Almagreraite

Wzór chemiczny: Cu<sup>2+</sup>Zn<sup>2+</sup>Mn<sup>4+</sup><sub>3</sub>O<sub>8</sub>

Almagrerait to bardzo rzadki, uwodniony arsenian cynku, żelaza i miedzi, tworzący zielonkawe, blaszkowate kryształy.

## Charakterystyka Almagrerait jest minerałem z grupy arsenianów, występującym w formie skupień bardzo cienkich, elastycznych i lekko zakrzywionych blaszkowatych kryształów, osiągających do 0,2 mm długości. Tworzy charakterystyczne kuliste (sferulityczne) agregaty oraz naskorupienia na innych minerałach, głównie na getycie. Jego wygląd jest delikatny, a poszczególne blaszki mają tendencję do wyginania się. ## Właściwości fizyczne Kryształy almagreraitu wykazują połysk perłowy na powierzchniach łupliwości, a na innych ścianach szklisty. Minerał jest przeświecający. Twardość w skali Mohsa wynosi około 2, co czyni go bardzo miękkim. Gęstość obliczona to 3,19 g/cm³. Cechuje się doskonałą łupliwością w jednym kierunku. ## Barwy i odmiany Minerał ten występuje w jednolitych odcieniach, od żółtawozielonego po jabłkowozielony. Rysa na płytce porcelanowej ma barwę jasnozielonkawożółtą. Nie wyróżniono żadnych jego odmian barwnych ani handlowych. ## Historia i nazwa Nazwa almagreraitu pochodzi od miejsca jego odkrycia - pasma górskiego Sierra Almagrera w Andaluzji (Hiszpania). Został on oficjalnie uznany za nowy gatunek minerału przez Międzynarodową Asocjację Mineralogiczną (IMA) w 2018 roku. Jego lokalizacją typową jest kopalnia "Teresa". ## Zastosowania Ze względu na swoją ekstremalną rzadkość i występowanie w postaci mikroskopijnych kryształów, almagrerait nie ma żadnego zastosowania przemysłowego. Stanowi wyłącznie obiekt zainteresowania naukowego i kolekcjonerskiego dla specjalistów gromadzących rzadkie minerały.

Właściwości

Twardość Mohsa
2
Połysk
Pearly to Vitreous
Rysa
Pale greenish-yellow
Gęstość
3.19
Łupliwość
Perfect on {010}
Przezroczystość
Translucent
Układ krystaliczny
Monoclinic

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Cechami charakterystycznymi almagreraitu są jego jabłkowozielona barwa, perłowy połysk na blaszkach, specyficzna forma występowania w postaci kulistych agregatów oraz parageneza mineralna. W warunkach terenowych i w kolekcji jego identyfikacja wizualna jest bardzo trudna. Pewne rozpoznanie wymaga zaawansowanych metod analitycznych, takich jak rentgenowska analiza strukturalna (XRD) i mikroanaliza chemiczna (EDS). ## Odróżnianie od podobnych Almagrerait można pomylić z wieloma innymi wtórnymi minerałami arsenowymi o zielonej barwie, takimi jak annabergit, köttigit, niektóre odmiany oliwenitu, konichalcyt czy skorodyt. Odróżnienie go na podstawie cech wizualnych jest praktycznie niemożliwe. Kluczowe dla identyfikacji są unikalny skład chemiczny (jednoczesna obecność cynku, żelaza i miedzi) oraz charakterystyczny wzorzec dyfrakcyjny. ## Formy kryształów Almagrerait tworzy skupienia bardzo małych, cienkich i elastycznych blaszek, które często są lekko wygięte. Blaszki te układają się w promieniste lub kuliste agregaty (sferulity) oraz cienkie naskorupienia.

Środowisko występowania

## Geneza Almagrerait jest minerałem wtórnym, powstającym w strefie utleniania (supergenicznej) polimetalicznych złóż hydrotermalnych. Krystalizuje w wyniku wietrzenia i przeobrażania pierwotnych siarczków (np. sfalerytu) oraz arsenków w środowisku bogatym w arsen. ## Asocjacje mineralne Minerał ten występuje w towarzystwie innych minerałów wtórnych, takich jak getyt, hematyt, arseniosyderyt, farmakosyderyt, oliwenit, cornwallit i skorodyt. ## Lokalizacje Jedynym potwierdzonym miejscem występowania almagreraitu na świecie jest jego lokalizacja typowa - kopalnia "Teresa" w paśmie Sierra Almagrera, w prowincji Almería w hiszpańskiej Andaluzji.

Rzadkość

Ekstremalnie rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości W przypadku tak rzadkiego mikrominerału jak almagrerait, głównym kryterium wartości kolekcjonerskiej jest bogactwo okazu - czyli stopień pokrycia matrycy skalnej przez kryształy. Liczy się także jakość wykształcenia agregatów sferulitycznych oraz obecność dobrze zdefiniowanych minerałów towarzyszących. Estetyka ma mniejsze znaczenie niż wartość naukowa i dokumentacyjna okazu. ## Popularne stanowiska Jako że minerał ten znany jest tylko z jednego miejsca na świecie, wszystkie okazy kolekcjonerskie pochodzą z kopalni "Teresa" w Hiszpanii. Są one niezwykle trudne do zdobycia i spotykane głównie w kolekcjach specjalistycznych oraz instytucjach naukowych.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Okazy almagreraitu są niezwykle delikatne i miękkie, dlatego należy obchodzić się z nimi bardzo ostrożnie. Do usuwania kurzu najlepiej używać sprężonego powietrza w puszce, stosowanego z bezpiecznej odległości. Odradza się czyszczenie mechaniczne za pomocą szczoteczek. Kontakt z wodą powinien być ograniczony do minimum; jeśli jest konieczny, należy użyć wody destylowanej i natychmiastowo osuszyć okaz. ## Czego unikać Jako arsenian, minerał ten jest toksyczny. Należy unikać wdychania pyłu i bezwzględnie myć ręce po każdym kontakcie. Almagrerait jest minerałem uwodnionym, wrażliwym na wysoką temperaturę, która może spowodować jego odwodnienie i zniszczenie struktury. Należy chronić go przed działaniem kwasów i innych chemikaliów. Ze względu na niską twardość jest podatny na zarysowania. ## Przechowywanie Zaleca się przechowywanie okazów w zamkniętych, wyściełanych pudełkach typu "micromount", które chronią przed uszkodzeniami mechanicznymi, kurzem i nagłymi zmianami wilgotności. Każdy okaz powinien być odpowiednio oznaczony etykietą z ostrzeżeniem o zawartości arsenu.

Źródła

Czytaj więcej