Aluminobarroisite

Wzór chemiczny: &#9744;NaCa(Mg<sub>3</sub>Al<sub>2</sub>)(Si<sub>7</sub>Al)O<sub>22</sub>(OH)<sub>2</sub>

Ciemnozielony do czarnego minerał z grupy amfiboli, występujący w skałach metamorficznych wysokich ciśnień.

## Charakterystyka Aluminobarroisyt to minerał z grupy amfiboli sodowo-wapniowych, blisko spokrewniony z barroisytem. Tworzy pryzmatyczne, wydłużone kryształy, często o pokroju włóknistym lub azbestopodobnym, które rzadko osiągają duże rozmiary. Zazwyczaj występuje w formie niewielkich, wrośniętych w skałę ziaren lub igiełkowych skupień. Jego barwa jest ciemnozielona, zielonoczarna lub niemal czarna. ## Właściwości fizyczne Minerał ten charakteryzuje się twardością wynoszącą 6 w skali Mohsa i szklistym połyskiem. Jest przeświecający, a jego gęstość obliczona na podstawie wzoru chemicznego wynosi około 3.16 g/cm³. Wykazuje doskonałą łupliwość w dwóch kierunkach, typową dla amfiboli. ## Barwy i odmiany Aluminobarroisyt występuje w odcieniach od ciemnej zieleni do czerni. Nie wyróżnia się dla niego odmian barwnych ani nazw handlowych, gdyż jest to minerał definiowany głównie przez skład chemiczny, a nie cechy wizualne. ## Historia i nazwa Nazwa minerału nawiązuje do jego składu chemicznego - wysokiej zawartości glinu (aluminium) - oraz do jego związku ze znanym wcześniej minerałem barroisytem. Został on formalnie uznany jako odrębny gatunek mineralny przez Międzynarodową Asocjację Mineralogiczną (IMA) w 2003 roku. ## Zastosowania Aluminobarroisyt nie ma żadnego zastosowania przemysłowego. Jego znaczenie jest wyłącznie naukowe, jako wskaźnik warunków metamorfizmu wysokociśnieniowego, oraz kolekcjonerskie, dla specjalistów i zbieraczy minerałów systematycznych.

Właściwości

Twardość Mohsa
6
Połysk
Szklisty
Rysa
Jasny brązowo-zielony
Gęstość
3.16
Łupliwość
Doskonała na {110}
Przełam
Nierówny
Przezroczystość
Prześwitujący
Układ krystaliczny
Monokliniczny

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Identyfikacja aluminobarroisytu jest niezwykle trudna i w praktyce niemożliwa do przeprowadzenia bez specjalistycznego sprzętu. W terenie wskazówką może być jego ciemna barwa, pryzmatyczny pokrój oraz występowanie w skałach metamorficznych wysokich ciśnień, takich jak eklogity. Rysa ma barwę bladozielonobrunatną. ## Odróżnianie od podobnych Aluminobarroisyt jest wizualnie nieodróżnialny od wielu innych ciemnych amfiboli, takich jak hornblenda, arfvedsonit, glaukofan, rybekit czy sam barroisyt. Pewne rozróżnienie wymaga zaawansowanych metod analitycznych, jak mikrosonda elektronowa (EDS/WDS) lub dyfrakcja rentgenowska (XRD), w celu precyzyjnego określenia składu chemicznego. ## Formy kryształów Najczęściej tworzy słupkowe, pryzmatyczne lub igiełkowe kryształy, które mogą formować promieniste, włókniste lub splątane agregaty. Zwykle występuje jako niewielkie ziarna w masie skalnej.

Środowisko występowania

## Geneza Aluminobarroisyt jest minerałem charakterystycznym dla skał, które przeszły metamorfizm w warunkach wysokiego ciśnienia i średnich temperatur. Powstaje w facji eklogitowej i facji łupków glaukofanowych (niebieskich), głównie w wyniku przeobrażeń skał o składzie bazaltowym. ## Asocjacje mineralne Minerał ten często współwystępuje z innymi minerałami wskaźnikowymi wysokich ciśnień, takimi jak omfacyt, granat (szczególnie pirop i almandyn), fengit, epidot, kwarc oraz rutyl. ## Lokalizacje Najważniejszym i najlepiej zbadanym miejscem występowania jest lokalizacja typowa w Tyrolu w Austrii (Sesknöser Schiefer, dolina Defereggen). Notowany jest również z innych obszarów metamorfizmu wysokociśnieniowego na świecie, na przykład z Dominikany.

Rzadkość

Rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Jako że aluminobarroisyt jest głównie minerałem mikroskopijnym lub tworzy niewielkie kryształy, dla kolekcjonerów najważniejsza jest jakość samego kryształu - jego wykształcenie, połysk i brak uszkodzeń. Wysoko cenione są okazy, gdzie aluminobarroisyt jest wyraźnie widoczny i występuje w towarzystwie innych rzadkich minerałów metamorficznych, jak omfacyt. Kluczowa jest wiarygodna analiza potwierdzająca identyfikację. ## Popularne stanowiska Najbardziej pożądane przez wyspecjalizowanych kolekcjonerów są okazy pochodzące z lokalizacji typowej w Austrii, gdyż są to najlepiej scharakteryzowane materiały na świecie.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Okazy należy czyścić delikatnie, używając miękkiego pędzelka i wody destylowanej. Ze względu na możliwą włóknistą budowę i doskonałą łupliwość, odradza się stosowanie myjek ultradźwiękowych, które mogą spowodować uszkodzenie lub rozpad agregatów. ## Czego unikać Minerał jest wrażliwy na działanie silnych kwasów. Należy unikać gwałtownych zmian temperatury. Mimo ogólnej stabilności, delikatne, włókniste okazy są podatne na uszkodzenia mechaniczne. ## Przechowywanie Przechowywać w stabilnych warunkach, z dala od kurzu. Okazy, zwłaszcza te o charakterze mikromontażu, powinny być przechowywane w zamykanych pudełkach z etykietą, aby uniknąć uszkodzeń i pomyłek identyfikacyjnych.

Źródła

Czytaj więcej