacji uranowo-kobaltowo-niklowej.
Rzadkość
Ekstremalnie rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Jako minerał typu "micromount", o wartości decyduje przede wszystkim bogactwo i estetyka agregatów krystalicznych na matrycy kwarcowej. Cenione są okazy z wyraźnie uformowanymi, intensywnie zielonymi kryształami, tworzącymi atrakcyjne wizualnie grupy. Ze względu na ekstremalną rzadkość, każdy potwierdzony analitycznie okaz ma wysoką wartość naukową i kolekcjonerską.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Ze względu na ekstremalną rzadkość, niewielkie rozmiary i kruchość kryształów, czyszczenie mechaniczne jest absolutnie niewskazane. Okazy należy chronić przed kurzem w zamkniętych pojemnikach. ## Czego unikać Wszelkie chemikalia, ultradźwięki oraz kontakt z wodą mogą bezpowrotnie uszkodzić lub zniszczyć delikatne kryształy. Należy unikać zmian temperatury i ekspozycji na bezpośrednie światło słoneczne. ## Przechowywanie Okazy andreybulakhitu powinny być przechowywane wyłącznie w specjalistycznych, zamykanych pudełkach typu "micromount", chroniących przed kurzem, wilgocią i uszkodzeniami mechanicznymi. Każda manipulacja powinna odbywać się z najwyższą ostrożnością.