Aluminocoquimbite

Wzór chemiczny: Al<sub>2</sub>Fe<sup>3+</sup><sub>2</sub>(S<sup>6+</sup>O<sub>4</sub>)<sub>6</sub>(H<sub>2</sub>O)<sub>12</sub>·9H<sub>2</sub>O

Aluminokokimbit to rzadki, uwodniony siarczan glinu i żelaza, tworzący niewielkie, fioletowe lub różowe kryształy o heksagonalnym pokroju.

## Charakterystyka Aluminokokimbit jest minerałem z grupy siarczanów, stanowiącym glinowy analog kokimbitu. Tworzy zazwyczaj niewielkie, dobrze wykształcone kryształy o pokroju tabliczkowym lub krótkosłupowym i zarysie heksagonalnym. Występuje również w formie skupień ziarnistych oraz jako naloty i skorupy. Jest minerałem kruchym i lekkim. ## Właściwości fizyczne Twardość aluminokokimbitu w skali Mohsa wynosi około 2.5, co klasyfikuje go jako minerał miękki. Ma połysk szklisty i jest przezroczysty do przeświecającego. Jego gęstość to około 2.06-2.11 g/cm³. Jedną z jego kluczowych właściwości jest rozpuszczalność w wodzie. ## Barwy i odmiany Najczęściej spotykane są okazy o barwie bladoróżowej, fioletowej, lawendowej lub liliowej. Bywa także bezbarwny. Nie wyróżnia się jego odmian handlowych ani barwnych. ## Historia i nazwa Minerał został po raz pierwszy opisany w 1979 roku przez Iwana Kubiszyna, Lidyę F. Hramovą i G. I. Ptushko. Jego nazwa nawiązuje do składu chemicznego (obecność glinu - łac. *aluminium*) oraz do strukturalnego i chemicznego podobieństwa do kokimbitu. ## Zastosowania Ze względu na swoją rzadkość i niestabilność, aluminokokimbit nie ma żadnego zastosowania przemysłowego. Stanowi wyłącznie obiekt zainteresowania naukowego i kolekcjonerskiego.

Właściwości

Twardość Mohsa
2.5
Połysk
Vitreous
Rysa
White
Gęstość
2.06-2.11
Łupliwość
Indistinct on {0001}
Przełam
Conchoidal to uneven
Przezroczystość
Transparent to translucent
Układ krystaliczny
Trigonal

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Cechami ułatwiającymi identyfikację są: charakterystyczna bladoróżowa lub fioletowa barwa, heksagonalny zarys kryształów, niska twardość oraz szklisty połysk. Kluczową, choć destrukcyjną cechą diagnostyczną jest jego rozpuszczalność w wodzie. Występowanie w paragenezie z innymi wtórnymi siarczanami w suchych środowiskach jest również ważną wskazówką. ## Odróżnianie od podobnych Aluminokokimbit jest najczęściej mylony z **kokimbitem**. Kokimbit ma zwykle intensywniejszą, ciemnofioletową barwę, podczas gdy aluminokokimbit jest jaśniejszy. Pewne rozróżnienie tych dwóch minerałów wymaga jednak analizy chemicznej (np. EDS) w celu określenia, który pierwiastek - glin czy żelazo - dominuje w strukturze. Od włóknistych siarczanów, takich jak **halotrichit**, odróżnia go pokrój kryształów (słupowy/tabliczkowy, a nie igiełkowy). ## Formy kryształów Tworzy krótkie, pryzmatyczne lub tabliczkowe kryształy o podstawie sześciobocznej. Często występują w formie promienistych lub ziarnistych agregatów, a także jako powłoki i naloty na innych minerałach.

Środowisko występowania

## Geneza Aluminokokimbit jest minerałem wtórnym, powstającym w strefach utleniania złóż kruszców siarczkowych (głównie pirytu) w skałach bogatych w glin. Tworzy się w warunkach klimatu suchego, gdzie ewaporacja przewyższa opady. Jest również spotykany jako produkt ekshalacji wulkanicznych (fumaroli) oraz w hałdach płonących kopalń węgla. ## Asocjacje mineralne Współwystępuje z całym szeregiem innych wtórnych siarczanów, takich jak kokimbit, romboklaz, woltait, kopiapit, alunogen, halotrichit i szomolnokit. Często towarzyszy mu również piryt i melanteryt. ## Lokalizacje Jest to minerał bardzo rzadki. Do najważniejszych stanowisk należą: złoże Byellorusskoye w Kazachstanie (miejsce typowe); fumarole w dolinie rzeki Ravat w Tadżykistanie; hałdy kopalniane w Kladnie i Libušín w Czechach; Pecs na Węgrzech oraz Wezuwiusz we Włoszech.

Rzadkość

Bardzo rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Jakość okazów aluminokokimbitu ocenia się przede wszystkim na podstawie wykształcenia i wielkości kryształów. Najbardziej cenione są dobrze uformowane, ostro zakończone kryształy o wyraźnej, heksagonalnej formie, nawet jeśli są niewielkie (milimetrowe). Ważna jest również intensywność i czystość barwy - preferowane są okazy o wyraźnym różowym lub fioletowym zabarwieniu. Wartość podnosi atrakcyjna matryca oraz asocjacja z innymi rzadkimi siarczanami. ## Popularne stanowiska Za najlepsze dla kolekcjonerów uchodzą okazy pochodzące z fumaroli w Ravat w Tadżykistanie, skąd pochodzą ostre, dobrze wykształcone mikrokryształy. Czeskie lokalizacje (np. Kladno) również dostarczają dobrych jakościowo okazów, często w bogatych paragenezach.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Minerał jest rozpuszczalny w wodzie, dlatego jego czyszczenie musi odbywać się wyłącznie na sucho. Do usuwania kurzu można użyć miękkiego, suchego pędzelka lub delikatnego strumienia sprężonego powietrza. Należy unikać wszelkiego kontaktu z płynami. ## Czego unikać Należy bezwzględnie unikać kontaktu z wodą i innymi cieczami, które mogą go uszkodzić lub całkowicie rozpuścić. Minerał jest wrażliwy na wysoką wilgotność powietrza, która może prowadzić do jego stopniowego rozpadu (delikwescencji). Należy go również chronić przed wysoką temperaturą, powodującą utratę wody krystalizacyjnej i zniszczenie struktury. ## Przechowywanie Okazy aluminokokimbitu wymagają przechowywania w stabilnych, suchych warunkach. Najlepszym rozwiązaniem jest umieszczenie ich w szczelnym, zamykanym pojemniku (np. typu "membrane box" lub w pudełku z uszczelką) wraz ze środkiem pochłaniającym wilgoć, takim jak żel krzemionkowy (silikażel).

Źródła

Czytaj więcej