Alumino-magnesiotaramite

Wzór chemiczny: Na<sub>2</sub>CaMg<sub>3</sub>Al<sub>2</sub>(Si<sub>6</sub>Al<sub>2</sub>)O<sub>22</sub>(OH)<sub>2</sub>

Alumino-magnesiotaramit to ekstremalnie rzadki minerał z grupy amfiboli, cechujący się złożonym składem chemicznym i znany zaledwie z kilku miejsc na świecie.

## Charakterystyka Alumino-magnesiotaramit jest złożonym krzemianem z supergrupy amfiboli, należącym do podgrupy amfiboli sodowo-wapniowych. Tworzy bardzo małe, pryzmatyczne kryształy, które rzadko przekraczają 1 mm długości. Zazwyczaj występuje w formie promienistych lub włóknistych agregatów. Ze względu na mikroskopijną wielkość kryształów, jego cechy wizualne są trudne do oceny bez użycia specjalistycznego sprzętu. Jest minerałem skałotwórczym w bardzo specyficznych warunkach metamorficznych. ## Właściwości fizyczne Kryształy odznaczają się twardością wynoszącą 6 w skali Mohsa i szklistym połyskiem. Gęstość obliczona wynosi 3,23 g/cm³. Minerał jest zazwyczaj przeświecający na cienkich krawędziach do nieprzezroczystego. Wykazuje typową dla amfiboli łupliwość. ## Barwy i odmiany Alumino-magnesiotaramit ma barwę czarną, a jego rysa jest szarozielona. Nie wyróżnia się żadnych odmian barwnych ani handlowych, co jest typowe dla tak rzadkich minerałów mikroskopowych. ## Historia i nazwa Minerał został po raz pierwszy opisany w 2006 roku przez grupę badaczy pod kierownictwem Roberty Oberti. Jego nazwa nawiązuje bezpośrednio do składu chemicznego - wysokiej zawartości glinu (alumino) i magnezu (magnesio) - oraz do jego strukturalnego pokrewieństwa z taramitem, innym minerałem z grupy amfiboli. Miejscem typowym jest kamieniołom Vápenný vrch w pobliżu miasta Třinec w Czechach. ## Zastosowania Jako minerał ekstremalnie rzadki i występujący w postaci mikroskopijnych kryształów, alumino-magnesiotaramit nie ma żadnego zastosowania komercyjnego ani przemysłowego. Jego znaczenie jest czysto naukowe i stanowi obiekt zainteresowania wyspecjalizowanych kolekcjonerów minerałów mikroskopowych (tzw. "micromountów").

Właściwości

Twardość Mohsa
6
Połysk
Vitreous
Rysa
Greyish green
Gęstość
3.23
Łupliwość
Good on {110}
Przełam
Uneven
Przezroczystość
Translucent to Opaque
Układ krystaliczny
Monoclinic

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Identyfikacja alumino-magnesiotaramitu w warunkach amatorskich jest niemożliwa. Jest to czarny, mikroskopijny minerał pryzmatyczny, który wizualnie nie różni się od dziesiątek innych amfiboli. Pewne rozpoznanie wymaga zaawansowanych technik analitycznych, takich jak mikroanaliza rentgenowska (EDS/WDS) w celu określenia składu chemicznego oraz dyfrakcja rentgenowska (XRD) do potwierdzenia struktury krystalicznej. ## Odróżnianie od podobnych Alumino-magnesiotaramit jest wizualnie nieodróżnialny od innych czarnych amfiboli, takich jak hornblenda, arfvedsonit, ferro-pargasyt czy inne minerały z szeregu taramitu. Różnice polegają wyłącznie na subtelnych proporcjach sodu, wapnia, magnezu, żelaza i glinu w strukturze, co jest niemożliwe do zweryfikowania bez specjalistycznej aparatury. ## Formy kryształów Tworzy słupkowe lub pryzmatyczne kryształy, zazwyczaj nie dłuższe niż 1 mm. Często występują one w postaci promienistych lub splątanych agregatów. Kryształy są zazwyczaj zakończone prostymi ścianami.

Środowisko występowania

## Geneza Minerał ten powstaje w warunkach metamorfizmu kontaktowego. W lokalizacji typowej (Czechy) występuje w soczewkach wapienno-krzemianowych w obrębie cieszynitów - alkalicznej skały magmowej. Jego powstanie jest związane z metasomatycznym oddziaływaniem na skały bogate w wapń i magnez w stosunkowo wysokich temperaturach. ## Asocjacje mineralne Najczęściej współwystępuje z minerałami takimi jak grossular (odmiana hessonit), klinochlor, tytanit, prehnit, apatyt oraz diopsyd. ## Lokalizacje Alumino-magnesiotaramit jest minerałem ekstremalnie rzadkim. Poza lokalizacją typową - kamieniołomem Vápenný vrch w Czechach - jego występowanie zostało potwierdzone tylko w kilku innych miejscach na świecie, w podobnych środowiskach geologicznych.

Rzadkość

Ekstremalnie rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości W przypadku tak rzadkiego minerału mikroskopowego, najważniejszym kryterium wartości jest pewność identyfikacji, najlepiej potwierdzona analizą chemiczną. Okaz kolekcjonerski powinien składać się z dobrze wykształconych, nieuszkodzonych kryształów, nawet jeśli są one bardzo małe. Atrakcyjność podnosi obecność minerałów towarzyszących, typowych dla danej lokalizacji. Wielkość kryształów, choć zawsze pożądana, ma drugorzędne znaczenie wobec jakości i potwierdzenia autentyczności. ## Popularne stanowiska Jedynym źródłem okazów dostępnych na rynku kolekcjonerskim jest jego lokalizacja typowa: kamieniołom Vápenný vrch, Třinec, Kraj Morawsko-Śląski, Czechy.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Okazy należy czyścić wyłącznie destylowaną wodą, używając bardzo miękkiego pędzelka do usunięcia kurzu. Ze względu na niewielki rozmiar kryształów i ich kruchość, należy zachować najwyższą ostrożność. Myjki ultradźwiękowe są absolutnie niewskazane, ponieważ mogą zniszczyć delikatne agregaty. ## Czego unikać Minerał należy chronić przed kontaktem z kwasami i innymi chemikaliami. Jest wrażliwy na uszkodzenia mechaniczne ze względu na swoją łupliwość, dlatego należy unikać uderzeń i wstrząsów. Nagłe zmiany temperatury również mogą być szkodliwe. ## Przechowywanie Najbezpieczniejszą metodą przechowywania jest umieszczenie okazu w zamykanym, wyściełanym pudełku typu "micromount", które chroni go przed kurzem, światłem i uszkodzeniami mechanicznymi. Każdy okaz powinien być precyzyjnie oznaczony etykietą z nazwą i lokalizacją.

Źródła

Czytaj więcej