Alumino-ferrowinchite

Wzór chemiczny: &#9744;NaCa(Fe<sup>2+</sup>,Al)<sub>5</sub>Si<sub>8</sub>O<sub>22</sub>(OH)<sub>2</sub>

Bardzo rzadki minerał z grupy amfiboli, będący glinowo-żelazawym odpowiednikiem winchitu, spotykany w skałach metamorficznych.

## Charakterystyka Alumino-ferrowinchit to bardzo rzadki, złożony krzemian z grupy amfiboli sodowo-wapniowych. Jest członkiem serii winchitu, w której glin (aluminium) i żelazo żelazawe (ferro) odgrywają kluczową rolę w składzie chemicznym. Tworzy niewielkie, pryzmatyczne kryształy, które zazwyczaj występują w postaci promienistych lub włóknistych skupień. Ze względu na mikroskopijny rozmiar kryształów, okazy mają najczęściej charakter naukowy i są przeznaczone do kolekcji systematycznych. ## Właściwości fizyczne Minerał ten charakteryzuje się twardością w zakresie 5.5-6 w skali Mohsa, co jest typowe dla amfiboli. Ma szklisty połysk, a jego kryształy są przeświecające do niemal nieprzezroczystych. Gęstość obliczona dla tego minerału wynosi około 3.23 g/cm³. ## Barwy i odmiany Alumino-ferrowinchit występuje w odcieniach od ciemnozielonego do brązowawoczarnego. Nie wyróżnia się jego odmian barwnych ani handlowych. ## Historia i nazwa Nazwa minerału, zatwierdzona przez Międzynarodową Asocjację Mineralogiczną (IMA) w 2014 roku, nawiązuje bezpośrednio do jego składu chemicznego. Przedrostek "alumino-" wskazuje na znaczną zawartość glinu, "ferro-" na obecność dwuwartościowego żelaza, a człon "winchit" określa jego przynależność do serii minerałów winchitu. Jest on zatem glinowo-żelazawym analogiem winchitu. ## Zastosowania Alumino-ferrowinchit nie ma żadnego zastosowania przemysłowego. Jego znaczenie jest czysto naukowe i kolekcjonerskie, jako rzadki gatunek mineralogiczny.

Właściwości

Twardość Mohsa
5.5-6
Połysk
Vitreous
Rysa
Light grey
Gęstość
3.23
Łupliwość
Good on {110}
Przełam
Uneven
Przezroczystość
Translucent to Opaque
Układ krystaliczny
Monoclinic

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Identyfikacja alumino-ferrowinchitu na podstawie cech wizualnych jest niemożliwa. Jako ciemny, pryzmatyczny minerał jest nieodróżnialny od wielu innych amfiboli. Pewne rozpoznanie wymaga zaawansowanych metod analitycznych, takich jak mikroanaliza rentgenowska (EDS/WDS) w celu określenia dokładnego składu chemicznego oraz dyfrakcja rentgenowska (XRD) do potwierdzenia struktury krystalicznej. ## Odróżnianie od podobnych Wizualnie nie da się go odróżnić od innych ciemnych amfiboli, takich jak arfvedsonit, ferro-richteryt, a zwłaszcza od innych minerałów z grupy winchitu. Różnice między nimi mają charakter wyłącznie chemiczny i dotyczą proporcji sodu, wapnia, magnezu, żelaza i glinu w strukturze. ## Formy kryształów Najczęściej tworzy słupkowe lub igiełkowe kryształy o przekroju rombu. Kryształy te często układają się w promieniste lub włókniste agregaty wrastające w skałę macierzystą.

Środowisko występowania

## Geneza Jest to minerał typowy dla skał, które uległy metamorfizmowi w specyficznych warunkach ciśnienia i temperatury. Powstaje głównie w przeobrażonych, bogatych w mangan osadach. ## Asocjacje mineralne Na stanowisku typowym (Kajlidongri, Indie) współwystępuje z takimi minerałami jak braunit, kwarc, bixbyit, hollandyt, piemontyt oraz innymi amfibolami i piroksenami manganowymi. ## Lokalizacje Najważniejszym i najlepiej udokumentowanym miejscem występowania alumino-ferrowinchitu na świecie jest kopalnia manganu Kajlidongri w dystrykcie Jhabua, w stanie Madhya Pradesh w Indiach. Jest to jego lokalizacja typowa, skąd pochodzi większość zbadanych okazów.

Rzadkość

Bardzo rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Jako minerał mikroskopowy, jego wartość kolekcjonerska zależy od kilku czynników. Najwyżej cenione są okazy z dobrze wykształconymi, ostrymi mikrokryształami tworzącymi bogate skupienia na niewielkiej matrycy skalnej. Dodatkowym atutem jest współwystępowanie z innymi rzadkimi minerałami, co podnosi wartość naukową i estetyczną okazu. ## Popularne stanowiska Praktycznie wszystkie okazy dostępne na rynku kolekcjonerskim pochodzą z jednego miejsca - kopalni Kajlidongri w Indiach. Jest to jedyne stanowisko dostarczające materiału w ilościach pozwalających na dystrybucję wśród kolekcjonerów specjalizujących się w rzadkich minerałach.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Okazy należy czyścić wyłącznie mechanicznie, używając miękkiej szczoteczki lub pędzelka. W razie potrzeby można użyć wody destylowanej. Należy unikać myjek ultradźwiękowych, które mogą uszkodzić delikatne, włókniste agregaty. ## Czego unikać Minerał jest wrażliwy na działanie silnych kwasów. Należy unikać gwałtownych zmian temperatury. Nie jest szczególnie wrażliwy na światło, ale długotrwała ekspozycja na bezpośrednie światło słoneczne nie jest zalecana dla żadnego minerału. ## Przechowywanie Okazy, zwłaszcza te w formie mikromontaży, powinny być przechowywane w zamykanych pudełkach klaserowych, aby chronić je przed kurzem i uszkodzeniami mechanicznymi. Jest stabilny w typowych warunkach pokojowych.

Źródła

Czytaj więcej