Alumoklyuchevskite

Wzór chemiczny: K<sub>3</sub>Cu<sup>2+</sup><sub>3</sub>AlO<sub>2</sub>(S<sup>6+</sup>O<sub>4</sub>)<sub>4</sub>

Ekstremalnie rzadki siarczan potasu, miedzi i glinu, tworzący szmaragdowozielone kryształy w fumarolach wulkanicznych.

## Charakterystyka Alumoklyuchevskit jest minerałem z grupy siarczanów, chemicznie złożonym siarczanem potasu, miedzi i glinu. Występuje w formie niewielkich, pryzmatycznych lub igiełkowych kryształów, które rzadko przekraczają 1 mm długości. Najczęściej tworzy promieniste lub wachlarzowate agregaty, a także naskorupienia na porowatym podłożu wulkanicznym (skorii). Jego najbardziej charakterystyczną cechą jest intensywna, szmaragdowozielona do ciemnozielonej barwa. ## Właściwości fizyczne Minerał ten charakteryzuje się szklistym połyskiem. Jest przezroczysty do przeświecającego. Jego gęstość obliczona wynosi około 3.05 g/cm³. Ze względu na niewielkie rozmiary i rzadkość występowania, wiele jego właściwości fizycznych, jak twardość, nie zostało dokładnie zbadanych. ## Barwy i odmiany Alumoklyuchevskit występuje w jednolitym, charakterystycznym kolorze, od szmaragdowozielonego po ciemnozielony. Nie są znane jego odmiany barwne ani handlowe. ## Historia i nazwa Minerał został oficjalnie opisany w 1999 roku przez Ludmiłę Pawłowną Wergasową i jej zespół. Nazwa nawiązuje do jego składu chemicznego - obecności glinu (łac. *aluminium*) oraz do jego strukturalnego i chemicznego podobieństwa do minerału klyuchevskitu. Klyuchevskit z kolei wziął swoją nazwę od wulkanu Kluczewska Sopka na Kamczatce, w rejonie którego oba minerały zostały odkryte. ## Zastosowania Ze względu na swoją ekstremalną rzadkość i występowanie w postaci mikroskopijnych kryształów, alumoklyuchevskit nie ma żadnego zastosowania przemysłowego. Jest natomiast obiektem zainteresowania naukowego oraz cennym nabytkiem dla wyspecjalizowanych kolekcjonerów rzadkich minerałów.

Właściwości

Połysk
Vitreous
Rysa
Light green
Gęstość
3.05
Łupliwość
None
Przełam
Uneven
Przezroczystość
Transparent to translucent
Układ krystaliczny
Monoclinic

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Kluczowymi cechami do identyfikacji alumoklyuchevskitu są jego szmaragdowozielona barwa, forma występowania (promieniste agregaty igiełkowych kryształów) oraz unikalne środowisko geologiczne - fumarole wulkaniczne. Pewna identyfikacja jest możliwa niemal wyłącznie na podstawie znajomości miejsca pochodzenia (wulkan Tołbaczyk). ## Odróżnianie od podobnych Minerał ten może być mylony z innymi zielonymi siarczanami miedzi występującymi w tym samym środowisku, takimi jak klyuchevskit. Odróżnienie gołym okiem jest praktycznie niemożliwe. Klyuchevskit nie zawiera glinu, więc ostateczne rozróżnienie wymaga zaawansowanych metod analitycznych, takich jak mikroanaliza rentgenowska (EDS/WDS) lub dyfrakcja rentgenowska (XRD). ## Formy kryształów Alumoklyuchevskit tworzy wydłużone, pryzmatyczne do igiełkowych kryształy. Rzadko występują one pojedynczo, najczęściej zrastają się w promieniste, gwiaździste lub wachlarzopodobne agregaty, a także tworzą cienkie naskorupienia i naloty.

Środowisko występowania

## Geneza Alumoklyuchevskit jest minerałem pochodzenia ekshalacyjnego. Powstaje w wyniku sublimacji z gorących gazów wulkanicznych w środowisku bogatym w tlen. Krystalizuje na ścianach fumaroli i na fragmentach lawy wulkanicznej w stosunkowo wysokich temperaturach, szacowanych na 150-400°C. ## Asocjacje mineralne Minerał ten występuje w towarzystwie innych rzadkich produktów ekshalacji wulkanicznych. Do jego najczęstszych minerałów towarzyszących należą klyuchevskit, ponomarevit, langbeinit, tenoryt, hematyt, a także halit i sylwin. ## Lokalizacje Alumoklyuchevskit jest znany wyłącznie z jednego miejsca na świecie - jest to jego lokalizacja typowa. Został znaleziony w fumaroli Arsenatnaya, na drugim stożku żużlowym Północnego Przełomu Wielkiej Erupcji Szczelinowej Tołbaczyka, na wulkanie Tołbaczyk (Kamczatka, Rosja).

Rzadkość

Ekstremalnie rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Jakość okazów alumoklyuchevskitu, które są niemal wyłącznie mikromontami, ocenia się na podstawie kilku kryteriów. Najważniejsza jest obfitość minerału na matrycy oraz wielkość i wykształcenie poszczególnych agregatów. Wyżej cenione są okazy z wyraźnymi, promienistymi strukturami o intensywnie szmaragdowej barwie. Dodatkowym atutem jest obecność dobrze zdefiniowanych kryształów innych rzadkich minerałów towarzyszących. ## Popularne stanowiska Jedynym źródłem okazów alumoklyuchevskitu jest jego typowa lokalizacja na wulkanie Tołbaczyk na Kamczatce. Wszystkie dostępne na rynku kolekcjonerskim okazy pochodzą z tego jednego miejsca i są pozyskiwane podczas specjalistycznych wypraw naukowych.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Okazy alumoklyuchevskitu są niezwykle delikatne i potencjalnie rozpuszczalne w wodzie. Czyszczenie należy ograniczyć do absolutnego minimum. Dopuszczalne jest jedynie bardzo ostrożne usuwanie kurzu za pomocą miękkiego, suchego pędzelka lub delikatnego strumienia sprężonego powietrza z dużej odległości. ## Czego unikać Należy bezwzględnie unikać kontaktu z wodą, roztworami chemicznymi, a zwłaszcza kwasami. Minerał jest niestabilny w wilgotnym środowisku i może ulec degradacji. Należy go chronić przed wysoką temperaturą, jej gwałtownymi zmianami oraz bezpośrednim światłem słonecznym. Myjki ultradźwiękowe są zabronione. ## Przechowywanie Zaleca się przechowywanie okazów w szczelnych pojemnikach (np. typu "perky box"), które chronią przed wilgocią i zanieczyszczeniami z powietrza. Najlepszym środowiskiem jest stabilne, suche miejsce o stałej temperaturze, z dala od źródeł światła.

Źródła

Czytaj więcej