Aluminomagnesiohulsite

Wzór chemiczny: Mg<sub>2</sub>AlO<sub>2</sub>(BO<sub>3</sub>)

Aluminomagnesiohulsite to bardzo rzadki, czarny minerał z grupy hulzytu, będący boranem magnezu i glinu.

## Charakterystyka Aluminomagnesiohulsite jest minerałem z grupy hulzytu, należącym do boranów. Występuje w postaci wydłużonych, pryzmatycznych kryształów, które mogą osiągać do 2 mm długości. Zazwyczaj tworzy promieniste agregaty lub występuje jako pojedyncze, wrośnięte w skale kryształy. Jego barwa jest czarna, a na cienkich krawędziach może przeświecać na ciemnobrązowo. ## Właściwości fizyczne Minerał ten charakteryzuje się dużą twardością, szacowaną na 6 w skali Mohsa. Ma silny, metaliczny połysk. Jest nieprzezroczysty, z wyjątkiem bardzo cienkich odłamków, które mogą być przeświecające. Gęstość wynosi około 3.73 g/cm³. ## Barwy i odmiany Aluminomagnesiohulsite jest jednolity kolorystycznie i występuje wyłącznie w barwie czarnej. Nie wyróżniono dla niego żadnych odmian. ## Historia i nazwa Nazwa minerału, zatwierdzona przez IMA w 2002 roku, nawiązuje do jego składu chemicznego - dominacji glinu (Alumino-) i magnezu (magnesio-) oraz do jego strukturalnego związku z hulzytem. Został odkryty na złożu Titovskoye w Górach Tas-Khayakhtakh w Jakucji (Rosja). ## Zastosowania Ze względu na swoją ekstremalną rzadkość, aluminomagnesiohulsite nie ma żadnego zastosowania praktycznego i stanowi wyłącznie obiekt zainteresowania naukowego oraz kolekcjonerskiego dla wyspecjalizowanych zbieraczy minerałów rzadkich.

Właściwości

Twardość Mohsa
6
Połysk
Metaliczny
Rysa
Czarna
Gęstość
3.73
Łupliwość
Dobra na {010}
Przełam
Nierówny
Przezroczystość
Nieprzezroczysty
Układ krystaliczny
Monokliniczny

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Identyfikacja aluminomagnesiohulsite w terenie jest praktycznie niemożliwa bez specjalistycznego sprzętu. W kolekcji rozpoznaje się go po czarnej barwie, metalicznym połysku, pryzmatycznej formie kryształów i współwystępowaniu z innymi minerałami ze skarnów magnezowych. Pewne oznaczenie wymaga analizy chemicznej (EDS/WDS) i rentgenowskiej (XRD). ## Odróżnianie od podobnych Można go pomylić z innymi czarnymi, pryzmatycznymi minerałami z grupy hulzytu (hulzyt, magnesiohulzyt) lub turmalinem (schörl). Odróżnienie od minerałów z własnej grupy jest możliwe tylko za pomocą analizy chemicznej. Od turmalinu różni się układem krystalograficznym (jednoskośny vs. trygonalny) i twardszym, bardziej metalicznym połyskiem. ## Formy kryształów Tworzy wydłużone, słupkowe lub igiełkowe kryształy o przekroju zbliżonym do kwadratu. Często występują w formie promienistych lub chaotycznych agregatów wrośniętych w kalcyt lub inne minerały skały macierzystej.

Środowisko występowania

## Geneza Aluminomagnesiohulsite powstaje w warunkach metamorfizmu kontaktowego, w skarnach magnezowych. Tworzy się na kontakcie intruzji granitowych z dolomitami, w strefach wzbogaconych w bor. ## Asocjacje mineralne Najczęściej współwystępuje z kalcytem, kotoitem, fluoborytem, sinhalitem, spinellem, a także innymi minerałami z grupy hulzytu. ## Lokalizacje Jedynym potwierdzonym miejscem występowania tego minerału na świecie jest jego lokalizacja typowa - złoże boru Titovskoye, w masywie Tas-Khayakhtakh, w Jakucji (Republika Sacha), Rosja.

Rzadkość

Ekstremalnie rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Jakość okazu zależy przede wszystkim od wielkości i wykształcenia kryształów. Najbardziej cenione są okazy z wyraźnie widocznymi, ostro zakończonymi kryształami, tworzącymi estetyczne, promieniste agregaty. Kontrast z jasnym tłem (np. białym kalcytem) również podnosi wartość wizualną i kolekcjonerską. ## Popularne stanowiska Wszystkie dostępne na rynku kolekcjonerskim okazy pochodzą z jednego miejsca na świecie - złoża Titovskoye w Rosji.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Ze względu na twardość, można go czyścić miękką szczoteczką i wodą destylowaną. Należy jednak zachować ostrożność, ponieważ okazy są zazwyczaj małe i mogą być kruche. ## Czego unikać Należy unikać kontaktu z silnymi kwasami, które mogą uszkodzić minerał. Nie ma szczególnych zaleceń dotyczących ekspozycji na światło czy temperaturę, ale jak w przypadku każdego rzadkiego minerału, zaleca się stabilne warunki. ## Przechowywanie Okazy najlepiej przechowywać w zamykanych pudełkach klaserowych, aby chronić je przed kurzem i uszkodzeniami mechanicznymi. Ze względu na mały rozmiar kryształów, zaleca się ostrożność przy manipulacji.

Powiązane minerały

Źródła

Czytaj więcej