Alexshubnikovite

Wzór chemiczny: Ca<sub>2</sub>Cu<sup>2+</sup><sub>9</sub>(As<sup>5+</sup>O<sub>4</sub>)<sub>4</sub>(OH)<sub>9</sub>Cl(H<sub>2</sub>O)<sub>8</sub>·2H<sub>2</sub>O

Bardzo rzadki uwodniony arsenian wapnia i miedzi z dodatkiem chloru, odkryty w strefie utleniania złoża niklowo-kobaltowego w Tuwie.

## Charakterystyka Alekszubnikowit to złożony pod względem chemicznym minerał z gromady arsenianów. Zawiera w swojej strukturze jony wapnia, miedzi, grupy hydroksylowe, chlor oraz cząsteczki wody. Jako minerał miedziowy, tworzy mikroskopijne kryształy i agregaty typowe dla wtórnych stref utleniania kruszców. ## Właściwości fizyczne Ze względu na niedawne odkrycie i rzadkość występowania, okazy tego minerału mają zazwyczaj charakter mikroskopijny, co utrudnia makroskopowe określenie wielu cech fizycznych. ## Barwy i odmiany Nie posiada znanych odmian. ## Historia i nazwa Minerał został zatwierdzony przez International Mineralogical Association (IMA) w 2022 roku. Jego nazwa honoruje Aleksieja Wasiljewicza Szubnikowa (1887-1970), wybitnego rosyjskiego krystalografa i fizyka, założyciela Instytutu Krystalografii Rosyjskiej Akademii Nauk. Typową lokalizacją jest złoże Chowu-Aksy w Tuwie. ## Zastosowania Ze względu na ekstremalną rzadkość, minerał ten ma znaczenie wyłącznie naukowe i systematyczne.

Właściwości

Układ krystaliczny
Jednoskośny

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Makroskopowe rozpoznanie alekszubnikowitu jest praktycznie niemożliwe bez zaawansowanych badań analitycznych, takich jak dyfrakcja rentgenowska (XRD) czy spektroskopia. Występuje w formie mikroskopijnych kryształów. ## Odróżnianie od podobnych Wymaga odróżnienia od innych wtórnych arsenianów miedzi i wapnia współwystępujących w strefach utleniania złóż arsenkowych. Jednoznaczna identyfikacja opiera się na badaniach strukturalnych i chemicznych. ## Formy kryształów Krystalizuje w układzie jednoskośnym. Tworzy mikrokryształy i drobne agregaty w pustkach skał.

Środowisko występowania

## Geneza Jest to minerał wtórny, powstający w strefach utleniania hydrotermalnych złóż kruszców niklu i kobaltu bogatych w arsen. Krystalizuje z roztworów wodnych w niskich temperaturach w wyniku wietrzenia pierwotnych arsenków. ## Asocjacje mineralne Współwystępuje z innymi wtórnymi minerałami strefy utleniania, w tym z arsenianami miedzi, kobaltu i niklu. ## Lokalizacje Jedynym potwierdzonym miejscem występowania (locus typicus) jest złoże niklowo-kobaltowe Chowu-Aksy (Khovu-Aksy) w dystrykcie Chedi-Kholsky, w Tuwie na terenie Rosji.

Rzadkość

Ekstremalnie rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Wartość kolekcjonerska opiera się wyłącznie na rzadkości i potwierdzonej systematyce. Okazy mają format mikromountów, a o ich atrakcyjności decyduje bogactwo asocjacji mineralnej oraz czytelność kryształów pod mikroskopem. ## Popularne stanowiska Złoże Chowu-Aksy w Rosji jest jedynym źródłem okazów tego minerału.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Wymaga dużej ostrożności. Okazy należy czyścić wyłącznie przy użyciu sprężonego powietrza. Należy unikać mycia w wodzie ze względu na obecność cząsteczek wody w strukturze i potencjalną wrażliwość na rozpuszczanie. ## Czego unikać Należy bezwzględnie unikać kontaktu z kwasami, detergentami oraz środowiskami o skrajnej wilgotności, które mogą prowadzić do dehydratacji lub degradacji struktury. Należy chronić przed podwyższoną temperaturą. ## Przechowywanie Przechowywać w szczelnych pojemnikach (pudełkach typu micromount) chroniących przed kurzem, uszkodzeniami mechanicznymi i gwałtownymi zmianami warunków atmosferycznych.

Zobacz minerały w sklepie

Powiązane minerały

Źródła zewnętrzne

Źródła

Czytaj więcej