Alumino-ferrobarroisite

Wzór chemiczny: &#9744;NaCa(Fe<sup>2+</sup><sub>3</sub>Al<sub>2</sub>)(Si<sub>7</sub>Al)O<sub>22</sub>(OH)<sub>2</sub>

Bardzo rzadki amfibol z grupy barroisytu, tworzący ciemnozielone do czarnych, pryzmatyczne kryształy w skałach metamorficznych.

## Charakterystyka Alumino-ferrobarroisyt to minerał z grupy amfiboli, należący do szeregu barroisytu. Występuje w postaci pryzmatycznych, często igiełkowych kryształów o ciemnozielonej, zielonoczarnej lub czarnej barwie. Zazwyczaj tworzy niewielkie ziarna lub promieniste agregaty wrosłe w skałę macierzystą. Rzadko spotyka się dobrze wykształcone, odizolowane kryształy, przez co jest to minerał ceniony głównie przez wyspecjalizowanych kolekcjonerów. ## Właściwości fizyczne Jego twardość w skali Mohsa wynosi 5-6, co jest typowe dla amfiboli. Ma połysk szklisty, a na płaszczyznach łupliwości może być lekko perłowy. Jest minerałem przeświecającym w cienkich odłamkach, a w większych okazach nieprzezroczystym. Gęstość obliczona wynosi około 3,23 g/cm³. ## Barwy i odmiany Dominuje barwa ciemnozielona do czarnej. Zmienność koloru zależy od niewielkich wahań w składzie chemicznym, głównie stosunku żelaza do magnezu i glinu. Nie wyróżnia się jego nazwanych odmian barwnych ani handlowych. ## Historia i nazwa Nazwa minerału nawiązuje do jego składu chemicznego - obecności glinu (alumino) i żelaza (ferro) - oraz do jego związku ze strukturalnie podobnym minerałem, barroisytem. Został oficjalnie uznany jako nowy gatunek minerału przez Międzynarodową Asocjację Mineralogiczną (IMA) w 2016 roku. ## Zastosowania Alumino-ferrobarroisyt nie ma żadnego zastosowania przemysłowego. Jego znaczenie jest czysto naukowe, jako wskaźnik warunków metamorfizmu, oraz kolekcjonerskie, jako rzadki gatunek mineralogiczny.

Właściwości

Twardość Mohsa
5-6
Połysk
Vitreous
Rysa
Pale greenish grey
Gęstość
3.23
Łupliwość
Perfect on {110}
Przełam
Uneven
Przezroczystość
Translucent to Opaque
Układ krystaliczny
Monoclinic

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Cechami pomocnymi w identyfikacji są: ciemnozielona lub czarna barwa, pryzmatyczny pokrój kryształów oraz występowanie w skałach metamorficznych. Charakterystyczna dla amfiboli łupliwość w dwóch kierunkach (kąty około 56° i 124°) jest kluczową cechą, choć trudną do zaobserwowania w drobnych ziarnach. ## Odróżnianie od podobnych Alumino-ferrobarroisyt jest makroskopowo niemożliwy do odróżnienia od innych ciemnych amfiboli, takich jak hornblenda, ferro-hornblenda czy inne minerały z grupy barroisytu. Można go również pomylić z piroksenami (np. augitem), które jednak mają łupliwość pod kątem zbliżonym do 90°. Pewna identyfikacja wymaga zaawansowanych analiz chemicznych (EDS) i strukturalnych (XRD). ## Formy kryształów Tworzy wydłużone, słupkowe lub igiełkowe kryształy. Często występują w postaci bezładnych lub promienistych skupień ziarnistych i włóknistych w obrębie skały.

Środowisko występowania

## Geneza Jest to minerał typowy dla skał metamorficznych, które uległy przeobrażeniom w warunkach wysokich ciśnień i średnich do wysokich temperatur. Powstaje głównie w amfibolitach, eklogitach oraz łupkach glaukofanowych. ## Asocjacje mineralne Często współwystępuje z takimi minerałami jak granat (szczególnie almandyn), omfacyt, epidot, rutyl, fengit, kwarc oraz plagioklazy. ## Lokalizacje Jako rzadki minerał, znany jest z niewielu miejsc na świecie. Stanowisko typowe (miejsce pierwszego znalezienia i opisania) znajduje się w rejonie Pierreport w hrabstwie St. Lawrence, w stanie Nowy Jork, USA. Potwierdzono jego występowanie także w Austrii (Styria) i Japonii.

Rzadkość

Bardzo rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Najwyżej cenione okazy to te, które zawierają dobrze wykształcone, ostro zakończone kryształy o wyraźnym połysku. Ze względu na rzadkość, nawet mikroskopijne, ale dobrze uformowane kryształy są poszukiwane. Wartość okazu podnosi asocjacja z innymi rzadkimi minerałami metamorficznymi. ## Popularne stanowiska Najbardziej pożądane przez kolekcjonerów specjalizujących się w systematyce minerałów są okazy pochodzące z lokalizacji typowej w stanie Nowy Jork, USA, ponieważ stanowią materiał referencyjny dla tego gatunku.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Okazy alumino-ferrobarroisytu są stosunkowo odporne. Można je czyścić miękką szczoteczką z użyciem wody destylowanej. Należy unikać myjek ultradźwiękowych, które mogłyby uszkodzić okaz wzdłuż płaszczyzn łupliwości. ## Czego unikać Minerał jest wrażliwy na silne kwasy. Należy unikać gwałtownych zmian temperatury oraz uderzeń i nacisku, które mogą powodować pękanie wzdłuż doskonałej łupliwości. ## Przechowywanie Przechowywać w stabilnych warunkach, z dala od kurzu i bezpośredniego światła słonecznego, które jednak nie powoduje jego płowienia. Okazy mikroskopowe najlepiej przechowywać w specjalnych pudełkach typu "micromount", aby chronić delikatne kryształy przed uszkodzeniem mechanicznym.

Źródła

Czytaj więcej