Alloclasite
Wzór chemiczny: Co<sup>3+</sup>(AsS)<sup>3-</sup>
Alloklasyt to rzadki siarczearsenek kobaltu, tworzący promieniste agregaty o metalicznym połysku, blisko spokrewniony z arsenopirytem.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 5
- Połysk
- Metaliczny
- Rysa
- Czarna
- Gęstość
- 5.9
- Łupliwość
- Niewyraźna na {101}
- Przełam
- Nierówny
- Przezroczystość
- Nieprzezroczysty
- Układ krystaliczny
- Monokliniczny
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Kluczowe cechy diagnostyczne alloklasytu to jego stalowoszara barwa, metaliczny połysk, wysoka gęstość oraz charakterystyczne promieniste lub gwiaździste agregaty. Często współwystępuje z innymi minerałami kobaltu i arsenu, co jest ważną wskazówką. ## Odróżnianie od podobnych Alloklasyt jest trudny do odróżnienia od arsenopirytu i glaukotu bez zaawansowanych badań (np. analizy chemicznej). Arsenopiryt ma zazwyczaj jaśniejszy, bardziej srebrzysty odcień i często tworzy lepiej wykształcone, pseudo-rombowe kryształy. Glaukot jest jeszcze rzadszy i wizualnie niemal identyczny. Od kobaltynu odróżnia go brak regularnych form krystalicznych (sześcianów, ośmiościanów). ## Formy kryształów Kryształy są ekstremalnie rzadkie, zazwyczaj słabo wykształcone, o pokroju pryzmatycznym. Najczęściej spotykaną formą są promieniste, gwiaździste lub włókniste agregaty, a także skupienia ziarniste i formy zbite, wrośnięte w skałę macierzystą.
Środowisko występowania
## Geneza Alloklasyt jest minerałem hydrotermalnym średnich i niskich temperatur. Powstaje w żyłach kruszcowych bogatych w kobalt, nikiel i arsen, często w asocjacji ze skałami węglanowymi (dolomity, kalcyt). ## Asocjacje mineralne Najczęściej współwystępuje z kobaltynem, skutterudytem, safflorytem, arsenopirytem, glaukotem, a także z minerałami srebra, bizmutem rodzimym, kalcytem i kwarcem. W wyniku jego wietrzenia powstaje erytryn (kwiat kobaltowy). ## Lokalizacje Najważniejsze i historyczne stanowiska, skąd pochodzą najlepiej wykształcone okazy, to Oravita w Rumunii (miejsce typowe) oraz Bou Azzer w Maroku. Występuje również w niewielkich ilościach w kopalniach rejonu Cobalt w Ontario (Kanada), w okolicach Schneebergu w Niemczech oraz w niektórych złożach w Chinach.
Rzadkość
Rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Najbardziej cenione przez kolekcjonerów są okazy z dobrze wykształconymi, promienistymi lub gwiaździstymi agregatami, wyraźnie odcinającymi się od skały macierzystej (matrycy). Wysoko oceniane są również rzadkie, widoczne gołym okiem kryształy. Połysk, brak zwietrzenia i uszkodzeń mechanicznych są kluczowe. Okazy z klasycznych, historycznych lokalizacji, jak Oravita, osiągają wyższe ceny. ## Popularne stanowiska Najbardziej znane i pożądane okazy pochodzą z rejonu Bou Azzer w Maroku, który dostarcza obecnie najlepszych okazów na rynek kolekcjonerski. Historyczne okazy z Oravity w Rumunii są rzadkością i mają duże znaczenie dla kolekcjonerów specjalizujących się w minerałach z typowych lokalizacji.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy alloklasytu należy czyścić wyłącznie na sucho, używając miękkiego pędzelka do usunięcia kurzu. Należy unikać wszelkiego kontaktu z wodą i środkami chemicznymi, ponieważ minerał jest niestabilny i łatwo ulega utlenianiu. ## Czego unikać Bezwzględnie należy unikać wilgoci, która przyspiesza proces wietrzenia i powstawania wtórnych minerałów (np. erytrynu). Nie należy go myć w myjkach ultradźwiękowych ani wystawiać na działanie kwasów czy innych chemikaliów. Długotrwała ekspozycja na powietrze może powodować powstawanie matowych nalotów. ## Przechowywanie Zaleca się przechowywanie okazów w suchych, szczelnych pojemnikach (np. pudełkach z membraną lub z pochłaniaczem wilgoci), z dala od światła i nagłych zmian temperatury. Najlepiej przechowywać go w stabilnych warunkach pokojowych.