Alumoklyuchevskite
Wzór chemiczny: K<sub>3</sub>Cu<sup>2+</sup><sub>3</sub>AlO<sub>2</sub>(S<sup>6+</sup>O<sub>4</sub>)<sub>4</sub>
Ekstremalnie rzadki siarczan potasu, miedzi i glinu, tworzący szmaragdowozielone kryształy w fumarolach wulkanicznych.
Opis
## Charakterystyka Alumoklyuchevskit jest minerałem z grupy siarczanów, chemicznie złożonym siarczanem potasu, miedzi i glinu. Występuje w formie niewielkich, pryzmatycznych lub igiełkowych kryształów, które rzadko przekraczają 1 mm długości. Najczęściej tworzy promieniste lub wachlarzowate agregaty, a także naskorupienia na porowatym podłożu wulkanicznym (skorii). Jego najbardziej charakterystyczną cechą jest intensywna, szmaragdowozielona do ciemnozielonej barwa. ## Właściwości fizyczne Minerał ten charakteryzuje się szklistym połyskiem. Jest przezroczysty do przeświecającego. Jego gęstość obliczona wynosi około 3.05 g/cm³. Ze względu na niewielkie rozmiary i rzadkość występowania, wiele jego właściwości fizycznych, jak twardość, nie zostało dokładnie zbadanych. ## Barwy i odmiany Alumoklyuchevskit występuje w jednolitym, charakterystycznym kolorze, od szmaragdowozielonego po ciemnozielony. Nie są znane jego odmiany barwne ani handlowe. ## Historia i nazwa Minerał został oficjalnie opisany w 1999 roku przez Ludmiłę Pawłowną Wergasową i jej zespół. Nazwa nawiązuje do jego składu chemicznego - obecności glinu (łac. *aluminium*) oraz do jego strukturalnego i chemicznego podobieństwa do minerału klyuchevskitu. Klyuchevskit z kolei wziął swoją nazwę od wulkanu Kluczewska Sopka na Kamczatce, w rejonie którego oba minerały zostały odkryte. ## Zastosowania Ze względu na swoją ekstremalną rzadkość i występowanie w postaci mikroskopijnych kryształów, alumoklyuchevskit nie ma żadnego zastosowania przemysłowego. Jest natomiast obiektem zainteresowania naukowego oraz cennym nabytkiem dla wyspecjalizowanych kolekcjonerów rzadkich minerałów.
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Kluczowymi cechami do identyfikacji alumoklyuchevskitu są jego szmaragdowozielona barwa, forma występowania (promieniste agregaty igiełkowych kryształów) oraz unikalne środowisko geologiczne - fumarole wulkaniczne. Pewna identyfikacja jest możliwa niemal wyłącznie na podstawie znajomości miejsca pochodzenia (wulkan Tołbaczyk). ## Odróżnianie od podobnych Minerał ten może być mylony z innymi zielonymi siarczanami miedzi występującymi w tym samym środowisku, takimi jak klyuchevskit. Odróżnienie gołym okiem jest praktycznie niemożliwe. Klyuchevskit nie zawiera glinu, więc ostateczne rozróżnienie wymaga zaawansowanych metod analitycznych, takich jak mikroanaliza rentgenowska (EDS/WDS) lub dyfrakcja rentgenowska (XRD). ## Formy kryształów Alumoklyuchevskit tworzy wydłużone, pryzmatyczne do igiełkowych kryształy. Rzadko występują one pojedynczo, najczęściej zrastają się w promieniste, gwiaździste lub wachlarzopodobne agregaty, a także tworzą cienkie naskorupienia i naloty.
Środowisko geologiczne
## Geneza Alumoklyuchevskit jest minerałem pochodzenia ekshalacyjnego. Powstaje w wyniku sublimacji z gorących gazów wulkanicznych w środowisku bogatym w tlen. Krystalizuje na ścianach fumaroli i na fragmentach lawy wulkanicznej w stosunkowo wysokich temperaturach, szacowanych na 150-400°C. ## Asocjacje mineralne Minerał ten występuje w towarzystwie innych rzadkich produktów ekshalacji wulkanicznych. Do jego najczęstszych minerałów towarzyszących należą klyuchevskit, ponomarevit, langbeinit, tenoryt, hematyt, a także halit i sylwin. ## Lokalizacje Alumoklyuchevskit jest znany wyłącznie z jednego miejsca na świecie - jest to jego lokalizacja typowa. Został znaleziony w fumaroli Arsenatnaya, na drugim stożku żużlowym Północnego Przełomu Wielkiej Erupcji Szczelinowej Tołbaczyka, na wulkanie Tołbaczyk (Kamczatka, Rosja).
Rzadkość
Ekstremalnie rzadki
Aspekty kolekcjonerskie
## Kryteria jakości Jakość okazów alumoklyuchevskitu, które są niemal wyłącznie mikromontami, ocenia się na podstawie kilku kryteriów. Najważniejsza jest obfitość minerału na matrycy oraz wielkość i wykształcenie poszczególnych agregatów. Wyżej cenione są okazy z wyraźnymi, promienistymi strukturami o intensywnie szmaragdowej barwie. Dodatkowym atutem jest obecność dobrze zdefiniowanych kryształów innych rzadkich minerałów towarzyszących. ## Popularne stanowiska Jedynym źródłem okazów alumoklyuchevskitu jest jego typowa lokalizacja na wulkanie Tołbaczyk na Kamczatce. Wszystkie dostępne na rynku kolekcjonerskim okazy pochodzą z tego jednego miejsca i są pozyskiwane podczas specjalistycznych wypraw naukowych.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy alumoklyuchevskitu są niezwykle delikatne i potencjalnie rozpuszczalne w wodzie. Czyszczenie należy ograniczyć do absolutnego minimum. Dopuszczalne jest jedynie bardzo ostrożne usuwanie kurzu za pomocą miękkiego, suchego pędzelka lub delikatnego strumienia sprężonego powietrza z dużej odległości. ## Czego unikać Należy bezwzględnie unikać kontaktu z wodą, roztworami chemicznymi, a zwłaszcza kwasami. Minerał jest niestabilny w wilgotnym środowisku i może ulec degradacji. Należy go chronić przed wysoką temperaturą, jej gwałtownymi zmianami oraz bezpośrednim światłem słonecznym. Myjki ultradźwiękowe są zabronione. ## Przechowywanie Zaleca się przechowywanie okazów w szczelnych pojemnikach (np. typu "perky box"), które chronią przed wilgocią i zanieczyszczeniami z powietrza. Najlepszym środowiskiem jest stabilne, suche miejsce o stałej temperaturze, z dala od źródeł światła.