Alunite
Wzór chemiczny: KAl<sub>3</sub>(S<sup>6+</sup>O<sub>4</sub>)<sub>2</sub>(OH)<sub>6</sub>
Ałunit to siarczan potasu i glinu, występujący głównie w zmienionych hydrotermalnie skałach wulkanicznych, często w postaci mas ziemistych lub drobnych kryształów.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 3.5-4
- Połysk
- Vitreous to Pearly
- Rysa
- White
- Gęstość
- 2.6-2.9
- Łupliwość
- Distinct on {0001}
- Przełam
- Conchoidal to Uneven
- Przezroczystość
- Transparent to Translucent
- Układ krystaliczny
- Trigonal
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Ałunit rozpoznaje się po jego występowaniu w strefach hydrotermalnej alteracji skał wulkanicznych, niskiej twardości oraz charakterystycznym perłowym połysku na płaszczyznach łupliwości. Nie reaguje z zimnym kwasem solnym. ## Odróżnianie od podobnych Masywny ałunit bywa mylony z kaolinitem, chalcedonem lub drobnokrystalicznym dolomitem i magnezytem. Od węglanów odróżnia go brak reakcji z kwasem solnym. Od kwarcu i chalcedonu jest znacznie bardziej miękki. ## Formy kryształów Kryształy ałunitu są zazwyczaj małymi, ostro zakończonymi romboedrami, często spłaszczonymi, tworzącymi formy tabliczkowe. Niekiedy upodabniają się do sześcianów. Najczęściej jednak występuje w skupieniach zbitych, ziarnistych i włóknistych.
Środowisko występowania
## Geneza Ałunit jest typowym minerałem pochodzenia hydrotermalnego. Powstaje w wyniku oddziaływania bogatych w siarkę, kwaśnych roztworów na skały wulkaniczne bogate w potas, takie jak ryolity i trachity. Tworzy się również w strefach utleniania (czapach żelaznych) złóż kruszców. ## Asocjacje mineralne Często współwystępuje z kwarcem, pirytem, kaolinitem, dickitem, diasporą, hematytem oraz innymi siarczanami, takimi jak jarosyt. ## Lokalizacje Ważne złoża i wystąpienia ałunitu znajdują się w Tolfa we Włoszech (lokalizacja typowa), Marysvale w stanie Utah (USA), gdzie tworzy rozległe złoża, a także w Goldfield (Nevada, USA), Red Mountain (Kolorado, USA), Bulahdelah (Australia) i w Hiszpanii.
Rzadkość
Niezbyt pospolity
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Najbardziej cenione przez kolekcjonerów są okazy z dobrze wykształconymi, ostrymi i lśniącymi kryształami romboedrycznymi. Atrakcyjność podnosi ich przezroczystość oraz kontrastujące umiejscowienie na matrycy skalnej. Różowe lub czerwonawe zabarwienie również jest pożądane. ## Popularne stanowiska Klasyczne okazy krystaliczne pochodzą z Tolfa we Włoszech. Piękne, różowe kryształy znajdowano w kopalni Tambo w Chile. Złoża w Marysvale w Utah dostarczają bogatych okazów masywnych, ważnych z historycznego i złożowego punktu widzenia.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy ałunitu należy czyścić delikatnie, używając miękkiego pędzelka i wody destylowanej. Należy unikać myjek ultradźwiękowych. ## Czego unikać Minerał jest wrażliwy na zarysowania ze względu na swoją niską twardość. Jest rozpuszczalny w kwasie siarkowym, dlatego należy unikać kontaktu z chemikaliami. Nie wymaga specjalnej ochrony przed światłem czy temperaturą. ## Przechowywanie Ałunit powinien być przechowywany osobno, z dala od twardszych minerałów, aby zapobiec uszkodzeniom mechanicznym. Najlepiej trzymać go w osobnych pudełkach lub na miękkiej wyściółce.